Σχεδόν δέκα χρόνια μετά την προσπάθεια στοχοποίησης των δέκα πολιτικών προσώπων, που σημάδεψε την πολιτική ζωή του τόπου, η υπόθεση της Novartis αποκτά πλέον τα χαρακτηριστικά που θα έπρεπε να είχε από την αρχή.
Συγκεκριμένα, δεν διώκονται πρώην πρωθυπουργοί και υπουργοί ούτε στήνονται κάλπες στη Βουλή για πολιτικά πρόσωπα. Στο επίκεντρο βρίσκεται η ίδια η φαρμακευτική εταιρεία και απέναντί της ο ΕΟΠΥΥ, ο οποίος διεκδικεί 228,63 εκατ. ευρώ.
Η αγωγή του Οργανισμού κατά της Novartis Hellas αναμένεται να συζητηθεί στις 12 Νοεμβρίου ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών και επαναφέρει αναπόφευκτα στο προσκήνιο και την πολιτική διάσταση της πολύκροτης υπόθεσης.
Με λίγα λόγια, η σημερινή κυβέρνηση επέλεξε να στραφεί κατά της εταιρείας και να διεκδικήσει χρήματα για το Δημόσιο. Και μάλιστα, «πρωτεργάτης» αυτής της ενέργειας είναι ένα πολιτικό πρόσωπο που βρέθηκε υπό διερεύνηση για την υπόθεση Novartis και σήμερα κατέχει τη θέση του υπουργού Υγείας, με τον ΕΟΠΥΥ να έχει περάσει στην επίθεση απέναντι στη φαρμακευτική εταιρεία.
Ηθική βλάβη, τόκοι και δικαστικά έξοδα
Η αγωγή κατατέθηκε τον Ιούνιο του 2025. Με αυτήν ο ΕΟΠΥΥ ζητά από τη Novartis Hellas την καταβολή 228.630.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης, καθώς και τους νόμιμους τόκους και τα δικαστικά έξοδα. Ο Οργανισμός επιφυλάσσεται, μάλιστα, για την άσκηση αξιώσεων που μπορεί να αφορούν υλική ζημία.
Η συγκεκριμένη δικαστική κίνηση έχει τις ρίζες της στην απόφαση του ελληνικού Δημοσίου να αξιοποιήσει όσα προέκυψαν από την έρευνα των αμερικανικών αρχών και τον εξωδικαστικό συμβιβασμό στον οποίο είχε προχωρήσει η μητρική Novartis στις Ηνωμένες Πολιτείες το 2020.
Το βασικό σκεπτικό είναι πως, από τη στιγμή που υπάρχουν στοιχεία για πρακτικές της εταιρείας στην ελληνική αγορά, το ζητούμενο για το Δημόσιο είναι να εξεταστεί εάν αυτές προκάλεσαν βλάβη στο δημόσιο σύστημα Υγείας και, εφόσον αυτό αποδειχθεί ενώπιον της Δικαιοσύνης, να υπάρξει η αντίστοιχη αποκατάσταση.
Στην αγωγή του ο ΕΟΠΥΥ υποστηρίζει ότι υπήρξε ένα πλέγμα πρακτικών που συνδεόταν με την προώθηση φαρμακευτικών προϊόντων και την αύξηση της συνταγογράφησης. Η θέση του Οργανισμού είναι ότι αυτές οι πρακτικές επηρέασαν τελικά τη δημόσια φαρμακευτική δαπάνη, δηλαδή χρήματα που βγήκαν από τα ταμεία του δημόσιου συστήματος Υγείας.
Το ύψος της απαίτησης δείχνει και το μέγεθος της υπόθεσης. Τα 228,63 εκατ. ευρώ που ζητά ο ΕΟΠΥΥ αφορούν χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Δεν πρόκειται, δηλαδή, για υπολογισμό της συνολικής υλικής ζημίας που μπορεί να θεωρεί ότι υπέστη ο Οργανισμός. Αυτό θα μπορούσε να αποτελέσει διαφορετικό κεφάλαιο, καθώς ο ΕΟΠΥΥ έχει κρατήσει ανοιχτό το δικαίωμα να διεκδικήσει και ποσά που συνδέονται με τυχόν υλική ζημία.
Στα δικαστήρια
Η Novartis, από την πλευρά της, θα δώσει τη δική της δικαστική μάχη και οι ισχυρισμοί του ΕΟΠΥΥ μένει να κριθούν από το δικαστήριο. Η εταιρεία έχει ήδη γνωστοποιήσει την ύπαρξη της αγωγής στις οικονομικές της καταστάσεις και, επικαλούμενη τις εκτιμήσεις των νομικών της συμβούλων, έχει εκφράσει την προσδοκία θετικής για την ίδια έκβασης.
Στις 12 Νοεμβρίου, επομένως, ανοίγει ένα διαφορετικό κεφάλαιο μιας ιστορίας που η Ελλάδα γνώρισε κυρίως μέσα από Εξεταστικές, Προανακριτικές, καταθέσεις «προστατευόμενων» μαρτύρων και σκληρή πολιτική σύγκρουση.
Μια υπόθεση που κάποτε έφτασε στη Βουλή με δέκα πολιτικά πρόσωπα στο στόχαστρο βρίσκεται τώρα στο Πολυμελές Πρωτοδικείο, με τον ΕΟΠΥΥ απέναντι στη Novartis. Και μάλιστα με υπουργό Υγείας έναν από τους πολιτικούς που είχαν βρεθεί στο στόχαστρο — από την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα — για τη Novartis.
Η δική του υπόθεση μπήκε στο αρχείο, όπως και εκείνες των περισσότερων πολιτικών προσώπων που ερευνήθηκαν. Χρόνια μετά, η συζήτηση επιστρέφει στην ίδια τη φαρμακευτική εταιρεία και σε όσα μπορεί να διεκδικήσει από αυτήν το ελληνικό Δημόσιο.
Μπαίνει, δηλαδή, στις σωστές βάσεις, σε αυτές που και τότε θα έπρεπε ο Αλέξης Τσίπρας να είχε κινηθεί, αντί να αναζητά σανίδα σωτηρίας ώστε να πλήξει τους πολιτικούς του αντιπάλους: στις ευθύνες της εταιρείας και στον λογαριασμό που ενδεχομένως έχει να πληρώσει.
