Τη συνεργασία πολιτών και φορέων του αθλητισμού προκειμένου οι κερκίδες των γηπέδων να γίνουν χώρος χαράς και σεβασμού κι όχι πεδίο αντιπαράθεσης, ζητάει μιλώντας στο «Μανιφέστο» ο Γιάννης Βρούτσης.
Ξεκαθαρίζει ότι «όπου εντοπίζουμε κενά, παραλείψεις ή νέα φαινόμενα κινδύνου, προχωράμε σε στοχευμένες βελτιώσεις της νομοθεσίας».
Υπουργέ, τα αυστηρά μέτρα που λάβατε για την αντιμετώπιση της οπαδικής βίας έφεραν αποτέλεσμα. Παρατηρούνται, ωστόσο, τέτοια λυπηρά φαινόμενα σε πρωταθλήματα λιγότερο δημοφιλή, ακόμη και στο γυναικείο ποδόσφαιρο…
Ο ν. 5085/2024 είναι ένας εμβληματικός νόμος. Για πρώτη φορά αποτυπώνει με τόσο ολοκληρωμένο και λειτουργικό τρόπο την αθλητική παραβατικότητα και δίνει στην πολιτεία συγκεκριμένα, σύγχρονα εργαλεία πρόληψης και ελέγχου: αναβαθμισμένες και αναλυτικές κάμερες, ηλεκτρονικό εισιτήριο, ουσιαστική ταυτοποίηση, αλλά και ταχύτατη απονομή κυρώσεων.
Με τη δέσμια αρμοδιότητα της ΔΕΑΒ, οι κανόνες εφαρμόζονται χωρίς «παραθυράκια» και χωρίς καθυστερήσεις, κάτι που ήδη έχει φέρει μετρήσιμα αποτελέσματα και έχει περιορίσει αισθητά τα φαινόμενα παραβατικότητας εντός των γηπέδων.
Ταυτόχρονα, δεν έχουμε αυταπάτες: η βία δεν είναι μόνο ζήτημα γηπέδων, είναι και κοινωνικό φαινόμενο, που απαιτεί συνολική αντιμετώπιση-συνεργασία όλων των φορέων, σταθερούς ελέγχους, αλλά και πρόληψη, εκπαίδευση και καλλιέργεια αθλητικής παιδείας.
Εχετε δίκιο να το επισημαίνετε: η βία συχνά «μετακινείται» εκεί όπου υπάρχει λιγότερη προβολή και χαλαρότεροι έλεγχοι. Οφείλουμε να ενισχύουμε τους ελέγχους και να διασφαλίζουμε την ομαλή διεξαγωγή των αγώνων.
Βασική προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να είναι κινητοποιημένη η Αστυνομία και να υπάρχει συντονισμός με όλους τους αρμόδιους φορείς. Γι’ αυτό προκρίναμε τις κάμερες στα γήπεδα παντού. Εργαζόμαστε με ομοσπονδίες, λίγκες, σωματεία, ΕΛ.ΑΣ. και τοπικές αρχές ώστε να υπάρχει ενιαίο πλαίσιο ευθύνης και συνέπειας.
Ο αθλητισμός αξίζει προστασία και σεβασμό. Και πέρα από την καταστολή, επενδύουμε και στην πρόληψη: δράσεις εκπαίδευσης, ενημέρωσης σε σχολεία/ακαδημίες και πρωτοβουλίες καλλιέργειας αθλητικής παιδείας.
Εξετάζετε την επέκταση της νέας αθλητικής νομοθεσίας;
Η νομοθεσία δεν είναι στατική. Την αξιολογούμε συνεχώς με βάση τα δεδομένα και την εμπειρία εφαρμογής, γιατί έχουμε ήδη αποδείξει ότι αντιλαμβανόμαστε τις ανάγκες και εξελίσσουμε το πλαίσιο όπου χρειάζεται.
Οπου εντοπίζουμε κενά, παραλείψεις ή νέα φαινόμενα κινδύνου, προχωράμε σε στοχευμένες βελτιώσεις, πάντα σε άριστη συνεργασία με τους φορείς του αθλητισμού.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της προσέγγισης είναι ότι, μετά την πολύ καλή συνεργασία με τις λίγκες και τις ΠΑΕ/ΚΑΕ, προχωρήσαμε στη ρύθμιση, ώστε να μην υφίσταται «υποτροπή» με την έννοια του αυτοματοποιημένου διπλασιασμού των ποινών από τη ΔΕΑΒ.
Προτεραιότητά μας είναι οι κανόνες να είναι εφαρμόσιμοι, οι κυρώσεις αναλογικές αλλά και αποτρεπτικές, και η συνεργασία αθλητικής Δικαιοσύνης και δημόσιων Αρχών να λειτουργεί χωρίς κενά – με ένα και μόνο κριτήριο: πιο ασφαλείς αγώνες και πιο ασφαλές αθλητικό περιβάλλον για όλους.
Είχαμε την πρόσφατη τραγωδία με τους επτά φιλάθλους του ΠΑΟΚ. Εκεί είδαμε ότι ο πόνος δεν είχε «οπαδικό χρώμα». Τελικά είναι περισσότερα εκείνα που αγαπούν οι φίλαθλοι στον αθλητισμό από αυτά που τους χωρίζουν;
Σε τέτοιες στιγμές, καταλαβαίνουμε όλοι το αυτονόητο: ότι η ανθρώπινη ζωή είναι ανεκτίμητη και ο αθλητισμός δεν μπορεί ποτέ να γίνει αφορμή μίσους. Αυτά που μας ενώνουν είναι περισσότερα: η αγάπη για την ομάδα, η συγκίνηση του παιχνιδιού, η χαρά της συμμετοχής, οι κοινές αναμνήσεις με φίλους και οικογένεια. Καθήκον της πολιτείας είναι να προστατεύει το δικαίωμα κάθε πολίτη να χαίρεται τον αθλητισμό με ασφάλεια και να μην επιτρέψει ποτέ να «κανονικοποιηθεί» η τραγωδία. Το οφείλουμε στα θύματα, στις οικογένειές τους και στη πλειονότητα των φιλάθλων που θέλει γήπεδα-γιορτή, όχι πεδίο σύγκρουσης.
Παράλληλα με τα θεσμικά μέτρα, επενδύουμε συστηματικά και στην αλλαγή οπαδικής κουλτούρας, γιατί αυτό είναι το πιο βαθύ και το πιο δύσκολο στοίχημα: η αθλητική βία δεν αντιμετωπίζεται μόνο με κανόνες και κυρώσεις, αλλά και με εκπαίδευση, πρόληψη και καλλιέργεια αθλητικής παιδείας από μικρή ηλικία.
Γι’ αυτό αποκτά ιδιαίτερο συμβολισμό και ουσία η καθιέρωση της Ημέρας Φιλάθλου, την 1η Φεβρουαρίου κάθε έτους, με αφορμή την ημέρα της δολοφονίας του Αλκη Καμπανού: μια ημέρα μνήμης, ευθύνης και δράσης, που εκπέμπει ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς όλους – «καμία φανέλα πάνω από τη ζωή».
Θέλουμε οι κερκίδες να γίνουν χώρος χαράς και σεβασμού, όχι πεδίο αντιπαράθεσης, και αυτό απαιτεί διαρκή δουλειά με σχολεία, σωματεία, ομοσπονδίες, οικογένειες και την ίδια την αθλητική κοινότητα, ώστε να εξαλειφθούν τέτοια θλιβερά φαινόμενα –ει δυνατόν– και εκτός γηπέδων.
Παρακολουθείτε την εξέλιξη της δίκης για τη δολοφονία Λυγγερίδη;
Παρακολουθούμε με τη δέουσα σοβαρότητα κάθε υπόθεση που συγκλονίζει την κοινωνία, με απόλυτο σεβασμό στην ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης. Δεν είναι ρόλος της πολιτείας να σχολιάζει τη δικαστική διαδικασία, αλλά να διασφαλίζει ότι οι Αρχές έχουν τα εργαλεία, τη συνεργασία και το θεσμικό πλαίσιο ώστε να αποδίδονται ευθύνες και να προστατεύεται η δημόσια τάξη. Στεκόμαστε δίπλα στην οικογένεια και ενισχύουμε τα προληπτικά μέτρα στον αθλητισμό, ώστε τέτοια εγκλήματα να μην επαναληφθούν.
