Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΟΟΣΑ* στη χώρα μας για πρώτη φορά το 2023 και συνεχίστηκε το 2024 οι επιστροφές Ελλήνων πολιτών από το εξωτερικό σε σχέση με τις αναχωρήσεις ήταν σημαντικά περισσότερες.
Συγκεκριμένα, 9.000 περισσότεροι συμπολίτες μας το 2023 και 20.000 περισσότεροι το 2024 αποφάσισαν να επιστρέψουν μόνιμα στην πατρίδα μας – έναντι αυτών που αποχώρησαν. Αλήθεια, είναι σημαντικό αυτό; Πόσο μας επηρεάζει; Και κυρίως, γιατί συνέβη; Και μάλιστα, γιατί συνέβη τώρα και όχι….νωρίτερα;
Είναι γεγονός πως η οικονομική κρίση της δεκαετίας 2010-2019 δεν άφησε τίποτα όρθιο στην χώρα μας. Ούτε σε επίπεδο ατομικό, ούτε οικογενειακό, ούτε επιχείρησης ή κράτους. Εάν δε αναλογισθούμε το πρόσθετο «βάρος» που εναπόθεσε στους ώμους μας, στις τσέπες μας και στις ζωές μας η… «πρώτη φορά Αριστερά» με το τρίτο δυσβάσταχτο και αχρείαστο μνημόνιο, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι η «δουλειά» που έπρεπε να γίνει για να ξανασταθεί η χώρα στα πόδια της ήταν δομική.
Κατά τα τελευταία επτά χρόνια, η χώρα μας αντικειμενικά – από όποια σκοπιά και αν θέλει να το δει κανείς – είτε ανήκει στην συμπολίτευση είτε στην αντιπολίτευση (γιατί υπάρχουν αντιπολιτευόμενοι και όχι εχθροί), έχει αλλάξει εκ βάθρων, παρουσιάζοντας βελτίωση σε πολλούς τομείς.
Η γραφειοκρατία μειώνεται συνεχώς. Η ψηφιοποίηση του κράτους, η λειτουργία του gov.gr, η πρόσβαση και η εξυπηρέτηση πολιτών και επιχειρηματιών σε άμεσο χρόνο και χωρίς περιττό κόπο – και άρα λιγότερο κοστοβόρο είτε σε επίπεδο εξόδων είτε σε μειωμένες αναλώσιμες εργατοώρες – η αντιμετώπιση των αναγκών σε πρώτο επίπεδο και όχι εξ’ανάγκης, αλλά και η χρήση και η εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης είναι μερικές μόνο από τις αλλαγές που βιώνουμε όλοι μας.
Ταυτόχρονα, η ανάκτηση της επενδυτικής βαθμίδας και η «επαναφορα» της χώρας μας στην κατηγορία των χωρών «χαμηλού ρίσκου», προσελκύει επενδυτικά κεφάλαια τόσο εγχώρια όσο και από το εξωτερικό, δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας, μείωση της ανεργίας, αύξηση της ζήτησης στην αγορά εργασίας και άρα αύξηση του μέσου προσφερόμενου μισθού.
Την ίδια στιγμή, η μεταφορά α’ υλών και εμπορευμάτων απαιτεί μειωμένα κόστη. Και πως θα μπορούσε να το κάνει κανείς αυτό εάν δεν γινόντουσαν έργα υποδομής σε αυτοκινητοδρόμους, λιμάνια, αεροδρόμια. Δεν αρκεί να θέλεις να πας στο επόμενο στάδιο και να επιθυμείς παρέχεις καλύτερες λύσεις. Πρέπει και να το υλοποιήσεις. Το νέο αεροδρόμιο στο Καστέλι, η εκκίνηση των εργασιών στον ΒΟΑΚ, το λιμάνι της Θεσσαλονίκης, ο αυτοκινητόδρομος Πατρών – Πύργου, ο Fly-over στην Θεσσαλονίκη, η διασύνδεση της Στερεάς Ελλάδας με την Μακεδονία και την Ήπειρο είναι μερικά μόνο από τα έργα που είτε έχουν ολοκληρωθεί είτε είναι υπό εξέλιξη.
Όλα τα παραπάνω, σε συνδυασμό με τα φορολογικά κίνητρα, την βελτίωση των υποδομών στην υγεία με τον εκσυγχρονισμό των νοσοκομείων μας αλλά και την περαιτέρω στελέχωσή τους, την δημιουργία μη κρατικών πανεπιστημίων που συμβάλλουν περαιτέρω στην παροχή γνώσης δίνοντας την δυνατότητα την χώρα μας να αποτελέσει πόλο έλξης φοιτητών αντί να τους «εξάγει», αποτελούν περαιτέρω αναχώματα στο brain drain και στην φυγή των συμπολιτών μας στο εξωτερικό.
Κοινός παρανομαστής όλων των ανωτέρω είναι η σταθερή, συνεπή και συνετή πορεία που έχει η χώρα μας κατά τα τελευταία χρόνια, με βελτιώσεις και παρεμβάσεις σε τομείς που ίσως χρήζουν και περαιτέρω μεταρρύθμισης. Και αυτή η πορεία οφείλουμε όλοι να διασφαλίσουμε ότι θα συνεχισθεί ομαλά και απαρέγκλιτα.
* Ένας διεθνής οργανισμός με έδρα το Παρίσι, ο οποίος αποτελείται από δεκάδες αναπτυγμένες δημοκρατικές χώρες όπου οι κυβερνήσεις συγκρίνουν εφαρμογές πολιτικής, αναζητούν απαντήσεις σε κοινά προβλήματα, προσδιορίζουν καλές πρακτικές και συντονίζουν εσωτερικές και διεθνείς πολιτικές.
Η Δήμητρα Καντεράκη είναι Οικονομολόγος, Πολιτεύτρια Νοτίου Τομέα Αθηνών με τη Νέα Δημοκρατία.
