Με εικόνες που έχουν φτιαχτεί με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης κάποιοι προσπαθούν να συνδέσουν την κυβέρνηση με τα καμένα στη Δυτική Αττική.
Ο «Κόκκινος Γάτος» βγήκε και χθες τη βόλτα του για να βρει ειδήσεις, αλλά τα κομματικά γραφεία και τα στέκια των συναντήσεων πέριξ αυτών και της Βουλής ήταν άδεια. Μόνο τουρίστες, οπότε αν σας ενδιαφέρει, ο «Γάτος» μας άκουσε μια συζήτηση για τον νέο πρωθυπουργό της Βρετανίας και διάφορες ανησυχίες για τον πόλεμο στο Ιράν. Οχι για το τι θα γίνει, το κόστος των καυσίμων και άλλα πεζά, αλλά για τους προορισμούς διακοπών στην περιοχή που έχουν βγει εκτός επιλογών αυτήν τη σεζόν. Υπάρχουν και αυτού του τύπου οι προβληματισμοί.
Επειδή όλα αυτά, όμως, ελάχιστα τον απασχολούν –δεν σχεδίαζε διακοπές στην Αγγλία ή στο Ντουμπάι– ο «Γάτος» μας συνέχισε την αναζήτηση στο Διαδίκτυο. Οπου ήρθε αντιμέτωπος με μία τεράστια σειρά κατασκευασμένων εικόνων με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Κοινός τόπος: η σύνδεση της κυβέρνησης και του Κυριάκου Μητσοτάκη με τα καμένα στη Δυτική Αττική. Τι κουρτίνες τραβούσαν, τι συνθέσεις με τη φωτογραφία του πρωθυπουργού, αδιανόητα πράγματα. Φθηνές παραγωγές από δωρεάν εκδόσεις των εργαλείων ΑΙ. Εμ, θέλουν να κάνουν προπαγάνδα, εμ, τη θέλουν και δωρεάν οι σύντροφοι.
Ξεχωριστή αναφορά αξίζει ο λογαριασμός του Jo Di, που συμμετείχε στο φεστιβάλ ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου πριν από μερικές εβδομάδες, και ο οποίος είχε δεκάδες σχετικές αναρτήσεις. Από άποψη παραγωγής καλύτερες, οφείλουμε να ομολογήσουμε. Είναι και καλλιτέχνης ο άνθρωπος. Από εκεί και πέρα, όμως, στους υπόλοιπους λογαριασμούς απλώς παρακμή. Χωρίς καν στοιχειώδη αισθητική. Τι να σου κάνει και η μηχανή αν ο άνθρωπος δεν βάλει το χεράκι του (ευτυχώς ή δυστυχώς).
Η τακτική της κατασκευασμένης ή παραποιημένης εικόνας για την επίτευξη πολιτικών σκοπών δεν αποτελεί απλώς μια επικοινωνιακή υπερβολή, αλλά μια συστηματική απόπειρα χειραγώγησης της κοινής γνώμης. Στην εποχή της ψηφιακής ταχύτητας, όπου η εικόνα υποκαθιστά συχνά τον γραπτό και τον προφορικό λόγο, η χρήση μονταρισμένων ή παραπλανητικών οπτικών ντοκουμέντων εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για τον δημόσιο διάλογο.
Πρόκειται για επιχείρηση που στοχεύει στη συναισθηματική εκμετάλλευση και την «παράκαμψη» της λογικής, καθώς η εικόνα διαθέτει την ιδιότητα να προσβάλλει απευθείας το συναίσθημα: τον φόβο, την οργή, τη θλίψη. Οταν μια εικόνα κατασκευάζεται ή αποκόπτεται από το πλαίσιό της, στοχεύει στο να προκαλέσει ακαριαία αντανακλαστικά, παρακάμπτοντας την ορθολογική εξέταση των πραγματικών περιστατικών.
Τεκμήρια χωρίς αξία
Σε δεύτερο επίπεδο, στόχος είναι η διάβρωση της εμπιστοσύνης στην αλήθεια. Οταν η παραποίηση γίνεται εργαλείο πολιτικής αντιπαράθεσης, η έννοια του «τεκμηρίου» χάνει την αξία της. Το αποτέλεσμα είναι ο πολίτης να εθίζεται στην αμφισβήτηση των πάντων, αδυνατώντας τελικά να διακρίνει το πραγματικό γεγονός από τη σκηνοθετημένη προπαγάνδα.
Ολα αυτά βασίζονται στην υπεραπλούστευση σύνθετων προβλημάτων. Πολύπλοκα κοινωνικά ή περιβαλλοντικά ζητήματα (όπως οι φυσικές καταστροφές ή η κρατική διαχείριση) συμπυκνώνονται σε ένα «μοντάζ» που προσφέρει εύκολες αλήθειες, απόλυτους ενόχους και επιφανειακά συμπεράσματα, απομονώνοντας τον διάλογο από την απαραίτητη σοβαρότητα.
Και φυσικά συμβάλλουν στην τροφοδότηση του κοινωνικού διχασμού. Οι κατασκευασμένες εικόνες σχεδιάζονται συνήθως για να επιβεβαιώσουν τις ήδη υπάρχουσες προκαταλήψεις μιας συγκεκριμένης ομάδας. Ετσι, αντί να προάγεται ο δημόσιος έλεγχος, η κοινωνία πολώνεται περαιτέρω σε περιχαρακωμένα «στρατόπεδα».
Σε μια δημοκρατία, η ασκούμενη κριτική οφείλει να βασίζεται σε πραγματικά δεδομένα. Η υποκατάσταση των πολιτικών επιχειρημάτων από τεχνητά φορτισμένες εικόνες συνιστά μια φθηνή συντόμευση που τελικά υπονομεύει την ίδια την ποιότητα της πολιτικής ζωής. Και σε αυτό έχουν ευθύνες όλοι. Το ότι κάποιοι είναι στην αντιπολίτευση δεν τους δίνει το δικαίωμα να διαστρεβλώνουν την πραγματικότητα και να δηλητηριάζουν την κοινωνία. Και μια ακόμη κουβέντα: έλεος πια με τις αναρτήσεις ΑΙ. Σύντροφοι, φτιάξτε και κάτι με δικό σας κόπο.
Σαν τον Αλέξη, κανείς...
«Ηξερα τι ήθελα να κάνω, δεν ήξερα πώς»! Μόνο κυνική μπορεί να χαρακτηριστεί η ομολογία Τσίπρα στη συνέντευξή του στο in.gr. Ο άνθρωπος ζήτησε την ψήφο των πολιτών, ενώ δεν ήξερε πώς θα κάνει αυτό που τους είχε υποσχεθεί! Για να το χαρακτηρίσουμε, ζητήσαμε τη συμβολή και τη συμβουλή της τεχνητής νοημοσύνης.
Ιδού η απάντηση: Μπορεί να χαρακτηριστεί «πολιτικός ερασιτεχνισμός» ή «λαϊκισμός», καθώς βάζει σε πρώτο πλάνο την απόσπαση της ψήφου (το «τι θέλω να κάνω») και σε δεύτερο την κυβερνητική ετοιμότητα και την ικανότητα διαχείρισης (το «πώς»). Δεν έχετε παράπονο, σοβαρή απάντηση.
Τελικά, εμείς την πάθαμε!
Αυτό οδήγησε στο καταστροφικό πρώτο εξάμηνο του 2015. Η απουσία σχεδίου και η τυχοδιωκτική διαπραγμάτευση οδήγησαν την οικονομία στον γκρεμό: οι τράπεζες έκλεισαν, επιβλήθηκαν capital controls που παρέλυσαν την αγορά, ενώ η χώρα οδηγήθηκε αναγκαστικά στην υπογραφή ενός τρίτου, σκληρού μνημονίου με τους δανειστές.
Παράλληλα, η δημόσια περιουσία υποθηκεύτηκε για 99 χρόνια μέσω του Υπερταμείου ως εγγύηση για τη διάσωση. Το συνολικό κόστος αυτού του «πειραματισμού» για την ελληνική οικονομία και τους φορολογούμενους ξεπέρασε, σύμφωνα με διεθνείς εκτιμήσεις, τα 100 δισεκατομμύρια ευρώ, αφήνοντας μια βαριά κληρονομιά που η χώρα πλήρωνε για χρόνια. Και τώρα ο Αλέξης θέλει κι άλλο!
Μπιφ Αδωνι - Σαββίδη
Ολα εδώ πληρώνονται λέει ο λαός και ξέρει γιατί το λέει. Ο Αδωνις Γεωργιάδης δέχθηκε κριτική για τα γυαλιά με κάμερα που αγόρασε, ειδικά από σειρά… αντισυστημικών λογαριασμών. Ο υπουργός Υγείας, όμως, εντόπισε ότι ένας από όσους του έκαναν μαθήματα δεοντολογίας είχε τα ίδια γυαλιά!
«Ο γνωστός influencer @DimitrisSavvid4 που με κατακρίνει για τα πάντα –και για τα γυαλιά μου– φορώντας αυτά τα γυαλιά ακριβώς βγάζει βίντεο και τα ανεβάζει στα social. Πήρε άραγε γραπτή συναίνεση από αυτούς που τράβηξε; Εσείς τι νομίζετε; […] Φαρισαίοι υποκριτές».
