Ο Ευάγγελος Βενιζέλος σχολίασε αρνητικά το διάγγελμα του Κυριάκου Μητσοτάκη για την αναθεώρηση του συντάγματος.
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι ένας από τους πιο ετοιμόλογους και ευφραδείς πολιτικούς και πως κατέχει άριστα τη νομική επιστήμη και συγκεκριμένα το συνταγματικό δίκαιο, στο οποίο ειδικεύεται.
Η παρέμβασή του, ωστόσο, λίγες μόνο ώρες αμέσως μετά τη δήλωση του πρωθυπουργού για την εκκίνηση της διαδικασίας για την αναθεώρηση του συντάγματος προκάλεσε δίκαια πολλά σχόλια και για τα αντανακλαστικά του, αλλά και για το περιεχόμενό της.
Κάποιοι θυμούνται και κάποιοι άλλοι όχι ότι ο κ. Βενιζέλος ήταν εκείνος που κίνησε τα νήματα κατά την αναθεώρηση του 2001 επί κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ και Κώστα Σημίτη. Μια αναθεώρηση που, όπως δυστυχώς και οι περισσότερες, ήταν ατελής, με την έννοια ότι πολλές από τις διατάξεις που εισήχθησαν προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις ή ήταν πρακτικά ανεφάρμοστες, με πιο χαρακτηριστική ασφαλώς αυτή για το επαγγελματικό ασυμβίβαστο των βουλευτών που έσπευσε εν συνεχεία να καταργήσει με ευρεία συναίνεση η κυβέρνηση της ΝΔ υπό τον Κώστα Καραμανλή.
Ο κ. Βενιζέλος ήταν επίσης εκείνος που, παρά το γεγονός ότι στήριξε ενεργά ως αντιπρόεδρος την κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά απέναντι στη λυσσαλέα επίθεση που δεχόταν στα μνημονιακά χρόνια από τον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα, που ήθελε όπως όπως να πάρει την εξουσία, την ίδια περίοδο κατέγραψε ως επικεφαλής του ΠΑΣΟΚ τα χαμηλότερα ποσοστά στην ιστορία του και το εγχείρημα της λεγόμενης Ελιάς, που θα εξέφραζε την ενωμένη Κεντροαριστερά, απέτυχε.
Αρκετοί θεωρούν ότι και τώρα οι δημόσιες παρεμβάσεις του κ. Βενιζέλου ενέχουν το στοιχείο της προσωπικής πικρίας εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν προτάθηκε από τον Κυριάκο Μητσοτάκη για τη θέση του Προέδρου της Δημοκρατίας ή δεν αξιοποιήθηκε έστω σε κάποιον άλλο ρόλο, παρά το γεγονός ότι με παρρησία και πολιτικό ρεαλισμό στήριξε πολλές φορές τις επιλογές της κυβέρνησης και του ίδιου του πρωθυπουργού, με αποτέλεσμα να έρθει και σε αντιπαράθεση με στελέχη ή την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ. Προφανώς, όμως, ο ρόλος του δεν είναι εκείνος του απλού σχολιαστή της πολιτικής επικαιρότητας – άλλωστε, ούτε ο ίδιος θα ήθελε να προσδώσει αυτόν τον ρόλο στον εαυτό του.
Η παρέμβασή του, ωστόσο, για το σύνταγμα και η επισήμανση πως ο σεβασμός του προηγείται της αναθεώρησης έκανε πολλούς ν’ απορήσουν ως προς τη σκοπιμότητά της. Ο ίδιος εδώ και καιρό υποστηρίζει ότι η χώρα έχει πρόβλημα διακυβέρνησης, αναφερόμενος σε κρίση αξιοπιστίας των θεσμών. Ένα αφήγημα που, δυστυχώς, θυμίζει σε πολλά αυτά που ισχυρίζονται η Μαρία Καρυστιανού και οι υποστηρικτές της, αποφεύγοντας τη συζήτηση με καθαρά πολιτικά επιχειρήματα.
Και σίγουρα ένας πολιτικός του διαμετρήματος του κ. Βενιζέλου δεν μπορεί καν να μπαίνει σε διαδικασία σύγκρισης με τέτοια νεόκοπα σχήματα και νεοσσούς ή τυχοδιώκτες της πολιτικής. Ούτε όμως να μιλά εξ ονόματος όλου του λαού, αφού σε διαφορετική περίπτωση σήμερα θα ήταν στη Βουλή και δεν θα έκανε απλώς παρεμβάσεις από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης...
