Η στιγμή που κυνηγούσε επί χρόνια ο Ολυμπιακός μοιάζει επιτέλους να έφτασε.
Όχι απλώς ένα ακόμη Final Four. Όχι άλλη μία παρουσία ανάμεσα στους κορυφαίους της Ευρώπης. Αυτή τη φορά το κλίμα θυμίζει αποστολή ολοκλήρωσης. Το 4ο Ευρωπαϊκό βρίσκεται μπροστά του και στο Λιμάνι πιστεύουν ότι δεν χάνεται.
Η Αθήνα φιλοξενεί ξανά Final Four μετά το 2007, το ΟΑΚΑ –ή Telekom Center Athens, όπως ονομάζεται πλέον– ετοιμάζεται να βαφτεί ερυθρόλευκο και περίπου 10.000 φίλαθλοι του Ολυμπιακού έχουν ήδη εξασφαλίσει θέση στον ημιτελικό με τη Φενερμπαχτσέ (18:00, σήμερα). Ουσιαστικά, η ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα παίζει εντός έδρας. Και αυτό αλλάζει τα πάντα.
Ο φετινός Ολυμπιακός δεν έφτασε τυχαία ως εδώ. Τερμάτισε πρώτος στη regular season με 26-12, απέκλεισε με εμφατικό 3-0 τη Μονακό και είναι η μοναδική ομάδα του Final Four που προκρίθηκε με «σκούπα». Παίζει ίσως το πιο πλήρες μπάσκετ στην Ευρώπη, διαθέτει βάθος, προσωπικότητα, εμπειρία και κυρίως παίκτες που ξέρουν τι σημαίνει πίεση.
Ο Σάσα Βεζένκοφ έκανε σεζόν MVP, ο Νίκολα Μιλουτίνοφ κυριάρχησε στις ρακέτες, ο Εβάν Φουρνιέ έδωσε ποιότητα και προσωπικότητα πρωταθλητή, ενώ ο Τάιλερ Ντόρσεϊ πραγματοποιεί την πιο ώριμη χρονιά της καριέρας του. Κι όλα αυτά με τον Κώστα Παπανικολάου μπροστάρη, αρχηγό μιας γενιάς που κουβαλά πλέον πέντε συνεχείς παρουσίες στο Final Four στις πλάτες της.
Υπάρχει όμως και κάτι βαθύτερο φέτος. Ένα πείσμα που χτίστηκε μέσα από χαμένους ημιτελικούς, πικρούς αποκλεισμούς και βραδιές που κρίθηκαν σε ένα σουτ. Από το Βελιγράδι μέχρι το Αμπου Ντάμπι, ο Ολυμπιακός έφτανε πάντα κοντά αλλά όχι μέχρι το τέλος. Αυτή τη φορά, όμως, μοιάζει διαφορετικός.
Οι αδελφοί Αγγελόπουλοι ενίσχυσαν ξανά το ρόστερ μέσα στη σεζόν, ο Μπαρτζώκας διαθέτει περισσότερες λύσεις από ποτέ και ο οργανισμός συνολικά αποπνέει την αίσθηση ομάδας που ξέρει ότι βρίσκεται μπροστά στη μεγάλη ευκαιρία της εποχής της.
Και ίσως το πιο συμβολικό απ’ όλα: το 4ο αστέρι μπορεί να έρθει μέσα στην Αθήνα. Μέσα στην έδρα του αιώνιου αντιπάλου. Σε ένα Final Four όπου όλη η Ευρώπη βλέπει φαβορί τον Ολυμπιακό.
Στον Πειραιά δεν θέλουν πια απλώς να συμμετέχουν. Θέλουν να τελειώσουν τη δουλειά. Και αν παρουσιαστούν όπως όλη τη χρονιά, δύσκολα κάποιος θα τους σταματήσει.
