Τα φετινά Grammy δεν ήταν γιορτή της μουσικής. Ήταν ένα ακόμη επεισόδιο του ίδιου, καλοπαιγμένου έργου: εκατομμυριούχοι καλλιτέχνες, ασφαλείς μέσα στη χλιδή της Καλιφόρνιας, να μοιράζουν μαθήματα «ανθρωπισμού» από σκηνές που κοστίζουν περισσότερο απ’ ό,τι θα δει ποτέ ένας πραγματικά φτωχός άνθρωπος στη ζωή του.
Η Billie Eilish και ο Bad Bunny, από τα κεντρικά πρόσωπα της φετινής τελετής, δεν εμφανίστηκαν για να μιλήσουν για τη μουσική τους. Εμφανίστηκαν για να κάνουν κήρυγμα, σαν ιεραπόστολοι. Για να μας εξηγήσουν πόσο απάνθρωποι είμαστε και πόσο ανάγκη έχουμε κάποιον να μας δείξει τον «σωστό δρόμο». Με επαναστατικό ύφος και συνθήματα για «θύματα της κακής Δύσης», για μετανάστες, για καταπιεσμένους, για όλους, εκτός από εκείνους που ζουν δίπλα τους. Γιατί ο ανθρωπισμός τους σταματά εκεί που αρχίζουν οι βίλες και οι πισίνες του Λος Άντζελες.
Οι ίδιοι άνθρωποι που καταγγέλλουν τα σύνορα, τον Τραμπ, το κράτος και τη Δύση συνολικά, δεν έχουν ιδέα πώς λειτουργεί η πολιτική. Ζουν σε μια πανέμορφη, αποστειρωμένη φούσκα. Ντύνονται με Dior και Prada, μιλούν για επανάσταση και επιστρέφουν με ιδιωτικό όχημα στην ασφάλεια της έπαυλής τους, αδιαφορώντας για τις εκπομπές καυσαερίων. Ο «ανθρωπισμός» τους είναι θεωρητικός, Instagram-friendly και απολύτως ακίνδυνος, αποκλειστικά για τους ίδιους.
Και εδώ γεννιέται το αυτονόητο ερώτημα: αν πράγματι νοιάζονται τόσο, γιατί δεν μοιράζουν τα εκατομμύριά τους; Γιατί δεν ανοίγουν τις βίλες τους στους φτωχούς, στους Αφρικανούς που επικαλούνται, στους Παλαιστίνιους για τους οποίους συγκινούνται πάνω στη σκηνή; Γιατί ο αγώνας τους εξαντλείται σε ένα μικρόφωνο και ένα χειροκρότημα; Μήπως όλο αυτό είναι απλώς λόγια;
Δεν πρόκειται για ανθρωπισμό. Πρόκειται για αερολογίες ντυμένες με κοστούμια Yves Saint Laurent και φούστες Chanel. Επανάσταση χωρίς ρίσκο, χωρίς κόστος, χωρίς συνέπειες. Τη σαμπάνια, άλλωστε, την ήπιαν μετά την τελετή.
Οι νέοι ιεροκήρυκες λοιπόν της μουσικής δεν θέλουν να αλλάξουν τον κόσμο, θέλουν απλώς να αισθάνονται ηθικά ανώτεροι μέσα σ’ αυτόν.
Τα Grammy πάντως δεν ανέδειξαν ούτε και φέτος συνειδήσεις. Ανέδειξαν κάτι πολύ πιο ειλικρινές: τους επαναστάτες με τα χρυσά κουτάλια.
