Η καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στην πρωτεύουσα γίνεται, είτε «για καλό σκοπό» είτε «για τους αγώνες της Αριστεράς».
πρωτεύουσα (η) 1. περιοχή η οποία χρησιμοποιείται για αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, διαδηλώσεις και ταραχές «εδώ είναι πρωτεύουσα και αυτό σημαίνει ότι έχουμε δικαίωμα να κλείσουμε όποιον δρόμο θέλουμε για να διοργανώσουμε την ιπποδρομία μας, που φυσικά γίνεται για καλό σκοπό» 2. αυτή για την οποία δεν νοιάζεται κανείς «ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί κρατάς εγκυκλοπαίδειες και άλλες πρωτεύουσες στη βιβλιοθήκη σου»
Το κλείσιμο της Αθήνας την Τρίτη το απόγευμα ήταν μία ακόμα απόδειξη της αντίληψης που έχει η πολιτεία στο σύνολό της για τους Αθηναίους και όσους εργάζονται στην πόλη. Τους αντιλαμβάνεται ως κομπάρσους σε διάφορες εκδηλώσεις με τις ζωές τους να είναι κατά τα άλλα ασήμαντες.
Γι’ αυτό η παράταξη της πλειοψηφίας παραχώρησε την πόλη στο Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος προκειμένου να διεξαχθεί ένας αγώνας δρόμου σε εργάσιμες μέρες και ώρες (η παράταξη του Μπακογιάννη καταψήφισε) και γι’ αυτό η Αστυνομία την επομένη (Τετάρτη πρωί) επέτρεψε σε 200-300 άτομα να κλείσουν το κέντρο για να κάνουν την επαναστατική τους γυμναστική. Η πόλη κλείνει από κάθε πικραμένο δυο τρεις φορές κάθε μέρα και τα Σαββατοκύριακα μετατρέπεται σε παιδική χαρά σπορτίφ φιλάνθρωπων που φροντίζουν οι αθλητικές φιλανθρωπίες τους να μην ταράζουν ποτέ τη δική τους γειτονιά.
Η καθημερινότητα των ανθρώπων που ζουν και εργάζονται στην πρωτεύουσα γίνεται, είτε «για καλό σκοπό» είτε «για τους αγώνες της Αριστεράς», κάθε χρόνο όλο και πιο αβίωτη με την πολιτεία να μην είναι απλώς άπραγη, αλλά να ενθαρρύνει την καταστροφή.
Ερώτηση!
«Ναι, ο Τσίπρας θα σας διδάξει εντιμότητα» είπε με αποφασιστικότητα η άρτι αφιχθείσα από το ΠΑΣΟΚ ΕΛΑΣίτισσα Παπαδοπούλου και δεν έχω καμία αντίρρηση να παρακολουθήσω το συγκεκριμένο μάθημα. Αρκεί ο κύριος καθηγητής να το ξεκινήσει μαθαίνοντάς μας πώς μπορεί κανείς αν βρει λεφτά για ίδρυμα και κόμμα.
Σαν να μην υπήρχε η κάμερα
«Ηταν κάτι αυθόρμητο» είπε η συντρόφισσα Γιαννακοπούλου για τον αναστεναγμό «Αααχ Αντρέα» που άφησε πάνω από τον τάφο του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ και την πιστεύω. Ολοι άλλωστε ξέρουμε πόσο πιο αυθόρμητος γίνεται κανείς με μια κάμερα απέναντί του.
Αργησε, αλλά...
Ο τεχνικός σύμβουλος Κοκοτσάκης χρειάστηκε μήνες για να καταλάβει αυτό που οι περισσότεροι καταλάβαμε σε λίγα λεπτά: το κόμμα της κβαντικής ιατρού Μαρίας Καρυστιανού είναι ένα «προσωπικό πολιτικό εγχείρημα». Οπότε, ποιος ξέρει… μπορεί σε μερικά χρόνια να καταλάβει και άλλα λάθη του.
