Ο αρχηγός του «Επαναστατικού Αγώνα» αποχαιρετά τη Δ΄ Πτέρυγα των φυλακών Δομοκού και δηλώνει «περήφανος» για τις βόμβες που έβαζε και για τις ληστείες στις τράπεζες.
Με τη διαβεβαίωση ότι όχι μόνο δεν μετάνιωσε μετά από την πολύχρονη φυλάκισή του, αλλά και ότι θα παραμείνει πιστός στις ιδέες του και σε ό,τι έχει υπάρξει μέχρι τώρα, αποφυλακίζεται στις 14 Σεπτεμβρίου ο Νίκος Μαζιώτης. Πρόκειται για τον ιδρυτή και αρχηγό της οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας», της σημαντικότερης εκπροσώπου της «τρίτης γενιάς τρομοκρατίας στην Ελλάδα», μετά την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη».
Από τη Δ΄ Πτέρυγα των φυλακών Δομοκού, όπου κρατείται, έστειλε επιστολή, η οποία φαινομενικά μπορεί να μοιάζει με ενημέρωση για την επερχόμενη αποφυλάκισή του, αλλά στην ουσία λειτουργεί ως προαναγγελία δράσης. Η επιστολή μοιράστηκε και αναρτήθηκε χθες, ανήμερα της έκρηξης αυτοκινήτου παγιδευμένου με 150 κιλά εκρηκτικής ύλης ANFO έξω από το Χρηματιστήριο Αθηνών, το 2009.
Ο ίδιος ανακοίνωσε ότι θα αποφυλακιστεί όχι με χάρη ούτε με αναστολή, αλλά με τη λήξη της ποινής, αφού θα έχει συμπληρώσει τα 20 έτη κάθειρξης -14 χρόνια έγκλειστος και άλλα έξι που προσμετρήθηκαν μέσω εργασίας- στα οποία είχε καταδικαστεί για τη δράση του «Επαναστατικού Αγώνα».
Τον Φεβρουάριο του 2025, μετά την έκτη διαδοχική απόρριψη αιτήματός του για υφ’ όρον αποφυλάκιση από το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Λαμίας, είχε στείλει επιστολή με τίτλο «Οι επαναστάτες δεν σωφρονίζονται και δεν βελτιώνονται ηθικά». Η σύντροφός του, Πόλα Ρούπα, είχε αποφυλακιστεί υπό όρους τον Νοέμβριο του 2023, αφού το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών Θήβας είχε δεχθεί το αίτημά της, λαμβάνοντας υπόψη ότι ήταν μητέρα ανήλικου παιδιού.
Πλούσιο… βιογραφικό
Στις 15 Μαΐου 1991 ο Νίκος Μαζιώτης συνελήφθη επειδή αρνήθηκε να καταταχθεί στον ελληνικό Στρατό. Καταδικάστηκε σε έναν χρόνο με τριετή αναστολή και, όταν κλήθηκε ξανά, δεν ανταποκρίθηκε. Συνελήφθη εκ νέου τον Οκτώβριο του 1992 για ανυποταξία και προσβολή του Στρατού. Τον Δεκέμβριο της ίδιας χρονιάς έκανε απεργία πείνας 57 ημερών στις στρατιωτικές φυλακές «Παύλου Μελά» στη Θεσσαλονίκη, ώσπου αφέθηκε ελεύθερος τον Ιανουάριο του 1993, έπειτα από κινητοποιήσεις κοινωνικών οργανώσεων.
Ακολούθησαν νέες συλλήψεις: τον Νοέμβριο του 1995, μαζί με 500 αναρχικούς, για την κατάληψη του Πολυτεχνείου και το 1996, στα επεισόδια της επετείου.
Στις 13 Ιανουαρίου 1998 η Αστυνομία τον συνέλαβε ξανά, αυτή τη φορά με αποδεικτικό στοιχείο το αποτύπωμά του σε μονωτική ταινία βόμβας που είχε τοποθετηθεί έξω από το υπουργείο Βιομηχανίας, στην οδό Μιχαλακοπούλου, στις 5 Δεκεμβρίου 1997.
Πριν από τη σύλληψη, η Αντιτρομοκρατική τον είχε παρακολουθήσει επί περισσότερο από έναν μήνα, ώσπου τον εντόπισε σε μονοκατοικία στην οδό Σπάρτης 13, στο Καματερό. Εκεί βρέθηκαν 9.740 γραμμάρια εκρηκτικής ύλης, ένα πιστόλι, ένα περίστροφο, κουκούλες, γεμιστήρες, σφαίρες και αυτοκόλλητα με το σύνθημα «τα όμορφα μαγαζιά όμορφα καίγονται».
Ο «Επαναστατικός Αγώνας» εμφανίστηκε τον Σεπτέμβριο του 2003, έναν χρόνο μετά την εξάρθρωση της «17 Νοέμβρη», με πρώτη ενέργεια το διπλό βομβιστικό χτύπημα στα δικαστήρια της Ευελπίδων.
Ο Λάμπρος Φούντας, ο Νίκος Μαζιώτης και η Πόλα Ρούπα ήταν τα πιο γνωστά στελέχη του. Στην οργάνωση αποδόθηκαν, στα χρόνια που ακολούθησαν, η βομβιστική επίθεση κοντά στο σπίτι του πρώην υπουργού Γιώργου Βουλγαράκη στον Λυκαβηττό, η ρουκέτα που πέρασε ξυστά από τον αμερικανικό θυρεό στην πρεσβεία των ΗΠΑ, η επίθεση που τραυμάτισε σοβαρά 21χρονο αστυφύλακα έξω από το υπουργείο Πολιτισμού, καθώς και δύο ισχυρές εκρήξεις αυτοκινήτων παγιδευμένων με ANFO.
Οι εκρήξεις σημειώθηκαν στις 18 Φεβρουαρίου 2009, έξω από τα κεντρικά γραφεία της Citibank στην Κηφισιά, και στις 2 Σεπτεμβρίου 2009, έξω από το Χρηματιστήριο Αθηνών. Ο Λάμπρος Φούντας σκοτώθηκε στις 10 Μαρτίου 2010 σε συμπλοκή με αστυνομικούς στη Δάφνη, ενώ επιχειρούσε μαζί με δύο άλλους άνδρες να κλέψει αυτοκίνητο.
Ο θάνατός του οδήγησε στη σύλληψη, στις 9 Απριλίου 2010, του Νίκου Μαζιώτη και της συντρόφου του, μαζί με τους Βαγγέλη Σταθόπουλο, Χριστόφορο Κορτέση, Σαράντη Νικητόπουλο και Κωνσταντίνο Γουρνά, ως υπόπτων για συμμετοχή στην οργάνωση. Αποφυλακίστηκαν λόγω της δικαστικής αδράνειας, μετά την παρέλευση του 18μήνου της προφυλάκισης.Από τον Μάρτιο του 2012 έως τον Αύγουστο του 2013, ο Μαζιώτης φέρεται να πραγματοποίησε, μαζί με άλλα πέντε ή έξι άτομα, πέντε ένοπλες ληστείες -στη Νεμέα, στην Ακράτα, στις Σπέτσες, στο Βελεστίνο και στα Μέθανα.
Τον Απρίλιο του 2014 λήστεψε μεταμφιεσμένος υποκατάστημα της Τράπεζας Πειραιώς στην Κλειτορία Αχαΐας. Στις 10 Απριλίου 2014 σημειώθηκε ισχυρή έκρηξη παγιδευμένου αυτοκινήτου έξω από κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος, στην οδό Αμερικής, όπου στεγαζόταν και το γραφείο του εκπροσώπου του ΔΝΤ στην Ελλάδα. Η ενέργεια αποδόθηκε επίσης στον Μαζιώτη και στην ομάδα του.
Βαρύ κατηγορητήριο
Στις 16 Ιουλίου 2014 συνελήφθη τραυματισμένος, έπειτα από ανταλλαγή πυροβολισμών με αστυνομικούς στο Μοναστηράκι, στο κέντρο της Αθήνας, μπροστά σε περαστικούς και τουρίστες. Είχε ήδη καταδικαστεί από την πρώτη δίκη του «Επαναστατικού Αγώνα», όταν, στις 3 Μαρτίου 2016, ολοκληρώθηκε και η δεύτερη δίκη, αυτή τη φορά για όσα του αποδόθηκαν κατά την περίοδο που ήταν καταζητούμενος.
Το κατηγορητήριο περιλάμβανε συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση, την έκρηξη στην οδό Αμερικής, προμήθεια και κατοχή εκρηκτικών, τις ληστείες στην Κλειτορία και στα Μέθανα, καθώς και απόπειρες ανθρωποκτονίας για τη συμπλοκή στο Μοναστηράκι.Καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη και επιπλέον 129 χρόνια φυλάκισης.
