Όσα βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας για την πάραϊατρική, με αφορμή τον θάνατο του Γιώργου Μαζωνάκη, φέρνουν στην επιφάνεια την κλασική ελληνική ταινία.
Η ταινία - αριστούργημα του Αλέκου Σακελλάριου του 1958 «Η κυρά μας η μαμμή», περιέγραφε με τον πλέον γλαφυρό και κωμικό τρόπο τις παθογένειες της κοινωνίας της τότε εποχής, που εμπιστευόταν κάθε λογής γιατροσόφια, ματζούνια και μεθόδους, αντί της κλασικής ιατρικής. Εξήντα οκτώ χρόνια μετά, το 2026, φαίνεται πως δεν έχει αλλάξει τίποτα, καθώς ο τραγικός θάνατος του Γιώργου Μαζωνάκη, φέρνει στην επιφάνεια, το εμπόριο ελπίδας και ματαιοδοξίας, με αμφιλεγόμενες μεθόδους θεραπείας πάνω σε «εντυπωσιακή», «μαρκετίστικη» ορολογία, ως «εναλλακτική» ιατρική, που ανθεί, υποσχόμενη ίαση, χωρίς φάρμακα και εμβόλια.
Για να θυμηθούμε, στην ταινία του 1958, η ιστορία διαδραματίζεται στην Λεστινίτσα, ένα φανταστικό χωριό για τις ανάγκες της ταινίας, στο οποίο μετακομίζει ο γιατρός Λυκούργος Μπέκος, τον οποίο υποδύεται ο Ορέστης Μακρής, προκειμένου να υπηρετήσει το λειτούργημα του στο χωριό της συζύγου του (Ελένη Ζαφειρίου). Έκπληκτος θα διαπιστώσει πως οι κάτοικοι του χωριού εμπιστεύονται για θέματα υγείας την μαμμή του χωριού, Καλλιόπη Μουστάκη, που υποδύεται η Γεωργία Βασιλειάδου, παρέχοντας… με το αζημίωτο υπηρεσίες ξεματιάσματος, ματζούνια και γιατροσόφια σε όλον τον πληθυσμό του χωριού, από τον δήμαρχο, μέχρι τους χωρικούς. Παράλληλα, αντιμετωπίζουν με σκεπτικισμό τον επιστήμονα γιατρό, καλώντας τον μόνο για ξεγεννήσει ζώα. Ο αείμνηστος Ορέστης Μακρής, με αφορμή την ασθένεια του δημάρχου, περνάει στην αντεπίθεση, παίρνοντας ως αμοιβή για τις υπηρεσίες του τα φυλακτά - δόντια, που έδινε στους «ασθενείς» η Γεωργία Βασιλειάδου, υποσχόμενος πως θα τα ξεριζώσει όλα ένα - ένα.
Από την ξεματιάστρα, στους αρνητές της πανδημίας και στην πλασμαφαίρεση
Από το μεταπολεμικό 1958, που κυριαρχούσε η φτώχεια και ο αναλφαβητισμός, στο 2020 και 2026. Τελικά, τίποτα δεν έχει αλλάξει, μόνο οι τακτικές και οι λέξεις. Το ξεμάτιασμα, τα ματζούνια και τα γιατροσόφια εξελίχθηκαν σε ολιστική, κβαντική και σαμανική ιατρική, ακολουθώντας την έμφυτη ανάγκη μεγάλου μέρους του πληθυσμού για «θαύματα».
Ο πρώτος συναγερμός για την έλλειψη εμπιστοσύνης στην ιατρική κοινότητα, χτύπησε το 2020 με την πανδημία της Covid 19, όταν μεγάλο μέρος του πληθυσμού αμφισβητούσε την επιστήμη, πιστεύοντας ένα σορό από θεωρίες συνωμοσίας και προσφεύγοντας σε ψευτογιατρούς και κομπογιαννίτες, προκειμένου να μην βάλουν στο σώμα τους το «τσιπάκι» του διάβολου.
Η πανδημία, υπενθύμισε πως ανεξαρτήτως τάξης, μόρφωσης και οικονομικής επιφάνειας, μεγάλο μέρος της κοινωνίας έχει ανάγκη να «ψάξει» το παραϊατρικό και μεταφυσικό, είτε από «μόδα», είτε από ματαιοδοξία, είτε απλά από σκεπτικισμό, δίνοντας έτσι βήμα σε κάθε τσαρλατάνο να εκμεταλλευτεί την ανάγκη για το άγνωστο.
Το στοίχημα για το υπουργείο Υγείας
Όπως ο Ορέστης Μακρής, που ξεδόντιαζε ένα - ένα τα φυλακτά, έτσι και το υπουργείο Υγείας, πρέπει να ξεδοντιάσει έναν - έναν, όλους αυτούς τους κομπογιαννίτες και δίνοντας βήμα στην πραγματική ιατρική, είτε με ελέγχους, είτε με ενημέρωση, είτε με το προγράμματα προληπτικών εξετάσεων, όπως το «ΠΡΟΛΑΜΒΑΝΩ».
