Η Θεσσαλονίκη ξύπνησε σήμερα απέναντι σε μια εικόνα που δεν χωρά καμία ωραιοποίηση.
Τρεις σχεδόν ταυτόχρονες εμπρηστικές επιθέσεις με γκαζάκια, τρεις κατοικίες στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, πέντε τραυματίες, η μια γυναίκα διασωληνωμένη στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Όποιος εξακολουθεί να μιλά για «συμβολικές ενέργειες» ή για «ακτιβισμό», ας κοιτάξει πρώτα τη διασωληνωμένη μητέρα της Αφροδίτης Νέστορα. Εκεί τελειώνουν τα προσχήματα και αρχίζει η ωμή πραγματικότητα της πολιτικής βίας.
Οι δράστες δεν επέλεξαν τυχαίους στόχους. Μέσα σε λίγα λεπτά χτύπησαν τα σπίτια του Ζήση Ιωακείμοβιτς, του Σάββα Αναστασιάδη και της Αφροδίτης Νέστορα. Ο συντονισμός, η επιλογή των προσώπων και η χρονική εγγύτητα των επιθέσεων δείχνουν οργανωμένο σχέδιο. Δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά. Πρόκειται για μια ευθεία επίθεση απέναντι στη δημοκρατική ομαλότητα και στο δικαίωμα κάθε πολίτη να συμμετέχει στην πολιτική ζωή χωρίς να φοβάται ότι θα γίνει στόχος τρομοκρατίας.
Η Δημοκρατία δεν απειλείται μόνο όταν χτυπιούνται θεσμοί. Απειλείται όταν κάποιοι θεωρούν θεμιτό να εκφοβίζουν πολιτικούς αντιπάλους μέσα στα σπίτια τους, θέτοντας σε κίνδυνο τις οικογένειές τους. Σήμερα τα θύματα ήταν στελέχη της Νέας Δημοκρατίας. Αύριο θα μπορούσε να είναι οποιοσδήποτε. Η ανοχή στη βία δεν γνωρίζει κομματικά σύνορα. Δηλητηριάζει ολόκληρη την κοινωνία.
Δεν μπορεί επίσης να αγνοηθεί ότι μόλις λίγες ημέρες πριν, πάλι στη Θεσσαλονίκη, η λεγόμενη «αντισιωνιστική περιπολία» μελών του Ρουβίκωνα προκάλεσε δικαιολογημένη κατακραυγή και οδήγησε την Εισαγγελία σε κατεπείγουσα προκαταρκτική εξέταση. Ομάδες ντυμένες στα μαύρα, με στοχευμένες πορείες εκφοβισμού και ρητορική που στοχοποιεί ανθρώπους λόγω των πεποιθήσεων ή της ταυτότητάς τους, δημιουργούν ένα κλίμα που δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως μια ακόμη πολιτική διαμαρτυρία. Όταν η βία, ο εκφοβισμός και η ιδεολογική στοχοποίηση κανονικοποιούνται, η μετάβαση από την απειλή στην εγκληματική πράξη γίνεται επικίνδυνα σύντομη.
Η Δημοκρατία δεν έχει υποχρέωση να ανέχεται όσους επιδιώκουν να την τρομοκρατήσουν. Έχει όμως υποχρέωση να απαντά με τον νόμο και μόνο με τον νόμο. Οι πολιτικές διαφορές λύνονται στην κάλπη, στη δημόσια συζήτηση και στη Βουλή. Ποτέ με γκαζάκια, φωτιές και ανθρώπους που παλεύουν για τη ζωή τους σε μια εντατική.
Η Ελληνική Αστυνομία και η Αντιτρομοκρατική έχουν πλέον μπροστά τους μια υπόθεση με ιδιαίτερο βάρος. Δεν πρόκειται μόνο για την εξιχνίαση τριών επιθέσεων. Πρόκειται για την υπεράσπιση του δημοκρατικού κράτους απέναντι σε όσους πιστεύουν ότι μπορούν να επιβάλουν τις ιδέες τους με τον φόβο. Είναι ζήτημα τιμής για τις διωκτικές αρχές να εντοπίσουν τους δράστες, να αποκαλύψουν ολόκληρο το δίκτυο που βρίσκεται πίσω από αυτή τη συντονισμένη εγκληματική ενέργεια και να τους οδηγήσουν ενώπιον της Δικαιοσύνης. Μόνο έτσι θα σταλεί το ξεκάθαρο μήνυμα ότι στην Ελλάδα η πολιτική βία δεν έχει και δεν θα αποκτήσει ποτέ θέση.
