Το νέο… κοσκινάκι της αντιπολίτευσης –και όχι μόνο– έχει σημείο αναφοράς την αυριανή ψηφοφορία για την άρση ασυλίας βουλευτών της ΝΔ.
Οι απέλπιδες προσπάθειες της αντιπολίτευσης και των εξωγενών παραγόντων που αναζητούν μια αχτίδα… φωτός για να στηρίξουν το αφήγημα περί δυσφορίας των κυβερνητικών βουλευτών εστιάζεται στο κατά πόσο θα υπάρξουν στελέχη που δεν θα ψηφίσουν υπέρ της άρσης ασυλίας.
Εντάσσεται δε στο πλαίσιο του σεναρίου περί δεδηλωμένης –που όμως δεν την αναφέρουν– και όλων των άλλων που έχουν στηθεί για να πλήξουν την κυβερνώσα παράταξη και κυρίως τον πρωθυπουργό με το σκεπτικό ότι δεν εισακούονται οι προτροπές του.
Το νέο αυτό αφήγημα είναι, όπως όλα τα υπόλοιπα, στον αέρα. Πρώτα απ’ όλα δεν έχει τεθεί καμία κομματική πειθαρχία για την ψηφοφορία στη Βουλή, άρα πώς θα υπάρξει ζήτημα αμφισβήτησης από την όποια επιλογή κάνει ένας βουλευτής.
Επίσης, πώς γίνεται –όποιον ενδοιασμό και να έχει ένας βουλευτής για τυχόν ευθύνη ενός συναδέλφου του– να ψηφίσει κατά της άρσης της ασυλίας του τη στιγμή που το ζητάει ο άμεσα ενδιαφερόμενος. Και το ζητάει προκειμένου να κινηθούν οι διαδικασίες για να αποδείξει την αθωότητά του για μια κατηγορία που θεωρεί ότι είναι ψευδής και αβάσιμη.
Μια τέτοια ενέργεια θα είναι σε βάρος του βουλευτή που έχει κρεμαστεί στα μανταλάκια από μια δικογραφία που χαρακτηρίζεται στον αέρα, τουλάχιστον για τις περισσότερες περιπτώσεις.
Πάντως, από οποιαδήποτε εξέλιξη, είτε υπάρχουν διαφοροποιήσεις με το σκεπτικό που ο Μάκης Βορίδης εξέφρασε για παράδειγμα, είτε όχι, μήνυμα δεν προκύπτει και σίγουρα δεν αφορά τον πρωθυπουργό ή οτιδήποτε άλλο.
Βέβαια, το γεγονός ότι οι βουλευτές ζητούν οι ίδιοι την άρση της ασυλίας τους δεν αλλάζει μια συνθήκη που τείνει να διαμορφωθεί με τη σαλαμοποίηση των δικογραφιών αφενός, αφετέρου με τα στοιχεία που αυτές περιλαμβάνουν και φτάνουν στη Βουλή. Και που σε κάθε περίπτωση προκαλεί ερωτήματα και μάλιστα σοβαρά...
