Στην πολιτική δεν χρειάζεται απλώς να λες ότι είμαι τίμιος και διάφανος.
Όταν τον περασμένο Δεκέμβριο διετάχθη φορολογικός έλεγχος στον Σύλλογο οικογενειών θυμάτων από την τραγωδία των Τεμπών, η τότε πρόεδρος Μαρία Καρυστιανού δήλωσε ότι τα οικονομικά του Συλλόγου είναι διάφανα και εξαπέλυσε δριμεία επίθεση στην κυβέρνηση και την ΑΑΔΕ ότι δήθεν την ελέγχουν εκδικητικά επειδή φοβούνται ότι το κόμμα που σχεδιάζει θα τους κατατροπώσει στις εκλογές και θα χάσουν την εξουσία.
Τι καταλάβαμε όλοι σήμερα; Ότι όπως αποκαλύπτουν τα 5 από τα 7 μέλη του Συλλόγου (τα 2 εναπομείναντα είναι η ίδια η Καρυστιανού και ο γιος της), ο βασικός λόγος για τον οποίο της ζητήθηκε η παραίτηση αφορά ζητήματα κακοδιαχείρισης των οικονομικών του Συλλόγου.
Τα πέντε μέλη φέρονται να μην υπέγραψαν τις οικονομικές καταστάσεις και τον απολογισμό, υποστηρίζοντας ότι έχουν πραγματοποιηθεί δαπάνες οι οποίες, κατά την άποψη τους, δεν συνδέονται με τον καταστατικό σκοπό και τη δράση του Συλλόγου. Κατηγορούν επίσης την Καρυστιανού ότι προχωρούσε σε δαπάνες χωρίς να έχει ενημερώσει πριν το ΔΣ και χωρίς να πάρει απόφαση το ΔΣ για αυτές.
Περαιτέρω, τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου του Συλλόγου αναφέρουν ότι με επιστολή που της απέστειλαν στο προσωπικό της email στις 8 Ιανουαρίου 2026, της απηύθυναν δύο σαφή αιτήματα: αφενός να παραιτηθεί από την προεδρία του Συλλόγου και αφετέρου να παραδώσει στο Διοικητικό Συμβούλιο τις τραπεζικές κάρτες των λογαριασμών του Συλλόγου, οι οποίες ήταν στο όνομά της.
Το πρόβλημα έγινε ακόμη μεγαλύτερο από την τοποθέτηση της Καρυστιανού σχετικώς με όσα της καταλογίζουν. Η ίδια ισχυρίστηκε ότι όντως υπήρχαν προβλήματα στα οικονομικά, τα οποία συγκάλυπτε για να μην εκθέσει τα μέλη του ΔΣ που είναι υπεύθυνα. Εφόσον όμως υπάρχουν προβλήματα στα οικονομικά του συλλόγου που διοικούσε, καλώς δεν διενεργεί έλεγχο η ΑΑΔΕ; Άρα προς τι οι διαπρύσιες ρητορικές περί «εκδικητικού ελέγχου»;
Στην πολιτική δεν χρειάζεται απλώς να λες ότι είμαι τίμιος και διάφανος. Πρέπει να μπορείς να το αποδεικνύεις ανά πάσα ώρα και στιγμή. Αλλιώς καταλήγεις περίγελως, όπως οι σύντροφοι του «ηθικού πλεονεκτήματος».
