Προφανώς δεν υπάρχει συσχετισμός της αποχώρησης των επτά βουλευτών της Νέας Αριστεράς με τους επτά νάνους.
Κατ’ αρχάς οι πρωταγωνιστές του παραμυθιού δεν προκαλούν γέλωτες, οι νάνοι είναι… νάνοι και η Χιονάτη… Χιονάτη. Δηλαδή, πολύ απλά, δεν είναι κάτι άλλο από αυτό που είναι.
Είναι αυθεντικοί, εν αντιθέσει με τους επτά βουλευτές που έστησαν μια παραμυθένια φαρσοκωμωδία ελπίζοντας ότι η… «Χιονάτη» θα φιλοτιμηθεί, θα τους πάρει υπό την προστασία της, φροντίζοντάς τους όπως στο παραμύθι. Το πολιτικό ανάστημα των επτά ΝΕΑΡιτών προκαλεί συνειρμούς, αλλά δεν είναι της παρούσης.
Μια φορά κι έναν καιρό το πολιτικό τους ανάστημα μετρήθηκε όταν αποχώρησαν από τον ΣΥΡΙΖΑ –το κόμμα που τους εξέλεξε–, κράτησαν τις έδρες για να φτιάξουν τη Νέα Αριστερά, και τώρα αποχωρούν ξανά κρατώντας τες (εξαιρουμένης της Έφης Αχτσιόγλου) εκ νέου.
Ένα δείγμα γραφής του «Ηθικού Πλεονεκτήματος» η στάση τους, η οποία σύμφωνα με τις αρχές και τις αξίες της Αριστεράς –όπως υποστηρίζουν όσοι τις διακονούν– θεωρείται αλλοίωση της λαϊκής ετυμηγορίας.
Στο βάθος αυτού του παραμυθένιου σκηνικού είναι η συμμετοχή τους σε ένα νέο, ευρύτερο σχήμα υπό την επιρροή ή την ηγεσία του Αλέξη Τσίπρα, επιβεβαιώνοντας την αίσθηση μιας προσχεδιασμένης παρακμιακής πολιτικής τροχιάς.