Το 12ο briefing για τους πολίτες δημοσίευσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης.
Σε ερωτήσεις που άπτονται θεμάτων της επικαιρότητας, όπως η συνταγματική αναθεώρηση, η ασφάλεια των εργαζόμενων, με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στο εργοστάσιο “Βιολάντα”, η ψήφος των αποδήμων και οι δείκτες της ανεργίας, αλλά και σε πιο εξειδικευμένα θέματα, όπως ο χωροταξικός σχεδιασμός της Μυκόνου, απάντησε ο Υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ και Κυβερνητικός εκπρόσωπος στο 12ο briefing για τους πολίτες.
Σειρά ερωτήσεων αφορούσε στη συνταγματική αναθεώρηση. Δεδομένου του ενδιαφέροντος που έδειξαν οι πολίτες για το θέμα, ο Παύλος Μαρινάκης έκανε αρχικά μία μικρή ιστορική αναδρομή, σημειώνοντας:
«Το Σύνταγμα είναι το θεμέλιο της νομοθεσίας μας. Πάνω στο Σύνταγμα “πατάνε” και οφείλουν να “πατάνε” όλοι οι υπόλοιποι νόμοι. Το Σύνταγμα της χώρας μας κρατάει από το 1975, τότε τέθηκαν τα θεμέλια της κοινοβουλευτικής μας δημοκρατίας. Έχει αναθεωρηθεί τέσσερις φορές. Η πρώτη αναθεώρηση ήταν το 1986, όπου περιορίστηκε ο ρόλος και οι ευθύνες του Προέδρου της Δημοκρατίας και ενισχύθηκε ο ρόλος του Κοινοβουλίου. Η δεύτερη αναθεώρηση του Συντάγματος, αυτή του 2001, ήταν και η πιο εκτεταμένη. Αυτή, δηλαδή, που είχε τη μεγαλύτερη συναίνεση. Άλλαξαν πάρα πολλά στο Σύνταγμα. Πάρα πολλά άρθρα αναθεωρήθηκαν σχετικά με τα δικαιώματα, τη λειτουργία των θεσμών, τη λειτουργία του Κράτους και τη διαφάνεια στο Κράτος. Η τρίτη αναθεώρηση του Συντάγματος ολοκληρώθηκε το 2008 και μπορεί να μπει ένας τίτλος: “Η μεγάλη χαμένη ευκαιρία”. Γιατί; Γιατί τότε, ενώ υπήρχε αρχικά ένα κλίμα συναίνεσης για την αναθεώρηση του άρθρου 16, για να μπορούν, δηλαδή, να ιδρύονται και στην Ελλάδα, όπως και σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο, μη κρατικά πανεπιστήμια, τότε δυστυχώς, έκανε μια ιστορικά επιζήμια υπαναχώρηση το ΠΑΣΟΚ και χάθηκαν σχεδόν δύο δεκαετίες για τη χώρα. Και η τέταρτη συνταγματική αναθεώρηση έγινε το 2019. Ολοκληρώθηκε, δηλαδή, επί των ημερών της τωρινής Κυβέρνησης, όπου καταργήθηκε η αποσβεστική προθεσμία, δηλαδή όλοι οι πολίτες και οι διατελέσαντες Υπουργοί και Υφυπουργοί έχουν ακριβώς την ίδια παραγραφή. Το 2019 στην αναθεώρηση του Συντάγματος συνολικά εγκρίθηκαν εννέα διατάξεις. Τώρα, λοιπόν, ξεκινάει η συζήτηση με την ανακοίνωση του Πρωθυπουργού για μία νέα συνταγματική αναθεώρηση, αφού έχουν περάσει και πέντε χρόνια από την τελευταία, όπως προβλέπει ο νομοθέτης, η οποία μπορεί να ολοκληρωθεί στην επόμενη σύνθεση της Βουλής».
Σε ερωτήσεις όπως: «Ποια άρθρα πάνε για αλλαγή; Ποιος βγαίνει κερδισμένος; Τι μας νοιάζει εμάς όλο αυτό;» απάντησε: «Είναι μια συζήτηση που θα κρατήσει πολύ μεγάλο διάστημα, γιατί -όπως σας είπα- ολοκληρώνεται στην επόμενη σύνθεση της Βουλής. Είναι μια κοινοβουλευτική διαδικασία, δεν είναι θέμα Κυβέρνησης ή αντιπολίτευσης. Εγώ θα ξεχωρίσω τέσσερις μεγάλες αλλαγές που θέλουμε από την προσεχή συνταγματική αναθεώρηση.
Η πρώτη είναι το άρθρο 86. Στην πραγματικότητα, είναι το άρθρο που για να ασκηθεί ποινική δίωξη για έναν που έχει διατελέσει Υπουργός, Υφυπουργός, αυτό πρέπει να το αποφασίσει η Βουλή, στην Προανακριτική Επιτροπή. Όλη αυτή η διαδικασία που είδαμε σε πρόσφατες υποθέσεις και όλα τα σχετικά. Είναι αναχρονιστικό. Κρατάει τη χώρα δεμένη με το παρελθόν. Πρέπει να αλλάξει. Σε όλα τα κράτη υπάρχει ένα φίλτρο, δηλαδή δεν ακολουθείται η διαδικασία η ίδια που ακολουθείται για έναν ο οποίος δεν έχει διατελέσει Υπουργός και Υφυπουργός. Το φίλτρο αυτό, όμως, θεωρούμε ότι δεν πρέπει να εξαρτάται από τους συσχετισμούς στη Βουλή. Για να το πω πάρα πολύ απλά, νομίζω το σωστό είναι το αν θα ασκηθεί ή όχι ποινική δίωξη, αν θα προχωρήσει, δηλαδή, μια διαδικασία για έναν που έχει διατελέσει Υπουργός και Υφυπουργός, να αποφασίζεται από ένα όργανο, όπως για παράδειγμα συμβαίνει στη Γαλλία, όπου σίγουρα η πλειονότητα των μελών του δεν είναι βουλευτές και δεν εξαρτάται η όποια απόφαση από τους κομματικούς συσχετισμούς.
Δεύτερη μεγάλη αλλαγή που εισηγούμαστε είναι στην πραγματικότητα να κατοχυρώνει το Σύνταγμα τη δημοσιονομική σταθερότητα της χώρας. Για να το πω με πολύ απλά λόγια, αν ποτέ βρεθούν στο τιμόνι της χώρας διάφοροι, όπως εκείνοι που είχαν βρεθεί το 2015, που μας έφτασαν στο “χείλος του γκρεμού”, που αν δεν ήταν τότε οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ θα μας πετούσαν εκτός Ευρώπης ή αν ξαναβρεθούν κυβερνήσεις, όπως οι κυβερνήσεις της δεκαετίας του ’80, που για να γίνουν ευχάριστες έδιναν λεφτά στον κόσμο, υποθηκεύοντας τις επόμενες γενιές και δημιουργώντας πολύ μεγάλα ελλείμματα, είναι ο βασικός λόγος που φτάσαμε εκεί που φτάσαμε το 2015, αυτό να μην μπορεί να επιτραπεί. Δηλαδή να μην μπορεί να κυρωθεί ένας προϋπολογισμός εάν δεν υπάρχει η απαραίτητη δημοσιονομική ισορροπία. Με λίγα λόγια: έσοδα - έξοδα. Να μπορεί η κάθε Κυβέρνηση να κατανέμει τους πόρους του Κράτους εκεί που πιστεύει, αλλά να μην έχει τη δυνατότητα, να μην επιτρέπεται συνταγματικά, για να γίνει εκείνη ευχάριστη, για να επιδιώξει την επανεκλογή της, να υποθηκεύει τις περιουσίες στην πραγματικότητα των πολιτών, να υποθηκεύει το μέλλον των επόμενων γενεών.
Η τρίτη μεγάλη αλλαγή έχει να κάνει με τη σύνδεση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων στο Δημόσιο με την αξιολόγηση. Προλαβαίνω εδώ μία κριτική που γίνεται και λέει: «Μα και τώρα που μιλάμε, ένα πειθαρχικό για έναν δημόσιο υπάλληλο μπορεί να οδηγήσει μέχρι και στην απόλυση». Εδώ δε μιλάμε για πειθαρχικές διαδικασίες. Εδώ δεν μιλάμε για πειθαρχική δίωξη. Εδώ μιλάμε για τη συνέπεια και την αποτελεσματικότητα ενός δημοσίου υπαλλήλου. Και δεν είναι αυτοσκοπός η απόλυση, ούτε θα αποφασιστεί από κανέναν από εμάς. Γιατί ούτως ή άλλως, μετά την όποια συνταγματική αναθεώρηση θα έρθουν και εφαρμοστικοί νόμοι να ψηφιστούν από εκείνη τη σύνθεση της Βουλής. Αυτό που πρέπει να γίνει σαφές και να κατοχυρωθεί συνταγματικά, είναι ότι ακόμα και αν έρθει αύριο - μεθαύριο μια Κυβέρνηση, η οποία έχει “αλλεργία” με την όποια έννοια της αξιολόγησης- δεν έχουν βρεθεί και λίγες- να μην μπορεί να γυρίσει τη χώρα 30 χρόνια πίσω. Να πω και κάτι άλλο; Σε μια τέτοια πολύ μεγάλη αλλαγή, οι μεγαλύτεροι κερδισμένοι θα είναι οι πολύ συνεπείς και αποτελεσματικοί δημόσιοι υπάλληλοι. Γιατί η αξιολόγηση οδηγεί και σε επιβράβευση. Και όχι μόνο επιβράβευση ηθική, κυρίως οικονομική.
Τέταρτη μεγάλη αλλαγή: η αναθεώρηση του άρθρου 16. Πλέον υπάρχει η δυνατότητα ίδρυσης παραρτημάτων ξένων ΑΕΙ στη χώρα, αλλά για να μπορεί να δημιουργηθεί από το μηδέν ένα νέο μη κρατικό πανεπιστήμιο στη χώρα, θα πρέπει να αλλάξει το άρθρο 16. Για να ξέρουμε τα δεδομένα, η Ελλάδα είναι η χώρα με τους περισσότερους φοιτητές που σπουδάζουν εκτός επικράτειας συναρτήσει του πληθυσμού της. Μην κοροϊδευόμαστε. Χάσαμε δεκαετίες, έσοδα, δυνατότητες και χάσαμε και πάρα πολύ κόσμο. Μυαλά Ελλήνων, τα οποία ήθελαν να σπουδάσουν σε ένα μη κρατικό πανεπιστήμιο και δεν είχαν τη δυνατότητα αυτό να το κάνουν στην χώρα τους. Ήρθε η ώρα για να αλλάξει το άρθρο 16. Η Κοινοβουλευτική Ομάδα της Νέας Δημοκρατίας θα κάνει πάρα πολλές άλλες προτάσεις. Εγώ έμεινα στα βασικά».
Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα στο εργοστάσιο “Βιολάντα”, υπήρξαν ερωτήσεις, όπως: «Αν η ασφάλεια στην εργασία είναι δικαίωμα ή πολυτέλεια στην Ελλάδα; Γίνονται έλεγχοι σε αυτή τη χώρα; Τι γίνεται το τελευταίο διάστημα με τα εργατικά ατυχήματα; Γιατί αυξάνονται;». Επ’ αυτών ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος επεσήμανε: «Να πω και από εδώ τα πιο ειλικρινή συλλυπητήρια στις οικογένειες των γυναικών, που χάθηκαν με τόσο φρικτό τρόπο. Είχανε πάει για να ζήσουν την οικογένειά τους και δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι τους. Και να επαναλάβω, ότι τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο σε αυτό το τραγικό δυστύχημα, όπως και σε κάθε αντίστοιχη περίπτωση, έχει η Δικαιοσύνη. Όποιος δεν έκανε καλά τη δουλειά του, όποιος και να είναι, θα πρέπει να λογοδοτήσει στη Δικαιοσύνη. Μακριά όλοι οι υπόλοιποι από το ρόλο του δικαστή, του εισαγγελέα, του ανακριτή. Αρκετά πλήρωσε αυτή η χώρα από τους αυτόκλητους δικαστές και τους τηλε-δικαστές.
Τώρα για το ποιος έχει ευθύνη να κάνει τι, έχουμε δώσει διάφορες απαντήσεις. Εμείς δεν είμαστε αυτοί που θα αξιολογήσουμε αν ο καθένας έκανε καλά τη δουλειά του. Υπάρχει ένας ρόλος, ο οποίος ανήκει σε κάθε υπηρεσία. Αυτό το οποίο σίγουρα μπορώ να σας πω, είναι ότι για άλλη μια φορά, πάνω σε ένα τόσο τραγικό γεγονός, το οποίο ερευνά η Δικαιοσύνη και κάθε ένας που ξέρει κάτι πρέπει να πάει στη Δικαιοσύνη να μιλήσει. Και αναφέρομαι και στους εργαζόμενους της επιχείρησης “Βιολάντα".
Κάθε φορά βρίσκονται οι γνωστοί - άγνωστοι με το ρόλο του “τυμβωρύχου” για να αξιοποιήσουν πολιτικά αυτό το τραγικό γεγονός. Και δεν αναφέρομαι στην κοινωνία, που κάποιοι βάζουν ως “ασπίδα”. Δεν αναφέρομαι στους πολίτες, που δικαιολογημένα ζητάνε δικαιοσύνη και απαντήσεις. Προφανώς δεν αναφέρομαι στους συγγενείς που έχουμε καθήκον απέναντί τους ως πολιτεία να λάβουν το ταχύτερο δυνατό απαντήσεις.
Αναφέρομαι στις πολιτικές δυνάμεις και σε κάποιους δημοσιογράφους, που κάθε φορά, που σε τέτοιες τραγικές περιστάσεις παίζουν τα ρέστα τους.
Τι ανακάλυψαν λοιπόν όλοι αυτοί; Ανακάλυψαν μια δήθεν «ανεξάρτητη και αυθόρμητη» έρευνα, που στην πραγματικότητα είναι κατευθυνόμενη από ένα συνδικαλιστικό όργανο, πρόεδρος του οποίου είναι ο κύριος που έχει γράψει το πρόγραμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου για την εργασία, ότι η Ελλάδα είναι δήθεν «πρωταθλήτρια» στα εργατικά δυστυχήματα.
Και μία ζωή να έχει χαθεί, από μόνο του αυτό αποτελεί τραγικό γεγονός. Και ο ρόλος και ο δικός μου και όλων των υπολοίπων είναι πολύ άχαρος να απαντάμε σε τέτοια ψέματα. Όμως δεν θα επιτρέψουμε τα ψέματα αυτά να περάσουν στην ελληνική κοινωνία. Το τι είναι και το τι δεν είναι εργατικό δυστύχημα ορίζεται από πολύ συγκεκριμένο ορισμό νομικά. Από κει και πέρα, το πώς μετριούνται τα εργατικά δυστυχήματα το αποφασίζει η Ευρωπαϊκή Στατιστική Αρχή Εργατικών Δυστυχημάτων και έτσι η Ανεξάρτητη Αρχή Επιθεώρησης Εργασίας, κάθε τραγικό περιστατικό με βάση αλληλογραφία που έχει με όλες τις υπηρεσίες, δηλαδή ιατροδικαστικές υπηρεσίες, δικαιοσύνη, αστυνομία, πυροσβεστική, κατατάσσει ένα τραγικό συμβάν ή δεν το κατατάσσει στα εργατικά δυστυχήματα. Με βάση, λοιπόν, τον επίσημο τρόπο που μετράνε όλες οι χώρες στην Ευρώπη, η χώρα μας είναι μία από τις χώρες με τα λιγότερα εργατικά δυστυχήματα. Σταθερά τα τελευταία χρόνια από την υπόλοιπη Ευρώπη. Το ξαναλέω και ένα να συνέβαινε κάθε χρόνο, θα έπρεπε να κάνουμε όλο και περισσότερα. Αλλά άλλο πράγμα αυτό και άλλο πράγμα να αφήνουμε όλους εκείνους τους εμπόρους ψεμάτων να μπολιάζουν την κοινωνία με το δηλητήριό τους».
Σε ερώτηση για την ψήφο των αποδήμων ξεκαθάρισε: «Δεν σκοπεύουμε να παραχωρήσουμε δικαίωμα ψήφου σε κάποιον που δεν έχει δικαίωμα ψήφου. Εδώ στην πραγματικότητα μιλάμε για διευκόλυνση ψήφου. Μιλάμε για τους Έλληνες πολίτες, οι οποίοι είναι εγγεγραμμένοι στους εκλογικούς καταλόγους. Δηλαδή, αν την ημέρα των βουλευτικών εκλογών αποφασίσουν να πληρώσουν ένα εισιτήριο και να έρθουν στην Ελλάδα, μπορούν να ψηφίσουν. Και θέλουμε αυτό το οποίο κάναμε σε ευρωεκλογές, δηλαδή τους δώσαμε τη δυνατότητα της επιστολικής ψήφου και θέλουμε τη δυνατότητα που τους δώσαμε στις ευρωεκλογές, δηλαδή να μπορούν να ψηφίσουν από τον τόπο διαμονής τους ή σε ένα σημείο κοντά στον τόπο διαμονής τους, με επιστολική ψήφο, το ίδιο ακριβώς να μπορεί να γίνει και στις επόμενες βουλευτικές εκλογές, πρώτα ο Θεός του 2027».
Επιπρόσθετα, αναφερόμενος στη διαφορά από τις ευρωεκλογές υπογράμμισε: «Η διαφορά με τις ευρωεκλογές είναι ότι για να περάσει η επιστολική ψήφος χρειαζόταν απλή πλειοψηφία. Τώρα για να περάσει η επιστολική ψήφος, πρέπει να συμφωνήσουν τα 2/3 της Βουλής, δηλαδή να έχουμε 200 ψήφους. Αυτός είναι και ο λόγος που απευθύναμε αυτό το κάλεσμα στα υπόλοιπα κόμματα και θέλουμε να πιστεύουμε, ότι θα βρούμε αυτή την αυτονόητη θεωρώ συναίνεση».
Σε ερώτηση αναφορικά με το «τί γίνεται τελικά με το χωροταξικό στη Μύκονο” απάντησε: «Η ενημέρωση που πήραμε από το αρμόδιο υπουργείο είναι ότι το ειδικό χωροταξικό σχέδιο βρίσκεται στην τελική ευθεία για τη Μύκονο. Έχουν ολοκληρωθεί οι μελέτες και με κάποιες τελικές προσθήκες αναμένεται να βγει στη διαβούλευση τέλη Φεβρουαρίου αρχές Μαρτίου, δηλαδή σε λίγες εβδομάδες».
Πλήθος ερωτημάτων υπήρξε, τέλος, για την ανεργία, με αφορμή πρόσφατα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας (ΕΛΣΤΑΤ, ΕΡΓΑΝΗ) με τον Παύλο Μαρινάκη να απαντά -μεταξύ άλλων- σε απορίες όπως: αν μειώνεται όντως η ανεργία ή επειδή έχουν φύγει όλοι στο εξωτερικό είναι άνευ ουσίας η μείωση ενός ποσοστού: «Να πούμε, ότι εκτός του ότι η Ελλάδα -αυτή τη στιγμή που μιλάμε- έχει τη χαμηλότερη ανεργία σε ποσοστό των τελευταίων 22 ετών, χαμηλότερη ανεργία από τη Φινλανδία, τη Σουηδία, την Ισπανία, πάρα πολλά κράτη και πιο ισχυρές οικονομίες από εμάς, έχουμε δημιουργήσει με την πολιτική μας και σε απόλυτο αριθμό 570.000 σχεδόν νέες θέσεις εργασίας. Άρα δεν μειώθηκε απλά το ποσοστό της ανεργίας, αυξήθηκε και σε απόλυτο αριθμό ο αριθμός των εργαζομένων. Το πιο σημαντικό από όλα, είναι ότι το ποσοστό εργαζομένων που εργάζονται με πλήρη απασχόληση έχει φτάσει στο 78,5%.
Μέσα σε 6,5 χρόνια έχουν δημιουργηθεί 560.000 νέες θέσεις πλήρους απασχόλησης και αυτό έχει πολύ μεγάλη αξία. Και θα σταθώ ακόμα και σε ένα σημείο εκτός από τη συνολική ανεργία που έχει φτάσει στο χαμηλότερο επίπεδο και αυτό είναι αποτέλεσμα μιας συνολικής πολιτικής της Κυβέρνησης, μειώσεων φόρων, εκτόξευσης των επενδύσεων, δημιουργίας ψηφιακού κράτους, η οποία αποδίδει, έχουμε πλέον και τη μεγαλύτερη μείωση της ανεργίας των νέων. Σας θυμίζω, ότι πριν από λίγο από παραπάνω από δέκα χρόνια, η Ελλάδα στα χρόνια της κρίσης είχε ανεργία στους νέους πάνω από 50%. Παραπάνω, δηλαδή, από 1 στους 2 νέους ανθρώπους δεν είχαν δουλειά το 2019, όταν ήρθε αυτή η Κυβέρνηση στην εξουσία. Εκτός όμως από μια πολιτική που δημιούργησε όλες αυτές τις νέες δουλειές για τους νέους ανθρώπους, που θεωρώ ότι είναι η πιο ουσιαστική κοινωνική πολιτική, αυξάνουμε όσο μπορούμε και το εισόδημα των νέων ανθρώπων. Με ποιο τρόπο; Μηδενίσαμε το φόρο για κάθε νέο εργαζόμενο στον ιδιωτικό ή τον δημόσιο τομέα και ελεύθερους επαγγελματίες μέχρι 25 ετών, ο φόρος πήγε στο μηδέν για εισοδήματα μέχρι 20.000 ευρώ και μειώθηκαν και όλα τα υπόλοιπα φορολογικά κλιμάκια. Και για έναν νέο εργαζόμενο μέχρι 30 ετών, ο φόρος από το 29% που ήταν το 2019, έχει πάει πλέον στο 9% μέχρι 20.000 ευρώ και αντίστοιχα μειωμένος στα υπόλοιπα κλιμάκια».
Και στο τέλος μια πρόσκληση… «Εδώ ένας κύριος ρωτάει για τα εγκαίνια του πολιτικού γραφείου. Όχι, πλάκα κάνω, δεν ρωτάει, αλλά είναι ένας ωραίος τρόπος να σας πω και να σας καλέσω στα εγκαίνια του πολιτικού μου γραφείου στις 18 Φεβρουαρίου, Τετάρτη, 17:30 το απόγευμα, στο Νέο Ψυχικό, Σολωμού 4 - 6. Τοποθέτηση προϊόντος, δεν ξέρω αν πρέπει να το βάλουμε αυτό, για να μην επηρεάσει την υπόλοιπη ενημέρωση. Θα σας πω τι μου θύμισε αυτό. Αυτό μου θύμισε εκείνη την αφίσα. Δε θυμάμαι που ήταν, που λέει: «σήμερα το βράδυ ο Αντώνης Ρέμος» με μεγάλα γράμματα και με μικρά γράμματα «δεν θα είναι μαζί μας, αλλά θα ακούσουμε τραγούδια του».
