Η κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή άνοιξε τον δρόμο για την κατοχύρωση των αμβλώσεων.
Αλλά στην Ελλάδα της επιβαλλόμενης λήθης, όλα ξεκίνησαν το 1986. Πράγματι, η πλήρης νομιμοποίηση των αμβλώσεων θεσπίστηκε από τον Ανδρέα Παπανδρέου με τον Νόμο 1609/1986. Ωστόσο, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έθεσε τις βάσεις ώστε να επιτρέπεται η τεχνητή διακοπή της κύησης με τον Νόμο 821/1978.
Για την ιστορία, θυμίζω ότι το ΠΑΣΟΚ κυβερνούσε από το 1981. Και για όποια σημασία έχει, το θέμα που άνοιξε η Μαρία Καρυστιανού δεν μας πάει 40 χρόνια πίσω, όπως αρέσει στους «προοδευτικούληδες» της φερόμενης ως δημοκρατικής παράταξης, αλλά πριν από 48 χρόνια από τη λεγόμενη «συντηρητική» παράταξη.
Το θέμα στην προκειμένη περίπτωση δεν είναι οι αμβλώσεις –δεν τίθεται ούτε ως ανέκδοτο– αλλά η εξαμβλωματική όψη μιας σκοταδιστικής αντίληψης για την οποία ευθύνονται κατά κύριο λόγο οι ηγεσίες των κομμάτων του «ξυλολίου» και του «μπαζώματος». Καθώς και ο καλλιτεχνικός κόσμος που συνδαύλισε στις συναυλίες τις φιλοδοξίες της Μαρίας Καρυστιανού.
Όλοι, τώρα, αποστασιοποιούνται από τη Μαρία Καρυστιανού. Ο Ανδρουλάκης, η Ζωή, ο Βελόπουλος, ο Φάμελλος, ο Χαρίτσης και όσοι συμμετείχαν ενεργά στην καμπάνια της. Όλοι αυτοί θα πληρώσουν τη λυπητερή...
