Δύο επισκέψεις μέσα σε λίγες ημέρες. Δύο εντελώς διαφορετικές αντιδράσεις. Και κάπου εκεί φαίνεται καθαρά πώς στήνονται και πώς καταρρέουν τα πολιτικά αφηγήματα.
Η Λάουρα Κοβέσι ήρθε στους Δελφούς, μίλησε ανοιχτά και έθιξε ζητήματα που όντως υπάρχουν. Όχι όμως με τον τρόπο που κάποιοι έσπευσαν να παρουσιάσουν. Γιατί αυτό που ακολούθησε θύμιζε περισσότερο επικοινωνιακή καταιγίδα παρά σοβαρή συζήτηση. Ξαφνικά, η επίσκεψη βαφτίστηκε «κόλαφος», «ράπισμα», «καταδίκη». Λες και περίμεναν πολλοί αυτή τη στιγμή για να τη χρησιμοποιήσουν πολιτικά.
Μόνο που εδώ τα πράγματα μπερδεύονται. Γιατί η ίδια η Κοβέσι αναφέρθηκε σε ρυθμίσεις που δεν προέκυψαν χθες. Ο νόμος που της προκάλεσε τόση εντύπωση, ήταν εκείνος που επιτρέπει σε κάποιον να επιστρέψει τα χρήματα από μια απάτη και να γλιτώσει τις συνέπειες, αυτός ο νόμος όμως δεν είναι προϊόν της σημερινής κυβέρνησης. Έχει ονοματεπώνυμο και πολιτική ταυτότητα από το παρελθόν. Και κάπου εδώ αρχίζει η αμηχανία.
Το ΠΑΣΟΚ, που σήμερα σηκώνει τη σημαία της κάθαρσης, ξεχνάει εύκολα τι ψήφισε. Και ο Ευάγγελος Βενιζέλος, που εύκολα μιλά για θεσμούς και κράτος δικαίου, δύσκολα αποσυνδέεται από το νομικό πλαίσιο που ο ίδιος υπηρέτησε. Δεν είναι λεπτομέρεια. Είναι η ουσία της συζήτησης.
Και ενώ όλο αυτό φούσκωνε μέρα με τη μέρα, ήρθε η δεύτερη επίσκεψη. Ο Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα. Εκεί τα πράγματα ήταν πολύ πιο καθαρά. Καμία ασάφεια, καμία διπλωματική υπεκφυγή. Μια φράση αρκούσε: «Κάντε ό,τι πρέπει να κάνετε αν απειληθεί η εθνική κυριαρχία σας κι εμείς θα είμαστε εδώ».
Αυτό δεν είναι μια απλή δήλωση. Είναι μια ξεκάθαρη εγγυητική τοποθέτηση από μια πυρηνική δύναμη, σε μια περίοδο που η περιοχή βράζει. Κι όμως, το θέμα δεν “σήκωσε” όσο θα περίμενε κανείς. Δεν έγινε πρώτο θέμα με την ίδια ένταση. Δεν γέννησε την ίδια πολιτική φασαρία.
Η σύγκριση είναι σχεδόν αυτονόητη. Από τη μία, υπερβολή για κάτι που βολεύει. Από την άλλη, σιωπή για κάτι που έχει πραγματικό βάρος.
Στο τέλος της ημέρας, αυτό που μένει δεν είναι οι κραυγές. Είναι τα γεγονότα. Και τα γεγονότα λένε ότι η Ελλάδα ενισχύει τη θέση της και επεκτείνει αμυντικές συμφωνίες με ουσία. Όσο για εκείνους που περίμεναν μια επίσκεψη για να δουν πολιτικές εξελίξεις… μάλλον θα χρειαστεί να περιμένουν λίγο ακόμη.
