Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σαφής στήριξη στην προσπάθεια ανάσχεσης σημαντικού μέρους των μεταναστευτικών ροών, με όποια μέσα διαθέτει η Πολιτεία.
Είτε μας αρέσει είτε όχι, κάποια στιγμή θα πρέπει να αποφασίσουμε ως κοινωνία, εάν θέλουμε σύνορα που περιφρουρούνται και προασπίζονται από τους ένστολους μας που καθημερινά θέτουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για να μας προστατέψουν, ή αν θεωρούμε ότι η θάλασσα δεν έχει σύνορα, ότι το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του, και ότι η είσοδος στη χώρα μπορεί να γίνεται ανεξέλεγκτα.
Με αφορμή το τραγικό δυστύχημα που σημειώθηκε στη Χίο με δεκαπέντε νεκρούς ανθρώπους, ένα γεγονός που από όποια οπτική κι αν το προσεγγίσει κανείς, συνιστά την απόλυτη ανθρώπινη τραγωδία, επανέρχεται με οξύ τρόπο το παραπάνω ερώτημα -πολύ έντονα στα σόσιαλ μίντια- που η ελληνική κοινωνία αποφεύγει εδώ και χρόνια να απαντήσει ξεκάθαρα.
Δε θα σταθώ στο δυστύχημα, εξάλλου τις απαντήσεις τις έδωσε το λιμενικό- σχετικά με τις συνθήκες που αυτό έγινε χθες βράδυ, αλλά θέλω να κάνω φόκους στο έγκλημα που διεξάγεται από κάθε μορφής αριστερό μετερίζι, που επί τις ουσίας κατηγορεί το λιμενικό και το ελληνικό κράτος για το περιστατικό, χωρίς φυσικά να γίνεται η παραμικρή αναφορά στους δουλέμπορους που στοιβάζουν ανθρώπινες ψυχές που δεν υπολογίζουν.
Η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών πάντως, δείχνουν να έχουν πάρει θέση. Τα τελευταία χρόνια καταγράφεται σαφής στήριξη στην προσπάθεια ανάσχεσης σημαντικού μέρους των μεταναστευτικών ροών, με όποια μέσα διαθέτει η Πολιτεία. Το ζήτημα της διαχείρισης όσων ήδη βρίσκονται εντός της χώρας αποτελεί διαφορετικό κεφάλαιο και απαιτεί σοβαρό, οργανωμένο και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό.
Πάντως, κάποια στιγμή η Αριστερά θα πρέπει να μας αποδείξει έμπρακτα πως δεν θεωρεί αναγκαία τα σύνορα, ξεκινώντας το ξήλωμα των ατσάλινων κάγκελων - που φτάνουν ως το Θεο - από τα δικά της οχυρωμένα γραφεία, γκρεμίζοντας οι βουλευτές της τους μαντρότοιχους στις περιφραγμένες κατοικίες τους, και ας άρχοντας οι ίδιοι κάθε μέτρα ασφαλείας των περιουσιών τους.
Άντε λοιπόν, ο αναμάρτητος υμών πρώτος τον λίθον βαλέτω.
