Ελλάδα και Ιαπωνία διαθέτουν αθροιστικά περίπου το 32% του παγκόσμιου εμπορικού στόλου, γεγονός που τους προσδίδει ιδιαίτερη βαρύτητα στη διαμόρφωση των εξελίξεων στη διεθνή ναυτιλία, σε μια περίοδο έντονων γεωπολιτικών αναταράξεων και αυξημένων πιέσεων στην παγκόσμια οικονομία.
Η Ελλάδα ελέγχει περίπου το 20% του παγκόσμιου στόλου, παρά το γεγονός ότι αντιπροσωπεύει μόλις το 2% του ευρωπαϊκού ΑΕΠ, ενώ το αντίστοιχο μερίδιο της Ιαπωνίας ανέρχεται στο 12%. Τα στοιχεία αυτά ανέδειξε ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Βασίλης Κικίλιας, μιλώντας στο Capital Link Japan Maritime Forum, στο Τόκιο.
Η σημασία της συνεργασίας των δύο χωρών αποτυπώνεται στο γεγονός ότι το 80% έως 90% του παγκόσμιου εμπορίου διακινείται διά θαλάσσης, ενώ για την Ιαπωνία το ποσοστό των εισαγωγών και εξαγωγών που πραγματοποιούνται μέσω θαλάσσιων μεταφορών φτάνει το 97%.
Γεωπολιτικές κρίσεις και κόστος μεταφορών
Οι πολεμικές συγκρούσεις στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, σε συνδυασμό με τις υψηλές τιμές ενέργειας και τον πληθωρισμό, ενισχύουν τη σημασία της ναυτιλίας για την οικονομική σταθερότητα.
Οι διαταραχές στις θαλάσσιες μεταφορές επηρεάζουν το κόστος διακίνησης εμπορευμάτων, τις εφοδιαστικές αλυσίδες και τελικά τις τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές για τρόφιμα, ενέργεια και βασικά αγαθά.
Σε αυτό το περιβάλλον, η συνεργασία Ελλάδας και Ιαπωνίας αποκτά στρατηγική σημασία για τη διασφάλιση του ελεύθερου εμπορίου και τον συντονισμό των αποφάσεων που επηρεάζουν τη διεθνή ναυτιλιακή βιομηχανία.
Το στοίχημα της πράσινης μετάβασης
Κρίσιμο ζήτημα παραμένει η μετάβαση της ναυτιλίας σε καθαρότερες μορφές ενέργειας, με τις διαπραγματεύσεις στον Διεθνή Ναυτιλιακό Οργανισμό (IMO) για το πλαίσιο μηδενικών καθαρών εκπομπών να αναδεικνύουν τις οικονομικές και τεχνολογικές δυσκολίες του εγχειρήματος.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε ο Έλληνας υπουργός, τα εναλλακτικά καύσιμα καλύπτουν μόλις το 0,5% των παγκόσμιων αναγκών, γεγονός που καταδεικνύει την απόσταση ανάμεσα στους περιβαλλοντικούς στόχους και τις σημερινές δυνατότητες της αγοράς.
Η ελληνική θέση, όπως διατυπώθηκε στο φόρουμ, υποστηρίζει την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας, με ρυθμούς όμως που δεν θα επιβαρύνουν δυσανάλογα τις οικονομίες, τις επιχειρήσεις και τα νοικοκυριά.
Παράλληλα, η συνεργασία Ελλάδας και Ιαπωνίας στη ναυπηγική βιομηχανία διαθέτει ιστορικό βάθος, καθώς οι Έλληνες πλοιοκτήτες επένδυσαν στα ιαπωνικά ναυπηγεία ήδη από τη μεταπολεμική περίοδο.
Η συγκέντρωση σχεδόν του ενός τρίτου του παγκόσμιου εμπορικού στόλου στις δύο χώρες δημιουργεί σημαντικά περιθώρια συντονισμού, τόσο για την ανταγωνιστικότητα των θαλάσσιων μεταφορών όσο και για τις αποφάσεις που θα καθορίσουν το μέλλον του παγκόσμιου εμπορίου.
