Elizabeth Warren: η επαναστάτρια της μεσαίας τάξης

by Manifesto

Όλες οι δημοσκοπήσεις σε όλες τις Πολιτείες δείχνουν κατάρρευση του Bernie Sanders, σε ορισμένες από αυτές έως και 9 μονάδες από το Μάρτιο μέχρι σήμερα, και αναρρίχηση της Elizabeth Warren στη δεύτερη θέση πίσω από το Joe Biden για το χρίσμα των Δημοκρατικών. Ποιά είναι όμως η Elizabeth Warren και γιατί έχει τέτοια απήχηση στο κόσμο;

του Παύλου Παυλίδη

Η Elizabeth Warren, όπως λέει και η ίδια, είναι καθηγήτρια και όχι πολιτικός. Ήταν μια από τις καλύτερες καθηγήτριες εμπορικού δικαίου στην Αμερική με ειδίκευση στο bankruptcy law και δίδαξε σε πολλά πανεπιστήμια μεταξύ αυτών στο University of Houston, στο University of Texas και στο Harvard University. Από το 2013 είναι US Senator from Massachusetts.

Ένα κομμάτι της επιτυχίας της οφείλεται στον δυναμισμό της και στο χάρισμα της επαφής με το κόσμο και τις ανάγκες του. Αυτό συνήθως το πετυχαίνει μέσα από προσωπικές ιστορίες πριν μιλήσει για το προγραμμά της. Συχνά διηγείται την ιστορία με το φόρεμα, η οποία ήταν ένα σημείο καμπής για την ίδια και την έκανε αυτό που είναι σήμερα.

Όλα ξεκίνησαν στην εφηβική ηλικία της Warren, όταν ο πατέρας της έπαθε έμφραγμα και αυτό τον ανάγκασε να αφήσει τη δουλειά του για πολλούς μήνες, βιώνοντας την οικονομική κρίση στην οικογένεια. Τότε ήταν που έμαθε τους όρους στεγαστικό δάνειο και κατάσχεση, όταν άκουγε κρυφά τους γονείς της να συζητάνε τα βράδια. Μια μέρα είδε τη μητέρα της να φοράει το φόρεμα που είχε για ιδιαίτερες περιστάσεις (πχ ένας γάμος), μόνο που αυτή τη φορά πήγαινε για συνέντευξη. Άρχισε να δουλεύει ως τηλεφωνήτρια με κατώτατο μισθό, που όμως στάθηκε αρκετός για να σώσει το σπίτι και την οικογένεια της.

Αυτό ήταν μάθημα ζωής για τη Warren γιατί πολλές οικογένεις στη Αμερική είχαν το ίδιο πρόβλημα. Κυρίως όμως συνειδητοποίησε οτι αυτό αφορούσε τη διακυβέρνηση. Η ίδια ισχυρίζεται ότι τότε με ένα κατώτατο μισθό η μητέρα της μπορούσε να πληρώνει τις υποχρεώσεις της στις τράπεζες και ταυτόχρονα μπορούσε να συντηρήσει το σπίτι και την οικογένεια της. Στις μέρες μας ένας κατώτατος μισθός δεν μπορεί να κάνει όλα αυτά και οδηγεί το κόσμο στη φτώχεια.

Αργότερα όταν έγινε καθηγήτρια ασχολήθηκε με τη χρεοκοπία των φυσικών προσώπων και τις επιπτώσεις στη ζωή τους και όχι των επιχειρήσεων. Η Warren μέσα από την εργασία της κατέρριψε τον μύθο ότι όσοι χρεοκοπούν είναι ανήθικοι και ανεύθυνοι. Μέσω της έρευνας της απέδειξε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι που χρεοκοπούν είναι άνθρωποι της μεσαίας τάξης που εργάστηκαν σε όλη τους τη ζωή.

Το 1995 είχε τη πρώτη της επαφή με το Αμερικάνικο πολιτικό σύστημα όταν την είχαν καλέσει στην Washington ως σύμβουλο για προτεινόμενες αλλαγές στο Review of the American Bankruptcy Laws. Εκεί είδε πως λειτουργούσαν τα lobbies και γιατί η χρεοκοπία ήταν αναπόφευκτη. Είχε προβλέψει μάλιστα και την οικονομική καταστροφή του 2008, πολύ καιρό πριν συμβεί. Τότε άρχισε να κερδίζει δημοσιότητα και ξεκίνησε να χρησιμοποιεί στρατηγικά τα media. Άρχισε να έχει απήχηση στο κόσμο γιατί εξηγούσε πολύ απλά και κατανοητά την οικονομική κατάσταση. Το 2011 ο Μπαράκ Ομπάμα την έπεισε να θέσει υποψηφιότητα στη Μασσαχουσέτη για τη Γερουσία και να συνεχίσει να αγωνίζεται για αυτά που πιστεύει και κάπως έτσι ξεκίνησε η πολιτική της καριέρα.

Θεωρείται υποψήφια της «αριστερής» πτέρυγας των Δημοκρατικών και αυτό γιατί έχει ταχθεί ενάντια στις τράπεζες και στη Wall Street εδώ και χρόνια. Προσπαθεί να εκπροσωπήσει και να εκφράσει τη μεσαία τάξη για αυτό και το προγραμμά της έχει ιδιαίτερη στόχευση στις μεταρρυθμίσεις στην παιδεία, την υγεία και στους δημοκρατικούς θεσμούς.

Η Elizabeth Warren υπόσχεται ότι θα μειώσει δραστικά τα φοιτητικά δάνεια και θα προσφέρει δωρεάν φοίτηση στα δημόσια κολλέγια, θα αναγκάσει τις μεγάλες πολυεθνικές να πληρώνουν περισσότερους φόρους και το περίφημο wealth tax, το οποίο είναι 2% φόρος σε όσους έχουν περιουσιακά στοιχεία άνω των $50.000.000 και μια πρόσθετη επιβάρυνση σε όσους είναι δισεκκατομυριούχοι.

Αυτό έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια των ελίτ που επηρεάζουν μέρος της ηγεσίας του Δημοκρατικού κόμματος το οποίο βλέπει με καχυποψία το πρόγραμμα της Warren. Την κατηγορούν ότι το πρόγραμμα που προτείνει είναι πολύ γενικό, πως εκμεταλλεύεται την ευαισθησία του κόσμου πάνω στο θέμα, κλπ. Παρ’όλα αυτά οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η πλειοψηφία των ψηφοφόρων, μεταξύ αυτών και πολλοί Ρεπουμπλικάνοι, επικροτεί το πρόγραμμα, το οποίο θα αποφέρει $2.750.000.000.000 έσοδα σε διάστημα 10 ετών. Μέρος αυτών των χρημάτων θα πάνε στη παιδεία (από τη προσχολική ηλικία μέχρι τα φοιτητικά δάνεια) και στις υποδομές. Αφού δαπανηθούν εκεί θα περισσεύσουν $2.000.000.000.000 σύμφωνα με τους υπολογισμούς.

Μια ακόμη επιτυχία της είναι το γεγονός ότι βρίσκεται πολύ κοντά στο κόσμο. Τα κεφάλαιο που έχει μαζέψει για την εκστρατεία της είναι κυρίως από δωρεές και όχι από επιχειρηματίες. Σύμφωνα με το NBC είναι η πιο ενεργή και ακούραστη υποψήφια καθώς επισκέπτεται συνέχεια διαφορετικές τοποθεσίες και επικεντρώνεται στο πρόγραμμα της και όχι στον Donald Trump, παρά μόνο όταν είναι αναγκαίο.

Πολλοί επισημαίνουν, όπως και ο Guardian έγραψε προχθές, ότι ο Donald Trump δεν έχει αντίπαλο. Από την εποχή που ο Kennedy ισοπέδωσε τον Nixon, τα τηλεοπτικά debates κρίνουν κατά πολύ τον τελικό νικητή και ο Donald Trump είναι πολύ καλός σε αυτό το κομμάτι. Ο Joe Biden που προηγείται αυτή τη στιγμή στις δημοσκοπήσεις δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να φτάσει το επίπεδο του Trump, οι μόνοι που θα μπορούσαν να αντικρούσουν τις επιθέσεις του και να τον “στριμώξουν στη γωνία” είναι η Elizabeth Warren και ο Pete Buttigieg.

Επίσης ο Donald Trump λέει πως μια ψήφος υπέρ των Δημοκρατικών είναι μια ψήφος κατά του Αμερικάνικου ονείρου, πράγμα που στην περίπτωση της Warren δεν ισχύει δεδομένου ότι κινείται προς αυτη τη κατεύθυνση το πρόγραμμα της. Στο μόνο που ίσως υστερεί για την ώρα η Warren και γενικότερα οι Δημοκρατικοί είναι το “catchy theme”(“πιασιάρικο” αφήγημα), όπως αυτό που είχε ο Trump με το “Make America Great Again”.

Εν κατακλείδι η μεγάλη επιτυχία της Elizabeth Warren είναι ότι μιλάει τη γλώσσα της λογικής. Είναι προσιτή, μεθοδική και έχει πρόγραμμα με βάση τη λογική και τις ανάγκες των πολιτών, πρόγραμμα το οποίο είναι βασισμένο σε έρευνες και αριθμητικά δεδομένα δεκαετιών και όχι σε αερολογίες όπως έχουμε συνηθίσει εδώ στη Ελλάδα να ακούμε. Με βάση τις απόψεις, το πρόγραμμα και τις μέχρι τώρα δράσεις της, είχε ερωτηθεί αν θεωρεί τον εαυτό της “σοσιαλίστρια”. Η ίδια το διέψευσε κατηγορηματικά λέγοντας πως πιστεύει στον καπιταλισμό και στις αγορές, απλά θέλει τον καπιταλισμό να δουλεύει περισσότερο για τη μεσαία τάξη και τους πολίτες και όχι για τις μεγάλες πολυεθνικές. Αυτό είναι και μια καλή απάντηση για εμάς στην Ευρώπη που είμαστε λίγο απόλυτοι στους χαρακτηρισμούς μας.

Σχετικα Αρθρα

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies και άλλες τεχνολογίες καταγραφής για να εξασφαλίσει την σωστή λειτουργία της Δέχομαι Περισσότερα