Πρόσφατο περιστατικό στο Ηνωμένο Βασίλειο αποκάλυψε τις ρωγμές της «ισλαμο-αριστερής» συμμαχίας.
Το Κόμμα των Πρασίνων αποφάσισε να διοργανώσει εκδήλωση «bondage» για την έναρξη της προεκλογικής καμπάνιας του. Πολλοί ισλαμιστές ψηφοφόροι, ακόμα και ο μουσουλμάνος αναπληρωτής ηγέτης Mothin Ali, εξέφρασαν έντονη οργή. Το αποτέλεσμα; Προβλέψεις για μαζική απώλεια ψήφων.
Το επεισόδιο είναι η κορυφή του παγόβουνου μιας βαθιάς πολιτισμικής σύγκρουσης που η ευρωπαϊκή Αριστερά προσπαθούσε χρόνια να αποσιωπήσει. Από τη δεκαετία του 2010, έχτισε συμμαχίες με μουσουλμανικές κοινότητες που βασίζονταν στην «αντιιμπεριαλιστική» ρητορική, την υποστήριξη της Παλαιστίνης και την καταγγελία του «ρατσισμού».
Οι μουσουλμανικές κοινότητες στην Ευρώπη είναι κατά κύριο λόγο κοινωνικά συντηρητικές. Δημοσκοπήσεις δείχνουν απορρίπτουν τον γάμο ομοφυλοφίλων, την ιδεολογία φύλου, τις drag story hours και την «woke» εκπαίδευση. Ταυτόχρονα, η Αριστερά υπερασπίζεται με πάθος τα δικαιώματα LGBT+ ως αδιαπραγμάτευτο πυρήνα της ταυτότητάς της.
Η «intersectionality» που υποτίθεται ότι ενώνει όλες τις μειονότητες αποδεικνύεται ψευδαίσθηση. Όταν οι αξίες συγκρούονται, ο σεξουαλικός φιλελευθερισμός της Αριστεράς εναντίον της θρησκευτικής συντηρητικότητας του Ισλάμ, κάποιος πρέπει να υποχωρήσει.
Οι μουσουλμάνοι ψηφοφόροι που κινητοποιούνται μαζικά απαιτούν πολιτική που να σέβεται τις θρησκευτικές ευαισθησίες τους. Αν η Αριστερά συνεχίσει να προωθεί την LGBT+ ατζέντα χωρίς συμβιβασμούς, κινδυνεύει να χάσει τη «αντιρατσιστική» και «αντιιμπεριαλιστική» βάση της. Αν υποχωρήσει, θα προδώσει τους «προοδευτικούς» ψηφοφόρους της και θα χάσει την ιδεολογική της καθαρότητα.
Σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, η μαζική μετανάστευση από μουσουλμανικές κοινωνίες φέρνει στην επιφάνεια ασυμβίβαστες διαφορές: σε θέματα γυναικών, ομοφυλοφιλίας, ελευθερίας έκφρασης και κοσμικότητας. Η Αριστερά, που για χρόνια παρουσίαζε το Ισλάμ ως «θρησκεία των καταπιεσμένων», βρίσκεται πλέον σε αδιέξοδο. Δεν μπορεί πια να κρύβεται πίσω από συνθήματα πολυπολιτισμικότητας.
Η εποχή της εύκολης συμμαχίας τελειώνει. Η Αριστερά θα κληθεί σύντομα να διαλέξει αν προτιμά τα δικαιώματα των LGBT+ ή τη συμμαχία με συντηρητικές θρησκευτικές κοινότητες, γιατί οι δύο πλευρές δεν μοιράζονται τις ίδιες αξίες. Και όταν οι ψήφοι μετρηθούν, το πιο πιθανό σενάριο είναι η ιδεολογία να αναγκαστεί να υποχωρήσει μπροστά στην πολιτική πραγματικότητα.
