Αγίου Βαλεντίνου σήμερα, και μια από τις πιο εμπορικές ημερομηνίες του χρόνου για κάποιους κλάδους είναι και φέτος γεγονός.
Τα ανθοπωλεία γεμίζουν κόκκινα τριαντάφυλλα, τα ζαχαροπλαστεία σοκολάτες σε σχήμα καρδιάς και η αγορά «σηκώνει τζίρους» που για πολλούς επαγγελματίες κάνουν τη διαφορά του μήνα. Εστιατόρια γεμάτα, κρατήσεις εβδομάδες πριν, βιτρίνες που επενδύουν στο συναίσθημα. Είναι μια γιορτή που κινεί την κατανάλωση, αλλά πρωτίστως κινείται από την ανάγκη των ανθρώπων να εκφράσουν αγάπη.
Σύμφωνα με τη δυτική χριστιανική παράδοση, ο άγιος του έρωτα, ήταν μάρτυρας των πρώτων αιώνων. Η τιμή του συνδέθηκε με τον ρομαντικό έρωτα κυρίως στη μεσαιωνική Ευρώπη. Στην Ορθόδοξη Εκκλησία, αντίστοιχα, ως προστάτες της αγάπης και της συζυγίας τιμώνται στις 13 Φεβρουαρίου ένα ζευγάρι που συνεργάστηκε με τον Απόστολο Παύλο και που αποτελεί πρότυπο συζυγικής ενότητας και πνευματικής συντροφικότητας: ο Ακύλλας και η Πρίσκιλα.
Πέρα όμως από θεολογικές διαφοροποιήσεις, η 14η Φεβρουαρίου έχει εξελιχθεί σε παγκόσμιο σύμβολο του έρωτα. Είναι η αφορμή να θυμηθούμε ότι η αγάπη δεν είναι αυτονόητη. Χρειάζεται φροντίδα, χρόνο, πράξεις. Για τους ερωτευμένους που βγαίνουν απόψε, που γελούν, που κάνουν ένα μικρό ή μεγάλο δώρο, η ημέρα αυτή λειτουργεί ως υπενθύμιση: ο έρωτας είναι κινητήρια δύναμη. Δίνει ώθηση, δημιουργεί, συμφιλιώνει, εμπνέει, είναι το κίνητρο που μπορεί να ωθήσει τους ανθρώπους όταν όλα τα άλλα δε λειτουργούν.
Ίσως τελικά η αξία της γιορτής να μην βρίσκεται ούτε στον τζίρο ούτε στις παραδόσεις, αλλά στο ότι, έστω για μία μέρα, ο κόσμος επιλέγει να μιλήσει τη γλώσσα της καρδιάς.
