Ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει την κυβέρνηση για τους αγρότες, ξεχνώντας το δικό του κυβερνητικό παρελθόν και μοιράζοντας υποσχέσεις χωρίς αντίκρισμα.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εμφανίστηκε ξανά ως ο αυθεντικός εκφραστής της αγροτικής αγωνίας, αυτή τη φορά με αφορμή τη συνάντηση των αγροτών με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη. Από την ασφάλεια της αντιπολίτευσης καταγγέλλει «απουσία πολιτικής βούλησης», λες και η στήριξη του πρωτογενούς τομέα είναι ζήτημα ρητορικής και όχι δύσκολων, κοστολογημένων αποφάσεων μέσα σε ένα πραγματικό ευρωπαϊκό και δημοσιονομικό πλαίσιο.
Στο γνωστό έργο, ο ΣΥΡΙΖΑ κατηγορεί την κυβέρνηση για «επικοινωνιακή διαχείριση», την ώρα που ο ίδιος επαναλαμβάνει μια συνταγή παλιά και δοκιμασμένη: μεγάλες κουβέντες, βαριές καταγγελίες και μηδενική αναφορά στο πώς χρηματοδοτούνται όλα όσα υπόσχεται. Το υψηλό κόστος παραγωγής, οι ζωονόσοι και η πίεση στο εισόδημα είναι υπαρκτά προβλήματα, αλλά δεν λύνονται με ανακοινώσεις που αγνοούν την πραγματικότητα και μετατρέπουν την αγροτική πολιτική σε ευχολόγιο.
Το νέο... «λεφτά υπάρχουν»
Οι προτάσεις που επαναφέρει –ρεύμα στα 7 λεπτά, αφορολόγητο πετρέλαιο στην αντλία, πλήρεις αποζημιώσεις για όλους και για όλα– θυμίζουν περισσότερο προεκλογικό φυλλάδιο παρά σοβαρό κυβερνητικό σχέδιο. Καμία κοστολόγηση, καμία εξήγηση για το πώς αντέχει το σύστημα, καμία αναφορά στις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις. Μόνο το γνώριμο «λεφτά υπάρχουν», σε μια παραλλαγή που έχει ξανακουστεί και έχει αφήσει το αποτύπωμά της.
Και κάπως έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ δηλώνει ότι «στέκεται στο πλευρό των αγροτών», αποφεύγοντας επιμελώς να θυμηθεί τι έκανε όταν είχε την ευθύνη της διακυβέρνησης. Γιατί η αγροτική πολιτική δεν είναι θέμα προθέσεων, αλλά πράξεων και λογαριασμών. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η διαφορά ανάμεσα στη διαμαρτυρία και στη διακυβέρνηση.
