Μπορεί ο Νίκος Ανδρουλάκης να καλύψει την απόσταση που τον χωρίζει από τον βασικό ανταγωνιστή του για τη δεύτερη θέση, Αλέξη Τσίπρα;

Με τη διαφορά ΕΛΑΣ-ΠΑΣΟΚ να βρίσκεται στο επίπεδο των δύο ποσοστιαίων μονάδων (σύμφωνα με την τελευταία σειρά δημοσκοπήσεων) το ερώτημα που κυριαρχεί στους πολιτικούς κύκλους είναι αν ο Νίκος Ανδρουλάκης μπορεί να πετύχει τρίποντο και να βρεθεί μπροστά από τον Αλέξη Τσίπρα. Βέβαια, ο ένοικος της Χαριλάου Τρικούπη δεν έχει και τις καλύτερες αναμνήσεις από το μπάσκετ, καθώς την τελευταία φορά που επιχείρησε να παίξει (στο Ζάππειο πριν από μερικά χρόνια) τραυματίστηκε στο γόνατο και οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Οπότε η επιλογή του προέδρου Αλέξη να κοσμεί τις εξέδρες στα ματς του Παναθηναϊκού κρίνεται πιο ασφαλής. Αλλά το μπάζερ μπίτερ παραμονεύει.

Βασικά οι δύο πολιτικοί αρχηγοί μοιράζονται την ίδια μοίρα: βρίσκονται στην ίδια ζώνη (μεταξύ 10% και 15%), πολύ κοντά ο ένας στον άλλον, αλλά πολύ μακριά από τον αντικειμενικό τους στόχο που είναι η ΝΔ και ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Και αν για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ η γκρίνια είναι συνηθισμένη, βλέπετε αμφισβητείται εδώ και καιρό, για τον επικεφαλής της ΕΛΑΣ τα πράγματα είναι διαφορετικά. Ο Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να περάσει την εικόνα της μεγάλης (και πολυαναμενόμενης) επιστροφής, αλλά πολύ γρήγορα από το αρχικό 25% προσγειώθηκε ανώμαλα στο 15%. Βρίσκεται, δηλαδή, σε απόσταση βολής από τον βασικό ανταγωνιστή του για τη δεύτερη θέση, η οποία αποτελεί όρο επιβίωσης και για τους δύο.

Αλέξης Τσίπρας και Νίκος Ανδρουλάκης έχουν πλέον εναποθέσει τις ελπίδες τους στις επιπτώσεις της διεθνούς πληθωριστικής κρίσης. Ελπίζουν οι τιμές των καυσίμων και ειδικότερα του πετρελαίου θέρμανσης να προκαλέσουν κοινωνική δυσφορία και μετατόπιση ψηφοφόρων από το κυβερνών κόμμα στα κόμματα της αντιπολίτευσης.

Το πρόβλημα που έχουν να αντιμετωπίσουν, όμως, δεν είναι ότι η κυβέρνηση δεν έχει φθορά. Είναι πως οι ίδιοι αδυνατούν να συγκριθούν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο οποίος έχει αποδείξει ικανότητα και μετρήσιμα αποτελέσματα στον χειρισμό κρίσεων. Αντίθετα, τόσο ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ όσο και ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ δεν έχουν καταφέρει να πείσουν τους πολίτες για την ικανότητά τους να πετύχουν κάτι καλύτερο. Δέχονται συχνά πυρά ακόμη και από τους ίδιους τους συνεργάτες τους ή πρώην συντρόφους τους.

Οι μικροί ελπίζουν

Η κατάσταση αδυναμίας στην οποία βρίσκονται γεννά ελπίδες για τα μικρότερα κόμματα του χώρου. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου από τη μία και η Ρένα Δούρου από την άλλη προσπαθούν να υπερασπιστούν τον ζωτικό τους χώρο και να τον διευρύνουν, εκμεταλλευόμενες το παράθυρο ευκαιρίας που βλέπουν να ανοίγεται μπροστά τους: η ακρίβεια στην αγορά και η φτώχεια στα ποσοστά ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ!

Στο πλαίσιο αυτό, Πλεύση Ελευθερίας και ΣΥΡΙΖΑ αναζητούν τις κινήσεις που θα τους επιτρέψουν να δουν την επιρροή τους να αυξάνεται. Η Ζωή Κωνσταντοπούλου έχει επιλέξει τη σκληρή γραμμή σε όλα, ενώ η Ρένα Δούρου θέλει να δώσει ξανά στην Κουμουνδούρου τον κινηματικό χαρακτήρα της. Το αδύνατο σημείο και των δύο είναι κοινό: στις εκλογές οι πολίτες επιλέγουν κυβέρνηση, όχι αντιπολίτευση.

Οι δύο κυρίες της Αριστεράς έχουν όμως ένα κοινό πλεονέκτημα. Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας κρατά σταθερά στον εξώστη άλλες γυναικείες παρουσίες του χώρου, όπως η Ολγα Γεροβασίλη και η Εφη Αχτσιόγλου, και το ότι οι επικεφαλής των μικρότερων σχηματισμών -Γαβριήλ Σακελλαρίδης και Γιάνη Βαρουφάκης- αδυνατούν να κλείσουν έστω και ένα ραντεβού για να μοιραστούν κάποιες σκέψεις και λίγα λεπτά δημοσιότητας.

Οπότε μένουν μόνες επί σκηνής με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό σε οφέλη ή και σε φθορά. Αλλά σίγουρα έχουν ακόμη την μπάλα και την τύχη τους στα χέρια τους.

Αθήνα βρόμικη πόλη

Οπου και να περπατήσει κανείς στην Αθήνα βλέπει σκουπίδια και μαυρισμένα πεζοδρόμια. Η πρωτεύουσα αντί να αποτελεί διαφήμιση για την Ελλάδα εξελίσσεται σε αδύναμο κρίκο για τη διεθνή εικόνα της χώρας μας.

Και αυτό δεν έχει σε τίποτα να κάνει με τις προσπάθειες των εργαζομένων στον Δήμο Αθηναίων ή με τα μέσα που έχουν στη διάθεσή τους. Και άνθρωποι υπάρχουν, και αυτοκίνητα, και σχέδια. Τα τελευταία, όμως, μένουν σταθερά στα χαρτιά, καθώς απουσιάζει η πολιτική βούληση και η φροντίδα που απαιτείται.

Γιατί δεν είναι μόνο ο Χάρης Δούκας που ασχολείται σταθερά με αλλότρια θέματα, είναι και οι αντιδήμαρχοι που έχει επιλέξει, οι οποίοι δεν φαίνεται να νιώθουν το μέγεθος της ευθύνης που τους αναλογεί.

Πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ

Η κατάσταση αυτή αποτελεί πρόβλημα για το ΠΑΣΟΚ και προσωπικά για τον Νίκο Ανδρουλάκη, επιλογή του οποίου ήταν ο Χάρης Δούκας. Οι δύο άνδρες οδηγήθηκαν βέβαια σύντομα στη σύγκρουση μετά την επικράτηση του τελευταίου στις δημοτικές εκλογές, αλλά σίγουρα η εικόνα των κεντρικών δρόμων είναι μια αποτυχία και για τον καθ’ ύλην αρμόδιο, και για τον επικεφαλής της Χαριλάου Τρικούπη σχετικά με τα κριτήρια που χρησιμοποιεί και την ορθότητα της κρίσης του.

Αφήστε που ο δήμαρχος Αθηναίων μοιράζεται όλη την εξουσία και τις θέσεις με τον ΣΥΡΙΖΑ και την ΕΛΑΣ, γεγονός που έχει δυσαρεστήσει πολλά στελέχη του ΠΑΣΟΚ που περίμεναν να δουν φως.

Ο Γιώργος το σκέφτεται

Διψήφιος είναι ο αριθμός των αιτημάτων για συνέντευξη που εξετάζουν οι συνεργάτες του Γιώργου Παπανδρέου. Το κλείσιμο της ψαλίδας μεταξύ ΕΛΑΣ και ΠΑΣΟΚ φαίνεται πως τον έχει οδηγήσει σε δεύτερες σκέψεις.

Βασικά, οι συνεργάτες του είναι διχασμένοι. Κάποιοι πιστεύουν ότι θα πρέπει να βγει υπέρ της συνεργασίας –γιατί ο καθένας μόνος δεν μπορεί– και άλλοι πως θα πρέπει πρώτα να ξεκαθαρίσει η σχέση Τσίπρα-Ανδρουλάκη.