Διάφορα νεότευκτα κόμματα εμφανίζονται, όπως εκείνο της Μαρίας Καρυστιανού, επαγγελλόμενα τη νομή της εξουσίας και ευαγγελιζόμενα την επικράτηση της αληθείας.
Η πολιτική συνιστά ένα ιδιαίτατα σύνθετο και πολυκύμαντο φαινόμενο, παρά την επίφαση της στιλπνής εμφανίσεως των πολιτικών εις τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως, καθότι προαπαιτεί να συνθέτεις, να επεξεργάζεσαι και να γνωρίζεις σωρευτικώς την εσωτερική και τη διεθνή πολιτική σκηνή, το ιστορικό παρελθόν ως προαπαιτούμενο της μαχομένης πολιτικής διά το μέλλον, όντας διαρκώς έγκυρα ενήμερος εν τω πλαισίω ενός ψαθυρού μεταβαλλομένου πολιτικού περιβάλλοντος.
Τούτο δε καθίσταται σαφές όταν κανείς διαπιστώσει απροκαταλήπτως και επισκοπήσει τη διαδραμούσα εγχώρια και διεθνή πολιτική επικαιρότητα, η οποία ερείδεται σε στέρεες πολιτικές βάσεις και σε ορθολογιστικά τεκμήρια και όχι σε μία ρητορική φληναφηματολογία συνθημάτων.
Το εγχείρημα της ενασχολήσεως του εκάστοτε επίδοξου τρίτου με την πολιτική αμιγώς ως δίαυλο υποκειμενικής εκτονώσεως του καθημαγμένου εγώ του ή συνακολούθως η προσφυγή εις τη συνεπαγόμενη πολιτική δημοσιότητα απλώς ως έκφανση ψυχοπαθολογικής ανακούφισής του, άγει νομοτελειακά οιαδήποτε απόπειρα πολιτικής πράξεώς του προς παταγώδη αποτυχία, διότι το ουσιαστικό ελατήριο και ο αυτοσκοπός της ενασχολήσεως του ενεργούντος προσώπου με την πολιτική είναι η αυτοπροβολή του – εν άλλοις λόγοις, η ενδόμυχη ικανοποίηση του ναρκισσευομένου αυτοειδώλου του και ουχί η σοβαρή συλλογική εκπροσώπησή του λαού.
Η επίγνωση της ιδιαζούσης υπευθυνότητας του εγχειρήματος απαιτεί ιδιαίτατη προσοχή και επί της αρχής, ιστορική συνέπεια, διά την πηδαλιούχηση της χώρας, ως οψίδοξος υποψήφιος, ευθυγραμμιζόμενος εκ των ων ουκ άνευ προς τις παραδοσιακές συμμαχίες, θωρακίζοντας εν ταυτώ τις διαχρονικές και αρραγείς διμερείς διπλωματικές σχέσεις μεταξύ των διαφόρων κρατών ανά τον κόσμο.
Ως εκ τούτου, εάν εξ αντιδιαστολής η κάθοδος εις την πολιτική σκηνή συνιστά απλώς το άθροισμα απωθημένων μύχιων ατομικών φιλοδοξιών, μίας ουτοπιστικής αντιλήψεως περί την πολιτική, η οποία αρθρώνεται απλώς σε μία δημαγωγική λαϊκίστικη ρητορική, άναρθρες ιαχές, ακατάσχετη ηθικολογία, τετριμμένες κοινοτοπίες και ανορθόλογα ευχολόγια, συνεπάγεται αυτόχρημα ότι νομοτελειακά και με γεωμετρική ακρίβεια το εγχείρημα, εν τοις πράγμασι, θα καταβαραθρωθεί εκκωφαντικώς.
Η προσέγγιση του πολιτικού γίγνεσθαι, διαρκώς, αενάως και αδιαλείπτως με μία άκρατη, πλην επαναλαμβανόμενη φαύλως, καταγγελτική επωδό, άνευ ουδεμίας ειδικώς και εμπεριστατωμένης αιτιολογημένης αντιπρότασης, προσπορίζει τοξικότητα, εις την πολιτική κονίστρα, ματαιώνοντας οιαδήποτε υγιή προσδοκία και περιάγοντας την κοινή γνώμη σε ένα πνιγηρό αδιέξοδο, καθότι δεν λαμβάνει ουσιαστικές και καίριες απαντήσεις διά τα κρίσιμα και μείζονα ζητήματα τα οποία την ταλανίζουν.
Η ίδρυση ενός κόμματος εάν δεν έχει ισχυρά θεμέλια καθώς και ένα σοβαρό και ρεαλιστικό πολιτικό πρόγραμμα στερείται καθ’ ολοκληρίαν οιασδήποτε πειστικής πολιτικής δυναμικής και, αναποδράστως, πρόκειται να κατακρημνισθεί εκ βάθρων μόλις εν τη γενέσει του.
Μιας και τείνουμε προδήλως προς το πέρας της τριετίας, μετά τις διεξαχθείσες εκλογές του 2023, ήδη διάφορα νεότευκτα κόμματα εμφανίζονται, επαγγελλόμενα τη νομή της εξουσίας, ευαγγελιζόμενα την επικράτηση της αληθείας, δι’ ερίγδουπων συνθημάτων, όπως προσφυώς συμβαίνει και με το κόμμα της κ. Καρυστιανού, αναφορικώς προς τα εξαγγελθέντα περί της «πατάξεως της διαφθοράς», «της επελεύσεως της καθάρσεως», «της διαφανείας των τραπεζών» και ούτως καθεξής· εν άλλαις λέξεσι, γίνεται εκτεταμένη μνεία για την επικράτηση του φωτός κατά τους ψεύδους και του σκότους.
Εισάγεται, εν ενί λόγω, άκρατα και άκριτα, ένα ανεδαφικό και ήκιστα πειστικό, λεκτικό σχήμα, μανιχαϊστικού τύπου ότι το δήθεν καινοφιλές νεοϊδρυθέν κόμμα καθίσταται εξ ορισμού ο αυτόκλητος συνήγορος του γενικού «αγαθού, του καλού και της αρετής» και όλοι οι άλλοι πολιτικοί του αντίπαλοι, πλην των συμμετεχόντων εις το εν λόγω κόμμα, καθίστανται αυτοδικαίως αποσυνάγωγοι και φορείς των δυνάμεων της διαφθοράς, της σήψεως και της διαπλοκής.
Τούτων δοθέντων και μνείας γενομένης των ανωτέρω, η ελπίς τίκτεται από τα παραδοσιακά κόμματα με διεθνή αναγνώριση, τα οποία άνθεξαν την πατρίδα επί τη πράξει, με θυσίες, όταν η Ελλάδα εκλυδωνίζετο υπό τη μέγγενη των αλλεπάλληλων μνημονίων, η Ν.Δ. φύλαξε ευδοκίμως Θερμοπύλες, με αξιοπρέπεια, ενότητα, θεραπεύοντας άφευκτες εσωτερικές παθογένειες, εξασφαλίζοντας τη σταθερότητα και την ευημερία του τόπου λυσιτελώς άχρι σήμερον, με όσα σφάλματα και αβλεπτήματα ενέσκηψαν διαρκούσης της πορείας της, ιδίως την καίρια περίοδο, εκ του έτους 2019 και εντεύθεν, ένθα και συνεχίζει ακάθεκτη σήμερα να κοιτάζει ενώπιος ενωπίοις τους πολίτες και να εγγυάται τελεσφόρως την αποτελεσματική διακυβέρνηση της πατρίδος μας με σταθερότητα και αίσθημα ευθύνης.
*Ο Χαράλαμπος Β. Κατσιβαρδάς είναι δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω και Σ.τ.Ε., ανεξάρτητος βουλευτής.
