Στο ΠΑΣΟΚ παρακολουθούν με απόγνωση τον αρχηγό τους να χάνει μια ακόμη ευκαιρία επιλέγοντας και σε αυτήν τη φάση τον λαϊκισμό.
Η καταστροφολογία και ο λαϊκισμός, σε συνδυασμό με πλειοδοσία υποσχέσεων που έχει στόχο να κοντράρει αυτήν του Αλέξη Τσίπρα, οδηγούν τον Νίκο Ανδρουλάκη σε αδιέξοδα πολιτικά και σε εγκλωβισμό σε μια αντιπολιτευτική τακτική που δεν οδηγεί πουθενά, σίγουρα όχι στο να αναγορευθεί σε πολιτικό αντίπαλο του πρωθυπουργού.
Ο Νίκος Ανδρουλάκης είχε την τύχη να του δοθούν πολλές ευκαιρίες να κάνει πράξη τη δήλωσή του ότι είναι μια «σοβαρή» αντιπολίτευση. Εξελέγη αρχηγός του ΠΑΣΟΚ δύο φορές, αλλά δεν κατάφερε να βρεθεί στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης ούτε το 2023 ούτε μετά τις ευρωεκλογές – έστω και αν αυτό δεν μετρά θεσμικά.
Κι όμως η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ –ή μάλλον η διάλυσή του από τον Αλέξη Τσίπρα– τον έφερε στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης έστω και αν αυτό ήταν μια «πολιτική και θεσμική… σπόντα». Με την τακτική που ακολούθησε όμως έχασε το Κέντρο και η βελόνα του κόλλησε σε ποσοστά χαμηλά σε μια περίοδο που ο βασικός ανταγωνιστής του –ο ΣΥΡΙΖΑ– διαλύθηκε και ο πρώην επικεφαλής του είχε μείνει εκτός πολιτικού προσκηνίου.
Παρ’ όλα αυτά παρέμεινε στάσιμος, ενώ με την εμφάνισή του με νέο κόμμα ο Αλέξης Τσίπρας πήρε τη δεύτερη θέση. Και παρέμεινε στάσιμος διότι επέλεξε να κινηθεί προς τ’ αριστερά κυνηγώντας ψηφοφόρους που συνήθως προτιμούν τα πρωτότυπα, ειδικά όταν πρόκειται για εκφραστές του λαϊκισμού.
Η επιλογή της καταστροφολογίας και του μηδενισμού δεν τον ωφέλησε, εν τούτοις συνεχίζει να επιμένει σε αυτήν. Άλλωστε αποτελεί την εύκολη λύση, όχι όμως αυτή που μπορεί να πείσει την πλειοψηφία των πολιτών προκειμένου να ακολουθήσουν έναν πολιτικό που υπόσχεται επίλυση των προβλημάτων, αλλά δημιουργεί και το ανάλογο… άλλοθι για να επικαλεστεί την περίφημη «καμένη γη» που δεν θα του επιτρέψει να υλοποιήσει όσα έχει υποσχεθεί.
Διότι όταν λες ότι η χώρα έχει διαλυθεί και η πορεία της οικονομίας είναι ένα επικοινωνιακό τέχνασμα, τότε είναι βέβαιο ότι δεν μπορείς να τάζεις και δισεκατομμύρια στους πολίτες.
Όπως και να έχει, οΝίκος Ανδρουλάκης χάνει και την ευκαιρία που του δίνει ο Αλέξης Τσίπρας με όσα λέει και όσα υποστηρίζει για το παρελθόν κυρίως, αλλά και για το παρόν και το μέλλον. Και το χειρότερο: με την τακτική του αδυνατεί να απευθυνθεί σε εκείνο το κοινό που ο ανταγωνιστής του δεν μπορεί να πλησιάσει.
Το πεδίο πάντως που επιλέγει να συγκρουστεί με τον Αλέξη Τσίπρα δύσκολα θα του βγει πολιτικά.
