Όχι ότι δεν το περιμέναμε.
Από την πρώτη στιγμή, μετά την ακραία διασπορά της ξυλολιάδας ως θεωρίας συνωμοσίας, η Μαρία Καρυστιανου είχε δώσει δείγματα. Όσοι θυμούνται εκείνη την ομιλία της στους δικηγορικούς συλλόγους που είχαν μαζευτεί για να δώσουν κοινή συνέντευξη για τη… διαφθορά και τη Δικαιοσύνη μπορούν να επιβεβαιώσουν πως δεν σκέφτηκε ξαφνικά να αναλάβει πολιτική δράση.
Τώρα η Μαρία Καρυστιανού είναι το νέο πουλέν της αντισυστημικότητας και των εντός και εκτός χώρας παραγόντων που θέλουν είτε να διώξουν είτε στη χειρότερη –γι’ αυτούς– να φθείρουν τον Κυριάκο Μητσοτάκη και να κοντύνουν εκλογικά τη Νέα Δημοκρατία ώστε να μην μπορεί να έχει εκ νέου αυτοδυναμία, αφού δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντα – που δεν είναι όλα ίδια.
Το ατού που έχει η ίδια είναι ότι κάθε φορά που της ασκείται κριτική αφήνει το καπέλο του πολιτικού και δηλώνει μια «μάνα» που την πολεμούν όλοι. Το είπε μετά την κριτική που της ασκήθηκε για τα θέματα του Συλλόγου των Τεμπών και όσα –διαφωτιστικά για όποιον θέλει να δει– έλαβαν χώρα το τελευταίο διάστημα, συμπεριλαμβανομένων των εκατέρωθεν αιχμών για κακοδιαχείριση οικονομική.
Εμφανιζόμενη να κάνει… γκελ στους αντισυστημικούς, ψεκασμένους αντιεμβολιστές ακόμη και πουτινόφιλους, σε συνδυασμό με τα περί θρησκείας και ρομφαίας του αρχάγγελου Γαβριήλ, κάποιοι πιστεύουν ότι θα κόψει… πόντους από τη ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη, αν και προς το παρόν κόβει από άλλα ακροδεξιά κόμματα που κινούνται στο ίδιο μοτίβο και από τα (κεντρο)αριστερά που τη στήριξαν και τώρα βρίσκονται απέναντί της.
Είναι μια ακόμη επένδυση μετά τον Στέφανο Κασσελάκη, τον Νίκο Ανδρουλάκη και τη Ζωή Κωνσταντοπούλου που τελικά δεν… έπεισαν και δεν πείθουν ως προς τη δυνατότητα να νικήσουν –εννοούμε πάντα να μειώσουν ποσοστά– τη ΝΔ και τον σημερινό πρωθυπουργό.
Έχοντας όμως καεί στον χυλό φυσούν και το γιαούρτι, με αποτέλεσμα να διατηρούν στον επικοινωνιακό αφρό και τον πάλαι ποτέ άχαστο ηγέτη της Αριστεράς Αλέξη Τσίπρα σε μια συντονισμένη –και μιντιακή– προσπάθεια να εμφανιστεί ως αναγεννημένος αν και ο ίδιος αδυνατεί να ξεφύγει από τον λαϊκισμό και την άνευ ορίων καταστροφολογία.
Το χειρότερο είναι πως ο ίδιος δείχνει να βλέπει το παιχνίδι που παίζεται και να χτυπά στο ίδιο κοινό με τη Μαρία Καρυστιανού, δημιουργώντας προβληματισμό σε όλους όσοι επιθυμούν αλλαγές στο πολιτικό σκηνικό. Παρ’ όλα αυτά παραμένει ως… εφεδρεία αφού όλοι φοβούνται μια εξέλιξη ανάλογη με αυτήν που ζήσαμε στο παρελθόν με πρόσφατη αυτήν του Στέφανου Κασσελάκη.
Ποια; Να ξεφουσκώσει πριν καν φουσκώσει όσο θα μπορούσε μέσα από το παιχνίδι των σόσιαλ, των τρολ και όλων των περίεργων λογαριασμών που στήνουν σκηνικό ανάλογο με αυτό πριν από τα συλλαλητήρια του περασμένου Ιανουαρίου και Φεβρουαρίου.
Στην απ’ έξω παρακολουθεί ο Νίκος Ανδρουλάκης, ακόμη πιο θυμωμένος, βλέποντας ότι η στήριξη που υπήρχε σε κάποιο σημείο μετά την επανεκλογή του έχει χαθεί αφού ο ίδιος δεν κατάφερε να εκμεταλλευθεί –μία ακόμη φορά τη συγκυρία– και πιάνει ταβάνι ως προς τις δημοσκοπήσεις –σε ό,τι αφορά το ΠΑΣΟΚ– και ακόμη χειρότερα σε ό,τι αφορά τον ίδιον.
Βέβαια υπάρχουν και κάποιοι άλλοι… αστάθμητοι παράγοντες, όπως ο Κυριάκος Βελόπουλος και η Ζωή Κωνσταντοπούλου που δεν έχουν μιλήσει ακόμη. Περιμένουν τις εξελίξεις και κυρίως αυτές μετά την τρίτη επέτειο της τραγωδίας των Τεμπών για να δουν πώς θα κινηθούν με απώτατο χρονικό όριο το Πάσχα μετά το οποίο θα δούμε, θα ακούσουμε και ίσως μάθουμε πολλά…
