Είναι γκροτέσκο θέατρο η αντιπολίτευση που έβαλε τις φιλοδοξίες της Μαρίας Καρυστιανού στις ράγες του μίσους να στρέφεται εναντίον της.
Όλοι και όλες οι αρχηγοί, μηδενός και μηδεμίας εξαιρουμένων, συνέβαλαν στην πολιτική ανάδειξή της κυρίως μέσω στήριξης, προβολής και κοινοβουλευτικής αξιοποίησης της τραγωδίας των Τεμπών.
Ακόμα κι αν δεν γνώριζαν τις προθέσεις της, όφειλαν να υποψιαστούν ότι θα αξιοποιούσε τη δημόσια εικόνα που της φιλοτέχνησαν προκειμένου να πλήξουν την κυβέρνηση.
Αργά έπιασε ο «πόνος» για την «μπάμπουσκα» της Μαρίας Καρυστιανού αυτούς που μετέτρεψαν τον πόνο σε αντικυβερνητική πολιτική χαρακτηρίζοντας «δολοφόνους» τους υπουργούς.
Πρώτη και καλύτερη η Ζωή Κωνσταντοπούλου που υπήρξε δικηγόρος της και τώρα κινδυνεύει να χάσει την «πελατεία» της από την πρώην πελάτισσά της.
Ακολουθούν ο αγωνιών για τις απώλειες του κόμματός του στη Βόρεια Ελλάδα Κυριάκος Βελόπουλος, αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ και το ΜέΡΑ25, αφού τα ευρήματα των δημοσκοπήσεων δείχνουν την τάση όσων κινούνται στον χώρο της κινηματικής και ριζοσπαστικής Αριστεράς να αντιμετωπίζουν την «μπάμπουσκα» ως έκφραση «τιμωρητικής» ψήφου κατά του κατεστημένου.
Καθώς ένα κομμάτι της κοινωνίας θεωρεί τη Μαρία Καρυστιανού σύμβολο δικαιοσύνης, κάθε επίθεση από τους πρώην «συμπάσχοντες» την καθιστά «θύμα του πολιτικού κατεστημένου» προσελκύοντας περισσότερους ψηφοφόρους διαμαρτυρίας.
