Η επανεκκίνηση των ερευνών νότια της Κρήτης και νότια της Πελοποννήσου από την κοινοπραξία Chevron-Helleniq Energy μετατρέπει τη χώρα μας σε ενεργειακό κόμβο.
Οι υπογραφές έπεσαν και οι συμβάσεις παραχώρησης για τέσσερις θαλάσσιες περιοχές νότια της Κρήτης και νότια της Πελοποννήσου στην κοινοπραξία Chevron-Helleniq Energy στο πλαίσιο των ερευνών δίνουν το έναυσμα για ένα νέο κεφάλαιο ως προς την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων μέσα από την επανεκκίνηση των ερευνών στον θαλάσσιο χώρο.
Μέσα σε 18 μήνες από την εκδήλωση ενδιαφέροντος εκ μέρους μιας από τις μεγαλύτερες εταιρείες στον κόσμο, κατέστη εφικτή η υπογραφή των σχετικών συμβάσεων που έρχονται να προστεθούν σε όλα όσα γίνονται το τελευταίο διάστημα και μετατρέπουν την Ελλάδα σε ενεργειακό κόμβο, όχι μόνο μεταφοράς αερίου αλλά και παραγωγής φυσικού αερίου.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης με αφορμή την υπογραφή των συμβάσεων μίλησε για ένα μεγάλο άλμα. Ένα άλμα που καθιστά τη χώρα γεωπολιτικά και οικονομικά κεντρικό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή. Ειδικά μετά την απόφαση της Ευρώπης να σταματήσει την εξάρτηση από το ρωσικό φυσικό αέριο, η οποία έρχεται την ώρα που ο Κάθετος Διάδρομος αποτελεί ίσως την καλύτερη εναλλακτική, κάτι που αναμένεται να αποτυπωθεί και στις διαβουλεύσεις που θα γίνουν στην Ουάσιγκτον στις 24 του μήνα με τη συμμετοχή εκπροσώπων των χωρών της περιοχής και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η υπογραφή των συμφωνιών αποτελεί και σημαντικό μήνυμα ως προς τις στρατηγικές σχέσεις Ελλάδας-ΗΠΑ, όπως τόνισε και ο πρωθυπουργός.
Οι εξελίξεις στα ενεργειακά συνδέονται τόσο με το οικονομικό αντίκρισμα, εφόσον οι έρευνες καταλήξουν σε θετικό αποτέλεσμα, όσο και με το γεωπολιτικό μέσα από την ενδυνάμωση της στρατηγικής σχέσης με τις ΗΠΑ αλλά και από την αναβάθμιση του ρόλου της χώρας σε θέματα ενέργειας. Μιλάμε δηλαδή για τη δημιουργία εκείνων των αναγκαίων και ικανών συνθηκών που συμβάλλουν στην ενεργειακή ασφάλεια μιας χώρας, που στην περίπτωση της Ελλάδας είναι αλληλένδετη και με την αμυντική ασφάλεια.
Η μετατροπή της χώρας σε ενεργειακό κόμβο αποτελεί και ένα είδος ασπίδας αποτροπής σε διαδικασίες αμφισβήτησης όπως, για παράδειγμα, η περίπτωση του παράνομου τουρκολιβυκού συμφώνου.
Η ουσία όμως, πέραν των συμφωνιών που έχουν γίνει στον τομέα της ενέργειας, είναι η ταχύτητα με την οποία εξελίχθηκαν όλα όσα είδαμε τους τελευταίους μήνες. Από την περίπτωση του Κάθετου Διαδρόμου μέχρι την υπογραφή συμφωνιών για «οικόπεδα» στο Ιόνιο και νοτίως της Κρήτης.
Ας σκεφτούμε τι θα γινόταν στην περίπτωση που είχαμε μια κυβέρνηση με τη συμμετοχή δύο, τριών ή και τεσσάρων κομμάτων. Πώς και εάν τελικά θα λαμβάνονταν αποφάσεις. Διότι μπορεί το ΠΑΣΟΚ να υποστηρίζει πως όλα ξεκίνησαν επί υπουργίας Γιάννη Μανιάτη, γνωρίζει όμως ότι ούτε αυτό θα γινόταν αν υπήρχε μια συγκυβέρνηση με ΣΥΡΙΖΑ, Τσίπρα, Κωνσταντοπούλου ή όποιον άλλον σηκώνει λάβαρο επανάστασης κατά των Αμερικανών, του καπιταλισμού και όλων αυτών των σχετικών αναφορών που συνδέονται με ιδεοληπτικές λογικές και τακτικές.
Με απλά λόγια, το θέμα δεν είναι μόνο ότι υπάρχει αποτέλεσμα, και ευτυχώς, αλλά ότι έχει εκπονηθεί σχέδιο και διαδικασίες υλοποίησής του. Δεν είναι ότι κάτι απλά τυχαίνει, αλλά ότι υπάρχουν άνθρωποι που φέρνουν σε πέρας μια διαδικασία άμεσα συνδεδεμένη με το παρόν και το μέλλον της Ελλάδας.
Διότι ναι, θα υπάρξουν και γεωπολιτικά και οικονομικά οφέλη για το σύνολο της χώρας.
*Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην έντυπη έκδοση του «Μανιφέστο».
