Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας συνέθεσαν ένα από τα πιο επιτυχημένα και μακροβιότερα καλλιτεχνικά δίδυμα στην ιστορία του ελληνικού τραγουδιού.
Για περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες, η δημιουργική τους συμπόρευση χάρισε δεκάδες τεράστιες επιτυχίες, διαμορφώνοντας καθοριστικά το μουσικό προφίλ της «απόλυτης» Ελληνίδας σταρ.
Ωστόσο, η δισκογραφική διαδρομή της τραγουδίστριας ούτε ξεκίνησε με τον Καρβέλα, αλλά ούτε και περιορίστηκε αποκλειστικά στις δικές του συνθέσεις.
Πολύ πριν ταυτιστεί με το δικό του συνθετικό ύφος, η Άννα Βίσση είχε καταγράψει ήδη μια αξιοσημείωτη πορεία, ερμηνεύοντας σπουδαία τραγούδια δημιουργών όπως ο Μίκης Θεοδωράκης, ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Δώρος Γεωργιάδης, ο Τάκης Μπουγάς και ο Σπύρος Βλασσόπουλος.
Κομμάτια όπως το «Κίτρινο, γαλάζιο και μενεξεδί», το «Αυτός που περιμένω», το «Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή», η «Μεθυσμένη πολιτεία» και το «Όσο έχω φωνή» είχαν ήδη εδραιώσει τη Βίσση στη συνείδηση του κοινού.
Παράλληλα, ακόμη και σε μεταγενέστερα στάδια της καριέρας της, η ίδια αναζήτησε δημιουργικές ανασαθμίσεις με άλλους συνθέτες, σπάζοντας τα ταμεία με τραγούδια όπως το «Τρένο», το «Έχω πεθάνει για σένα», το «Στην πυρά» και το «Κόντρα».
Η πρώτη περίοδος: Από τον Θεοδωράκη και τον Κουγιουμτζή στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης
Η επαγγελματική διαδρομή της Άννας Βίσση στην Ελλάδα ξεκίνησε το 1973, όταν μετακόμισε από την Κύπρο στην Αθήνα. Τα πρώτα της βήματα συνέπεσαν με μια περίοδο μεγάλης άνθησης για το έντεχνο και το λαϊκό τραγούδι.
Η νεαρή ερμηνεύτρια βρέθηκε γρήγορα στο πλευρό καταξιωμένων καλλιτεχνών, όπως ο Γιώργος Νταλάρας και η Χάρις Αλεξίου.
Το 1974 συμμετείχε στα «18 Λιανοτράγουδα της Πικρής Πατρίδας» του Μίκη Θεοδωράκη σε ποίηση Γιάννη Ρίτσου, ερμηνεύοντας μαζί με τον Γιώργο Νταλάρα διαχρονικά κομμάτια όπως το «Κυκλάμινο», η «Αυγή», η «Πράσινη μέρα» και τα «Λιγνά κορίτσια». Την ίδια εποχή συνεργάστηκε με τον Σταύρο Κουγιουμτζή στα τραγούδια «Σ' αγαπώ (Αχ περιστέρι μου)» και «Δίψασα στην πόρτα σου», ενώ το 1975 ακολούθησε το «Στα χρόνια της υπομονής» σε στίχους Μάνου Ελευθερίου.
Το σημείο καμπής ήρθε το 1977. Με το τραγούδι «Ας κάνουμε απόψε μιαν αρχή», σε μουσική και στίχους του Δώρου Γεωργιάδη, η Άννα Βίσση κατέκτησε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Τραγουδιού Θεσσαλονίκης.
Η επιτυχία αυτή οδήγησε στην κυκλοφορία του πρώτου ομώνυμου προσωπικού της άλμπουμ, στο οποίο συμμετείχαν σπουδαίοι συνθέτες όπως ο Γιάννης Σπανός, ο Αντώνης Βαρδής και ο Σπύρος Βλασσόπουλος, με τραγούδια όπως το «Αγάπησέ με», το «Αχ να 'μουνα στα χέρια σου καράβι» και το «Γεια σας τριαντάφυλλα», χωρίς καμία συνθετική εμπλοκή του Νίκου Καρβέλα.
«Κίτρινο Γαλάζιο» και «Ναι»: Η εμπορική εδραίωση και οι πρώτες Eurovision
Το 1979 η Βίσση κυκλοφόρησε τον δεύτερο προσωπικό της δίσκο με τίτλο «Κίτρινο Γαλάζιο», ο οποίος ξεπέρασε τις 100.000 πωλήσεις. Από τον δίσκο ξεχώρισε το ομώνυμο «Κίτρινο, γαλάζιο και μενεξεδί» σε μουσική Τάκη Μπουγά και στίχους Γιάννη Καλαμίτση, ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά ερωτικά κομμάτια της πρώιμης εποχής της, καθώς και το διαχρονικό «Αυτός που περιμένω» του Σπύρου Βλασσόπουλου, το οποίο επανακυκλοφόρησε με μεγάλη επιτυχία το 1997. Στον ίδιο δίσκο, η ίδια δοκίμασε για πρώτη φορά τις δυνάμεις της ως συνθέτρια στα τραγούδια «Αγάπη μου» και «Το έτος του παιδιού».
Έναν χρόνο μετά, το 1980, ακολούθησε το άλμπουμ «Ναι», που περιλάμβανε επιτυχίες όπως η «Μεθυσμένη πολιτεία» των Μιχάλη Μικελή και Δημήτρη Ιατρόπουλου, αλλά και το «Όσο έχω φωνή» σε μουσική και στίχους Φίλιππου Νικολάου. Ο τίτλος του τελευταίου ταυτίστηκε τόσο έντονα μαζί της, ώστε δεκαετίες αργότερα χρησιμοποιήθηκε ως τίτλος στο τηλεοπτικό της ριάλιτι ντοκιμαντέρ. Στον ίδιο δίσκο περιελάμβανε και την ελληνική διασκευή του «Woman in Love» της Μπάρμπρα Στρέιζαντ («Το ξέρω θα 'ρθεις ξανά»).
Παράλληλα, την ίδια περίοδο η Άννα Βίσση εκπροσώπησε δύο φορές τη χώρα στη Eurovision: το 1980 για την Ελλάδα με το «Autostop» των Τζικ Νακασιάν και Ρόνι Σοφού (13η θέση) και το 1982 για την Κύπρο με το «Μόνο η αγάπη» (5η θέση), ένα τραγούδι στο οποίο είχε γράψει η ίδια τη μουσική.
Οι παράλληλες επιτυχίες στην εποχή της ωριμότητας
Ακόμη και όταν η συνεργασία της με τον Νίκο Καρβέλα είχε γίνει πλέον ο κεντρικός πυλώνας της καριέρας της, η Άννα Βίσση συνέχισε κατά καιρούς να αναζητά νέους δημιουργικούς δρόμους.
Το 2003, στο άλμπουμ «Παράξενες Εικόνες», σάρωσε τα διαγράμματα επιτυχιών με το «Τρένο» σε μουσική Βαγγέλη Βασιλείου και στίχους Σόφης Παππά, καθώς και με το «Έχω πεθάνει για σένα» του Χριστόδουλου Σιγανού.
Το 2008 ακολούθησε ο ολοκληρωμένος δίσκος «Απαγορευμένο», στον οποίο δεν υπήρχε καμία συνθετική συμμετοχή του Καρβέλα.
Από εκεί ξεχώρισαν το «Στην πυρά» (Alex Papaconstantinou / Μυρτώ Κοντοβά), το «Κόντρα» (Dan Wilson / Μυρτώ Κοντοβά) και το ομώνυμο «Απαγορευμένο» (Patrick Leonard, Kara DioGuardi / Ελεάνα Βραχάλη). Στον ίδιο δίσκο περιλαμβανόταν και το «Από μακριά κι αγαπημένοι», σε μουσική της ίδιας της Βίσση και στίχους της Κοντοβά, επισφραγίζοντας την ικανότητά της να πρωταγωνιστεί με επιτυχία πέρα από τα στενά όρια μίας και μόνο δημιουργικής σχέσης.
