Η δημοσκόπηση της εταιρείας Marc έρχεται να επιβεβαιώσει την κυριαρχία του Κυριάκου Μητσοτάκη με δεδομένα που συνδέονται με την πολιτική που εφαρμόζει αλλά και τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί.
Δεν είναι τυχαίο πως οι 2 στους 10 ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ βλέπουν θετικά τις παρεμβάσεις της κυβέρνησης, ούτε ότι ο πρωθυπουργός κυριαρχεί σήμερα και στον χώρο του κέντρου – πέραν αυτού της Κεντροδεξιάς και τη Δεξιάς.
Η άρνηση των κομμάτων να συμμετάσχουν στη συζήτηση για τη συνταγματική αναθεώρηση με βάση τα όσα περιέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι μια από τις συνθήκες που δείχνουν πως η αντιπολίτευση βρίσκεται αλλού και οι πολίτες αλλού στην κυριολεξία. Και αυτό διότι την ώρα που θέτουν προσκόμματα ή προσπαθούν να βρουν αντεπιχειρήματα, οι πολίτες με τις απαντήσεις τους δείχνουν τον δρόμο και κυρίως δείχνουν τι επιθυμούν από ένα κόμμα που δηλώνει έτοιμο να αναλάβει την τύχη της χώρας.
Για παράδειγμα: στην πρόταση για κατάργηση της μονιμότητας για δημόσιους υπαλλήλους που δεν ανταποκρίνονται στα καθήκοντά τους ή που ζημιώνουν το Δημόσιο λέει «ναι» το 82% των ερωτηθέντων. Στον χώρο της Δεξιάς, της Κεντροδεξιάς και του Κέντρου το ποσοστό είναι από 84% και πάνω. Ως εδώ καλά. Όμως και στον χώρο της Κεντροαριστεράς το ποσοστό αγγίζει το 79,6% και της Αριστεράς στο 68,2%.
Γίνεται και καλύτερο για τα κόμματα της αντιπολίτευσης και για το ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη, αφού το ποσοστό που απαντά θετικά μεταξύ των μισθωτών του δημόσιου τομέα φτάνει στο 71,6%.
Στην καθολική αξιολόγηση το ποσοστό στο σύνολο φτάνει στο 79%. Στον χώρο των ψηφοφόρων της Δεξιάς η αποδοχή είναι στο 82,5%, στην Κεντροδεξιά στο 83,5% και στο κέντρο 83,8%. Συνεχίζουμε όμως αφού στον χώρο της Κεντροαριστεράς η αποδοχή είναι της τάξεως του 73,6%, της Αριστεράς στο 56,9% και στους μισθωτούς του δημοσίου τομέα στο 69,3%.
Και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις μεταξύ των ερωτηθέντων που δεν ταυτίζονται με τους χώρους αυτούς η αποδοχή ξεπερνά το 80%.
Τα μη κρατικά πανεπιστήμια τώρα. «Ναι» λέει το 48,8% και «όχι» το 46,3%. Στη Δεξιά η αποδοχή είναι της τάξης του 68,2%, στην Κεντροδεξιά 75% και στο Κέντρο 51%. Το 32,8 στον χώρο της Κεντροαριστεράς μόνο μικρό δεν είναι για το συγκεκριμένο θέμα ενώ εντύπωση προκαλεί και το 13% στον χώρο της Αριστεράς.
Ως προς τον δημοσιονομικό κόφτη στους προϋπολογισμούς «ναι» λέει το 76,7%. Και σε αυτήν την περίπτωση τα ποσοστά είναι υψηλότατα σε όλους τους χώρους. Στον χώρο της Δεξιάς η αποδοχή είναι τη τάξης του 75,7%, της Κεντροδεξιάς 81,7%, του Κέντρου 81,8%.
Πολύ υψηλά είναι και στην Κεντροαριστερά φτάνοντας το 80,3%, στην Αριστερά 66,4% αλλά και σε όσους δεν ταυτίζονται με αυτούς του χώρους που φτάνει στο 70,2%.
Επίσης με την επιστολική ψήφο και για τους ψηφοφόρους εντός Ελλάδας συμφωνεί το 72,1%, με τη συμμετοχή των δικαστών στην επιλογή της ηγεσίας της Δικαιοσύνης είναι υπέρ το 71,8% ενώ το 66,1% συμφωνεί με την επιστολική ψήφο για τους αποδήμους.
Δηλαδή για τις εμβληματικές μεταρρυθμίσεις στο σύνταγμα συμφωνεί η μεγάλη πλειοψηφία εκεί που τα κόμματα της αντιπολίτευσης διαφωνούν πηγαίνοντας ουσιαστικά κόντρα στους ψηφοφόρους τους.
Στον κουβά και τα περί υποχωρητικότητας έναντι της Τουρκίας αφού στη δημοσκόπηση καταγράφεται ότι η μεγάλη πλειοψηφία θέλει να διατηρούνται ανοιχτοί οι δίαυλοι της επικοινωνίας. Το 66,6% λέει «ναι» και μόλις το 27,5% θέλει να σταματήσουν επαφές και συνομιλίες. Και εδώ τα ποσοστά στο τόξο μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς είναι υψηλά. Ξεκινώντας από 60% στον χώρο της Δεξιάς και φτάνοντας στο 61,9% στην Αριστερά, με το Κέντρο να πιάνει το 70%.
Τέλος οι πολίτες ζητούν να γίνει πιο αυστηρή η πολιτική στο Μεταναστευτικό σε ποσοστό 65,9%, με το 15% να θεωρεί σωστή αυτήν που σήμερα εφαρμόζεται και μόλις το 14,1% να ζητεί να γίνει λιγότερο αυστηρή.
Εδώ αξίζει να πούμε ότι το 22,3% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ θέλουν να παραμείνει αυτή που είναι σήμερα και το 37,9% να γίνει πιο αυστηρή. Στο ΠΑΣΟΚ το ποσοστό ανέρχεται στο 18% (να παραμείνει ως έχει) και 60,7% να γίνει πιο αυστηρή. Στο ΚΚΕ το 51,1% ζητεί αυστηροποίηση και στην Πλεύση Ελευθερίας το 62%.
Ακόμη και αν ξεπεράσουμε τις 18,2 μονάδες που είναι μπροστά η ΝΔ από το δεύτερο ΠΑΣΟΚ στην εκτίμηση ψήφου και το γεγονός πως ανοίγει την ψαλίδα με τα υπόλοιπα κόμματα καθώς και το γεγονός ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης χαρακτηρίζεται καταλληλότερος πρωθυπουργός με απίστευτη διαφορά από τη δεύτερη Ζωή Κωνσταντοπούλου και τον τρίτο Νίκο Ανδρουλάκη, αποδεχόμενοι ότι έχοντας μπροστά πάνω από έναν χρόνο μέχρι τις εκλογές, τα παραπάνω δίνουν την εικόνα τού τι συμβαίνει και γιατί οι «φωτογραφίες της στιγμής» καταγράφουν ως κυρίαρχο του πολιτικού σκηνικού τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Να προσθέτουμε και την άνοδο που καταγράφει η αξιολόγηση της κυβέρνησης που βρίσκεται περίπου 15 μήνες πριν από τη λήξη της δεύτερης θητείας της για να καταλάβουμε τι ακριβώς συμβαίνει και γιατί η αντιπολίτευση βρίσκεται στην κατάσταση που βρίσκεται, χωρίς πρόγραμμα, χωρίς προτάσεις, με μόνη εναλλακτική την καταστροφολογία διανθισμένη με λαϊκισμούς και ρητορική εμφυλιοπολεμική.
