Αντί για αυτοκριτική, ο Γιώργος Παπανδρέου επέλεξε τη ρήξη με την ίδια του την ιστορία.
Η πολιτική διαδρομή του Γιώργου Παπανδρέου είναι μια πορεία γεμάτη καλές προθέσεις και όμορφα λόγια για ειρήνη και πράσινη ανάπτυξη που συνοδεύτηκαν από ατυχείς χειρισμούς και οδήγησαν στην καταστροφική χρεοκοπία του 2010.
Από τα πρώτα του βήματα έως τις σημερινές αναζητήσεις για το πολιτικό του μέλλον, η παρουσία του σφραγίστηκε από αποφάσεις που κόστισαν ακριβά τόσο στην παράταξή του όσο και στη χώρα.
Η θητεία του στο υπουργείο Εξωτερικών ξεκίνησε την επομένη μίας από τις μεγαλύτερες διπλωματικές ταπεινώσεις της σύγχρονης Ελλάδας: την υπόθεση Οτσαλάν το 1999, που εξέθεσε διεθνώς τη χώρα.
Παρά τα σοβαρά λάθη, το 2004 παρέλαβε το «δαχτυλίδι» της διαδοχής στο ΠΑΣΟΚ από τον Κώστα Σημίτη, χωρίς καμία δημοκρατική εσωκομματική διαδικασία, ως φυσικός κληρονόμος μιας πολιτικής δυναστείας. Η κατάληξη ήταν προδιαγεγραμμένη: οδήγησε το κόμμα σε μια συντριπτική ήττα στις εκλογές του Μαρτίου του 2004, δείχνοντας από νωρίς την αδυναμία του να διαβάσει το πολιτικό κλίμα.
Το 2009 εκλέχθηκε με το διαβόητο «λεφτά υπάρχουν», μια ατάκα που έμεινε στην ιστορία ως το απόλυτο σύμβολο της επικίνδυνης άγνοιας της πραγματικότητας. Μόλις λίγους μήνες μετά, από το Καστελόριζο, έσυρε τη χώρα στον μηχανισμό στήριξης και στο πρώτο μνημόνιο, εκχωρώντας μέρος της εθνικής κυριαρχίας και επιβάλλοντας βίαιη λιτότητα.
Το αποκορύφωμα της πολιτικής αβεβαιότητας ήρθε το 2011. Υστερα από σκληρές διαπραγματεύσεις, εξήγγειλε αιφνιδιαστικά ένα δημοψήφισμα που προκάλεσε πανικό στις αγορές και οργή στους Ευρωπαίους εταίρους. Αφού διαπομπεύτηκε στη Σύνοδο των Καννών υπαναχώρησε άτακτα, δεν έκανε ποτέ το δημοψήφισμα και εξαναγκάστηκε σε παραίτηση, παραδίδοντας τη διακυβέρνηση.
Αντί για αυτοκριτική, ο Γιώργος Παπανδρέου επέλεξε τη ρήξη με την ίδια του την ιστορία. Το 2015, παραμονές κρίσιμων εκλογών, διέσπασε το ΠΑΣΟΚ –το κόμμα που ίδρυσε ο πατέρας του– για να δημιουργήσει το προσωπικό του όχημα, το ΚΙΔΗΣΟ. Οι πολίτες τού γύρισαν την πλάτη: το εγχείρημα καταποντίστηκε στο 2,46%, μένοντας εκτός Βουλής και καταγράφοντας μια ταπεινωτική ήττα.
Αφού επέστρεψε στις τάξεις του ΚΙΝΑΛ, μετά τον τραγικό θάνατο της Φώφης Γεννηματά, διεκδίκησε εκ νέου την αρχηγία. Η προσπάθειά του να παρουσιαστεί ως ο «σωτήρας» της παράταξης απορρίφθηκε ηχηρά από τη βάση, που επέλεξε τον Νίκο Ανδρουλάκη, στέλνοντας μήνυμα ότι η εποχή του είχε περάσει ανεπιστρεπτί.
Το επόμενο βήμα
Σήμερα, ο Γιώργος Παπανδρέου δηλώνει ανήσυχος για το μέλλον της Αριστεράς και της χώρας, διεκδικώντας έτσι τον ρόλο μιας χρυσής εφεδρείας. Ο «Γάτος» μας σας έχει ενημερώσει για τον δίαυλο με τον Χάρη Δούκα και τα σενάρια που περιλαμβάνουν και το όνομα του Αλέξη Τσίπρα. Γιατί, με την ΕΛΑΣ στο 17% και το ΠΑΣΟΚ στο 11%, είναι λογικό να κάνουν όλοι όνειρα.
Σύμφωνα με πληροφορίες, ο πρώην πρωθυπουργός, πριν τοποθετηθεί για τις πολιτικές εξελίξεις, θα περιμένει τις οριστικές αποφάσεις του Κυριάκου Μητσοτάκη για τον χρόνο των εκλογών. Οπότε, θα παρατείνει λίγο την αγωνία του Νίκου Ανδρουλάκη για το «πού το πάει ο Γιώργος;». Γιατί στη Χαριλάου Τρικούπη δεν κρύβουν το ότι ανησυχούν για το ενδεχόμενο να επιβεβαιωθούν όσοι υποστηρίζουν ότι «ο Παπανδρέου μοιράζεται ανησυχίες με τον Τσίπρα».
Μπορεί να μιλάει με τον άνθρωπο που έσυρε τόσα και τόσα στο ΠΑΣΟΚ και στον ίδιο; Η απάντηση είναι ότι οι εποχές αλλάζουν, οι άνθρωποι όχι. Και οι δυο τους, Γιώργος Παπανδρέου και Αλέξης Τσίπρας, έχουν αποδείξει ότι μπορούν να πουν και να κάνουν εκ διαμέτρου αντίθετα πράγματα. Αρκεί να υπάρχει στόχος: η εξουσία δηλαδή. Και οι εκλογές, όποτε και αν γίνουν, είναι κοντά.
Δύσκολος χειμώνας...
Κανονικά, το ερώτημα «Πώς θα βγάλουμε τον χειμώνα;» θα έπρεπε να απασχολεί τα κυβερνητικά στελέχη, που βλέπουν τα σύννεφα του πολέμου να απειλούν την καθημερινότητα των πολιτών. Γι’ αυτό, εξάλλου, όπως έχετε διαβάσει, υπάρχουν υπουργοί που θα προτιμούσαν εκλογές το φθινόπωρο. Αλλά –και εδώ είναι η έκπληξη– τη συγκεκριμένη φράση ο «Κόκκινος Γάτος» την άκουσε σε κοινή παρέα στελεχών της ΕΛΑΣ και του ΣΥΡΙΖΑ! Γιατί, για μια φορά σύντροφοι, πάντα σύντροφοι, έστω κι αν οι δρόμοι έχουν χωρίσει…
...δυσκολότερη άνοιξη
Η αγωνία τους ήταν πώς θα αντέξουν μια προεκλογική περίοδο δέκα μηνών. Ο ΣΥΡΙΖΑ βρίσκεται σε εσωστρέφεια και η ΕΛΑΣ προφανώς δεν διαθέτει την οργανωτική δομή για μια τόσο μακροχρόνια μάχη. Οσο για τα «δεύτερα» που μέχρι τώρα έχει παρουσιάσει ο Αλέξης Τσίπρας, έχουν ήδη αρχίσει να δείχνουν τα όριά τους. Χωρίς νέο αφήγημα, χωρίς ισχυρά ερείσματα στην κοινωνία και με τα παλιά στελέχη να περιμένουν να χτυπήσει το τηλέφωνο, το ερώτημα δεν είναι απλώς πώς θα βγει ο χειμώνας, αλλά και το ποιοι και πόσοι θα καταφέρουν να φτάσουν στην άνοιξη.
Θα μείνει στο κατάστρωμα;
Με ένα βίντεο στο οποίο επιβιβάζεται σε πλοίο της γραμμής συνόδευσε ο Γιώργος Καραμέρος την ανακοίνωση της εγγραφής του στην ΕΛΑΣ. «Ως απλό μέλος», όπως είπε, «στο κατάστρωμα». Αρα δεν θα είναι υποψήφιος βουλευτής, έτσι δεν είναι; Αυτό δεν καταλάβατε κι εσείς; Γιατί αν είναι να ταξιδεύει κανείς στο κατάστρωμα μόνο και μόνο για να γίνει σε λίγο καιρό αξιωματικός, να έχει δική του καμπίνα και να διατάζει το πλήρωμα, ε, τότε μιλάμε για κοροϊδία, έτσι δεν είναι;
