Νέα στοιχεία έρχονται στο φως της δημοσιότητας για τις υπόγειες διαδρομές και σχέσεις του Αλέξη Τσίπρα με υψηλόβαθμα στελέχη του καθεστώτος Μαδούρο στη Βενεζουέλα.
Γράφει η Έρση Παπαδάκη
Η μυστική συνάντηση στην Κουμουνδούρου
Το κρίσιμο στοιχείο είναι μάλιστα πως οι πληροφορίες που μεταφέρει ο δημοσιογράφος Ιάσων Πιπίνης και δημοσιεύονται στον «Ελεύθερο Τύπο» αφορούν την περίοδο πριν από τις εκλογές του 2012, όταν ο πρώην πρωθυπουργός και τότε πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ φέρεται να συνάντησε κάτω από συνθήκες απόλυτης μυστικότητας δύο αξιωματούχους της κυβέρνησης της Βενεζουέλας.
Η συνάντηση αυτή πιστεύεται ότι έγινε μόλις μερικά 24ωρα πριν από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 στην Ελλάδα. Το ρεπορτάζ αναφέρει πως, σύμφωνα με μαρτυρία πρώην αξιωματούχου του καθεστώτος της Βενεζουέλας, στην Αθήνα είχε φθάσει κρυφά ο Τεμίρ Πόρας, τότε υφυπουργός Ευρωπαϊκών Υποθέσεων, ενώ στη συνάντηση συμμετείχε και ο Σαμουέλ Μονκάδα, τότε πρέσβης της Βενεζουέλας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
Η συνάντηση φέρεται να έγινε συγκεκριμένα στις 11 Ιουνίου –έξι μέρες πριν από τις κάλπες– με τόπο διεξαγωγής της τα γραφεία του ΣΥΡΙΖΑ στην Κουμουνδούρου.
Το κάλυμμα της επίσκεψης
Η ίδια πηγή υποστηρίζει ότι για να δικαιολογηθεί η παρουσία του Πόρας στην Αθήνα οργανώθηκε μια σύνοδος πρεσβευτών της Βενεζουέλας στην Ευρώπη. Η εκδήλωση παρουσιάζεται ως το κάλυμμα για την επίσκεψη, ενώ φωτογραφικό υλικό δείχνει τους Βενεζουελάνους διπλωμάτες να παρακολουθούν ελληνικούς χορούς σε ξενοδοχείο της Αθήνας.
Κατά την εκδοχή του πρώην αξιωματούχου, πραγματικός σκοπός ήταν να μην προκαλέσει υποψίες η παρουσία του υψηλόβαθμου στελέχους του Καράκας. Η συνάντηση και το γενικότερο πλαίσιο των σχέσεων που εμφανίζεται να είχε ο τότε ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά ο κ. Τσίπρας με τη Βενεζουέλα εγείρουν ερωτήματα σχετικά με το εύρος των σχέσεων αυτών.
Στο ίδιο ρεπορτάζ αναφέρεται πως ο πρώην αξιωματούχος υποστηρίζει ότι ο κ. Τσίπρας επισκεπτόταν συχνά την πρεσβεία της Βενεζουέλας ήδη από τα πρώτα χρόνια της πολιτικής του διαδρομής. Οπως χαρακτηριστικά αναφέρει, μία από τις βασικές αποστολές της πρεσβείας στην Αθήνα ήταν να παρέχει «πλήρη στήριξη» στον κ. Τσίπρα, με στόχο την πολιτική του άνοδο και την ανάληψη της πρωθυπουργίας.
Η αναφορά στον Τεμίρ Πόρας
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει προς τούτο η αναφορά στον Τεμίρ Πόρας. Σε άρθρο του, τον Φεβρουάριο του 2015, μετά τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, ο Βενεζουελάνος αξιωματούχος συνέκρινε τις εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ισπανία (σ.σ.: όπου η έκπληξη των εκλογών ήταν το ποσοστό των Podemos του Πάμπλο Ιγκλέσιας, στενού πολιτικού και όχι μόνο φίλου του κ. Τσίπρα) με την πορεία που είχε προηγηθεί της Μπολιβαριανής Επανάστασης στη Βενεζουέλα.
Επικαλέστηκε συγκεκριμένα το κύμα μαζικών διαμαρτυριών του Καρακάσο του 1989 για τα αυστηρά μέτρα λιτότητας και την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ούγκο Τσάβες το 1992 ως γεγονότα που, κατά την ανάλυσή του, προηγήθηκαν της πολιτικής ανατροπής στη χώρα του.
Η μαρτυρία και η CIA
Στο μεταξύ, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η μαρτυρία του πρώην αξιωματούχου έχει περιέλθει σε γνώση και των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών. Αναφέρεται ότι ο ίδιος είχε συναντηθεί με αξιωματούχους της CIA στο πλαίσιο έρευνας για τη δράση στελεχών του καθεστώτος της Βενεζουέλας στην Ευρώπη. Ωστόσο, ούτε η φερόμενη ενημέρωση της CIA ούτε το περιεχόμενο οποιασδήποτε έρευνας μπορούν ν’ αποτελέσουν από μόνα τους επιβεβαίωση των καταγγελιών για την Ελλάδα.
Τα αναπάντητα ερωτήματα
Παραμένει συνεπώς ένα κρίσιμο ερώτημα: τι ακριβώς συζητήθηκε εκείνο το απόγευμα στην Κουμουνδούρου και γιατί η συνάντηση δεν δημοσιοποιήθηκε ποτέ;
Η ημερομηνία, η παρουσία δύο υψηλόβαθμων απεσταλμένων του Καράκας και οι συνολικές μαρτυρίες απλώνουν ένα πέπλο μυστηρίου που απαιτεί απαντήσεις.
Ερχεται δε να προστεθεί σε αναφορές που υπήρξαν αργότερα, στον δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία την περίοδο 2012-2015, αλλά και στην πρώτη περίοδο διακυβέρνησης της χώρας από τους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, για τις σχέσεις με τη Βενεζουέλα και το καθεστώς Μαδούρο καθώς και τις πιθανές εμπορικές συναλλαγές της Ελλάδας με τη λατινοαμερικανική χώρα, εστιάζοντας σε μια πιθανή συμφωνία –όπως είχε ειπωθεί και γραφτεί τότε– για πετρέλαιο και φάρμακα, ιδίως στην περίπτωση που η «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξαμήνου είχε καταλήξει στο… μοιραίο Grexit.
