Το μήνυμα του προέδρου Τραμπ προς τους Ιρανούς «Η ώρα της ελευθερίας σας είναι κοντά»– αποτελεί προμήνυμα για την επερχόμενη αλλαγή του τυραννικού καθεστώτος των μουλάδων.

Ωστόσο είναι δύσκολο, ή τουλάχιστον ιδιαίτερα επισφαλής η εκτίμηση για την επόμενη ημέρα, ακόμα και αν εξουδετερωθεί ο δικτάτορας Αλί Χαμενεΐ.

Το ιρανικό κατεστημένο αντιμετωπίζει αυξανόμενη πίεση από ένα κατακερματισμένο κίνημα της αντιπολίτευσης. Παρ’ όλα αυτά αρκετές αντικαθεστωτικές οργανώσεις στο εσωτερικό καθώς και όσες δραστηριοποιούνται εκτός Ιράν δεν έχουν κοινό συντονιστικό κέντρο. Προφανώς όσοι αντιστέκονται στο καθεστώς δεν συνεπάγεται ότι την επόμενη ημέρα θα συμφωνήσουν στο σχηματισμό μεταβατικής κυβέρνησης.

Συνεπώς η κατάρρευση του Χαμενεΐ περιπλέκει τη διάδοχη κατάσταση. Ο Ρεζά Παχλεβί, γιος του έκπτωτου Σάχη Μοχάμεντ Ρεζά Παχλεβί και κληρονόμος της πρώην μοναρχίας των Παχλεβί, είναι ιδιαίτερα δραστήριος. Ζει εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες και ηγείται ενός σημαντικού μοναρχικού κινήματος, γνωστού ως Εθνικό Συμβούλιο του Ιράν. Στόχος του είναι η εγκαθίδρυση ενός κοσμικού και δημοκρατικού συστήματος στην Τεχεράνη, το οποίο θα αποφασιστεί με δημοψήφισμα.

Ωστόσο, επειδή ο Παχλεβί υποστηρίζεται από μέλη της ιρανικής διασποράς και από ομάδες που υποστηρίζουν την επιστροφή της μοναρχίας, υπάρχουν αντιπολιτευτικές δυνάμεις που θα αντισταθούν και δεν αποκλείεται να ξεσπάσει εμφύλιος από ομάδες της αριστερής αντιπολίτευσης. Από τις πλέον ισχυρές είναι η Οργάνωση Μουτζαχεντίν του Λαού, με επικεφαλής τη Μαριάμ Ρατζαβί. Πρόκειται για μια ισχυρή αριστερή ομάδα που διεξήγαγε βομβαρδιστικές εκστρατείες εναντίον της κυβέρνησης του Σάχη και αμερικανικών στόχων τη δεκαετία του 1970.

Αυτή είναι η κύρια δύναμη πίσω από το Εθνικό Συμβούλιο Αντίστασης του Ιράν, η οποία έχει ενεργή παρουσία σε πολλές δυτικές χώρες, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας και της Αλβανίας. Ταυτόχρονα υπάρχουν και οργανώσεις που αντιτίθεται σθεναρά στο καθεστώς των Αγιατολάχ, συμπεριλαμβανομένων των ρεπουμπλικανών και των μετριοπαθών αριστερών, που θα αντιδράσουν στην παλινόρθωση της μοναρχίας παρά το γεγονός ότι επί δεκαετίες αντιστέκονται στο θεοκρατικό καθεστώς.