Έχουν βαλθεί να μας τρελάνουν εκεί στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ.
Απ’ τη μια ψάχνουν την «ορθή» διατύπωση για τον αποκλεισμό της ΝΔ από το ενδεχόμενο μιας μετεκλογικής κυβερνητικής συνεργασίας –λες και αυτό το ζητάει η ΝΔ– και από την άλλη εμφανίζεται ο Ευάγγελος Βενιζέλος –πρώην αντιπρόεδρος της συγκυβέρνησης με τη ΝΔ– να συναγωνίζεται με τον Νίκο Ανδρουλάκη ποιος θα… ηγηθεί του «πολέμου ενάντια στη Δεξιά»!
Θα σταθώ στην περίπτωση του Ευάγγελου Βενιζέλου –κεντρικού ομιλητή τη δεύτερη ημέρα του συνεδρίου (Σάββατο 28 Μαρτίου 2026)– ο οποίος ανοιχτά πλέον συντάσσεται με τη γραμμή του «ανένδοτου» κατά της ΝΔ και δυστυχώς εξελίσσεται σε πολιτικό ανέκδοτο. Ο πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος στην ομιλία του άσκησε δριμεία κριτική στην κυβέρνηση Μητσοτάκη για το κράτος δικαίου και υποστήριξε ότι η χώρα «υπνοβατεί» λόγω της υπόθεσης των παρακολουθήσεων.
Η ιστορική ειρωνεία είναι ότι ο αρχιτέκτονας της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ (2012-2015) έδωσε το «παρών» σε ένα συνέδριο που ψηφίζει τον απόλυτο αποκλεισμό της ΝΔ, μόνο και μόνο γιατί περίμενε να γίνει Πρόεδρος της Δημοκρατίας και δεν έγινε, μπήκε κι αυτός στην ομάδα «αποδόμησης» του Κυριάκου Μητσοτάκη. Στην προκειμένη όμως περίπτωση τίθεται ένα ερώτημα στο οποίο οφείλει να απαντήσει ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης του Αντώνη Σαμαρά: Η χώρα «υπνοβατεί» ή νομίζει ότι έξω από τον μικρόκοσμο του συνεδρίου που στήθηκε για να βρίζουν τον πρωθυπουργό, ο κόσμος κοιμάται;
Ο Ευάγγελος Βενιζέλος είναι το κλασικό πολιτικό παράδοξο: μιλάει για την «κοινωνία» ως ένα ενιαίο σύνολο που είτε «ξυπνά» είτε «υπνοβατεί», ανάλογα με το αν συμφωνεί μαζί τους. Η ατάκα του Βενιζέλου περί «υπνοβασίας» στοχεύει κυρίως στο να ταρακουνήσει το αντιδεξιό ακροατήριο και να προσδώσει ένα βάθος θεσμικής ανησυχίας (κράτος δικαίου, παρακολουθήσεις) στην αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ.
Ωστόσο, στην πράξη ο «κόσμος» έχει άλλες προτεραιότητες: έξω από τις συνεδριακές αίθουσες, η καθημερινότητα καθορίζεται από την ακρίβεια και την οικονομία, όπου οι θεωρητικές αναλύσεις περί θεσμών συχνά φαντάζουν δευτερεύουσες. Για πολλούς πολίτες, ο Ευάγγελος Βενιζέλος παραμένει το πρόσωπο των μνημονίων και της συνεργασίας με τον Αντώνη Σαμαρά. Όταν μιλάει για «κινδύνους της δημοκρατίας» σήμερα, το κοινό εκτός ΠΑΣΟΚ συχνά αναρωτιέται αν η κριτική του είναι αντικειμενική ή μια προσπάθεια πολιτικής επιστροφής.
Τελικά, το αν υπνοβατεί η χώρα ή αν οι πολιτικοί ζουν στη δική τους «φούσκα» κρίνεται στην κάλπη, εκεί όπου οι βαρυσήμαντες αναλύσεις συναντούν την πραγματική ζωή. Αν πιστεύει ότι μ’ αυτά που υποστηρίζει, κάνοντας τα «ρεπό» του Ανδρουλάκη, θα πειστούν οι αναποφάσιστοι και ένας εξ αυτών θα δώσει τη μια ψήφο για να κερδίσει το ΠΑΣΟΚ, του συνιστώ να βρει τη λύση στο πρόβλημά του στη φράση του Πάουλο Κοέλιο: Οι άνθρωποι περισσότερο ονειρεύονται ότι επιστρέφουν παρά ότι φεύγουν.
Easy Writer
