Αν κάποιος βάλει δίπλα δίπλα την… ξυλολιάδα και τα περί παρακολουθήσεων θα διαπιστώσει ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται από «τη συμμαχία της απελπισίας».

Η «ξυλολιάδα» βασίστηκε σε ακραίες –αλλά εύπεπτες– θεωρίες συνωμοσίας και στα σχέδια που έκαναν πολυπράγμονες πραγματογνώμονες-εμπειρογνώμονες-ειδικοί του Διαδικτύου σε τηλεδικαστήρια με φόντο τα θύματα της τραγωδίας των Τεμπών.

Υπήρξε ακραία και ορισμένες φορές χυδαία εργαλειοποίηση όχι μόνο των συγγενών αλλά και των ίδιων των θυμάτων καθώς και εκμετάλλευση του θυμικού και των συναισθημάτων των πολιτών για να «ξεσηκωθούν» κατά της κυβέρνησης και φυσικά προσωπικά κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη.

Τα περί «συγκάλυψης» έγιναν σλόγκαν που συνεχίζονται και σήμερα για άλλο θέμα με το ίδιο όμως σκεπτικό. Ανακατεύεις τον βούρκο, φτιάχνεις τη λάσπη και ανοίγεις των ανεμιστήρα. Χωρίς αποδείξεις με το σκεπτικό «είπαν, άκουσαν, είναι βέβαιο» επιλέγονται και πάλι η ακραία τοξικότητα και ο λαϊκισμός ως αντιστάθμισμα της αδυναμίας έκφρασης πολιτικού λόγου και εναλλακτικών προτάσεων για τους πολίτες και τη χώρα.

Οι νόμιμες επισυνδέσεις της ΕΥΠ «ανακατεύτηκαν» με ένα παράνομο λογισμικό και μπήκαν στο μίξερ της λασπολογίας και της χυδαιότητας μόνο και μόνο για να στηθεί ένα αφήγημα και να εμπλέξουν τον πρωθυπουργό αλλά και τον Γρηγόρη Δημητριάδη που αποτελούσε –και αποτελεί– κόκκινο πανί για όσους θέλουν να φθείρουν την κυβέρνηση και να πλήξουν τη Νέα Δημοκρατία.

Το σκεπτικό με το οποίο στήθηκαν τα fake news και οι θεωρίες συνωμοσίας, απλό: το παράνομο λογισμικό είχε σταλεί σε τηλέφωνα προσώπων που παρακολουθούσε, νομίμως και με υπογραφές εισαγγελέα, η ΕΥΠ. Σε όλα; Όχι, σε κάποια από αυτά. Και είχε λειτουργήσει σε όλα; Όχι σε κάποια λίγα, ίσως μετρημένα στα δάχτυλα ενός χεριού.

Ε, και; Σιγά μην άφηναν την πραγματικότητα να χαλάσει το αφήγημα που έχει βάση το γνωστό «ράβδος εν γωνία, άρα βρέχει». Άλλωστε η τακτική είναι γνωστή. Είχε αποτυπωθεί όταν ο «Ρασπούτιν» δήλωνε με άνεση την περίοδο της λαοπρόβλητης κυβέρνησης Τσίπρα «στείλ’ τους στη Δικαιοσύνη και ας αποδείξουν ότι δεν είναι ένοχοι».

Αρκούν άλλωστε οι ατάκες. Και ο θυμός. Το Διαδίκτυο κάνει τη δουλειά του, αν και στην περίπτωση των υποκλοπών και του παράνομου λογισμικού έχουν μπει δυνατά στο παιχνίδι και μέσα ενημέρωσης, αφού υπάρχουν και εγχώριοι που ενδιαφέρονται για την… πολιτική αλλαγή, δηλαδή για «να φύγει ο Μητσοτάκης».

Η επίθεση κατά της Δικαιοσύνης και προσωπικά κατά λειτουργών της όπως ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, Κωνσταντίνος Τζαβέλλας, έρχεται απλά να επιβεβαιώσει το μοτίβο που ξεκίνησε με την ξυλολιάδα, έφτασε στα περί παράνομων λογισμικών με ενδιάμεσο σταθμό τον ΟΠΕΚΕΠΕ.

Αυτό που ξεχνούν όμως οι θιασώτες αυτής της τακτικής είναι ότι μέχρι τώρα έχουν πάει όλα… κουβά. Καθώς και ότι ο λαϊκισμός και η τοξικότητα έχουν κοντά ποδάρια...