Ο Πρωθυπουργός με το σαφές μήνυμα προς τους υπουργούς κατέστησε σαφές ότι η υπεράσπιση του κυβερνητικού έργου δεν είναι μια επιλεκτική διαδικασία, αλλά μια συλλογική υποχρέωση που ξεπερνά τα στενά όρια των χαρτοφυλακίων τους.

Εδώ και καιρό, η ανάγκη για ενεργή παρουσία των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου στην πρώτη γραμμή της πολιτικής αντιπαράθεσης ήταν εμφανής. Ωστόσο, κάποιοι υπουργοί επιλέγουν την ασφάλεια των υπηρεσιακών τους καθηκόντων, αποφεύγοντας να «τσαλακωθούν» για ζητήματα που δεν άπτονταν άμεσα των αρμοδιοτήτων τους.

5358210.jpg

Αυτή η στάση προφανώς έχει γίνει αντιληπτή στους ψηφοφόρους της Νέας Δημοκρατίας, καθώς και στα στελέχη της παράταξης που εκλαμβάνουν αυτή την επιλεκτική σιωπή ως προσπάθεια προστασίας της προσωπικής δημοτικότητας εις βάρος της συνολικής κυβερνητικής προσπάθειας. Όταν η βάση της παράταξης παρατηρεί αυτές τις περιπτώσεις, ευλόγως αναρωτιέται τους λόγους της «απουσίας» τους που δίνουν τροφή για ευφάνταστα σενάρια.  

Αυτή η «απουσία» γίνεται ακόμα πιο αισθητή όταν κρίσιμες, δομικές μεταρρυθμίσεις μένουν χωρίς επαρκή πολιτική κάλυψη. Κομβικές αλλαγές που αγγίζουν την καθημερινότητα των πολιτών –όπως η ίδρυση των μη κρατικών πανεπιστημίων, οι βαθιές τομές στην απονομή της Δικαιοσύνης, η αναδιοργάνωση του ΕΣΥ, αλλά και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της ακρίβειας– απαιτούν ένα αρραγές μέτωπο. Δεν νοείται οι μεταρρυθμίσεις αυτές να αντιμετωπίζονται ως «ατομικά project» των εκάστοτε καθ' ύλην αρμόδιων υπουργών. Αποτελούν τη συνολική ταυτότητα της κυβέρνησης και, ως τέτοιες, οφείλουν να υποστηρίζονται από το σύνολο του κυβερνητικού σχήματος με επιχειρήματα, εξωστρέφεια και πολιτικό πείσμα.

Το ζήτημα, επομένως, ξεπερνά τη διαχείριση της επικοινωνίας και αγγίζει τον πυρήνα της παραταξιακής αλληλεγγύης. Η αλληλεγγύη μεταξύ των υπουργών και των στελεχών δεν είναι μια τυπική υποχρέωση, αλλά ο συνδετικός ιστός που κρατά μια κυβέρνηση συμπαγή απέναντι στις πιέσεις. Όταν ορισμένοι επιλέγουν να ιδιοποιούνται μόνο τα θετικά των δικών τους χαρτοφυλακίων, αφήνοντας ελάχιστους συναδέλφους τους να «βγάλουν το φίδι από την τρύπα» στα δύσκολα και μη δημοφιλή μέτρα, τότε πλήττεται η ίδια η συνοχή της παράταξης. Η βάση της ΝΔ απαιτεί να βλέπει μια ομάδα που μάχεται συλλογικά, όπου ο ένας καλύπτει τα νώτα του άλλου, και όχι μια άθροιση μονάδων που ενδιαφέρονται πρωτίστως για την προσωπική τους επανεκλογή.

Η πολιτική δεν ασκείται εκ του ασφαλούς. Το μήνυμα του Κυριάκου Μητσοτάκη αποτελεί μια έμμεση αλλά σαφή προειδοποίηση: η παραμονή σε υπουργικούς θώκους απαιτεί συνολική πολιτική στράτευση. Οι ψηφοφόροι απαιτούν από τους υπουργούς να βγουν μπροστά, να επιδείξουν έμπρακτη αλληλεγγύη στους συναδέλφους τους, να εξηγήσουν και να υπερασπιστούν το συνολικό κυβερνητικό αφήγημα, αποδεικνύοντας ότι είναι έτοιμοι να μοιραστούν τόσο το πολιτικό κόστος όσο και το όφελος.