Και ξαφνικά σιωπή.
Ή μάλλον ανασχεδιασμός από τους δημοσιολογούντες και διαρκώς ανησυχούντες που μιλούσαν για ενδοτικότητα και υποχωρητικότητα ως προς τις ελληνοτουρκικές σχέσεις αλλά και τις σχέσεις με την Κύπρο.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης –που σήμερα θα βρίσκεται στην Κύπρο για να συναντηθεί με τον Νίκο Χριστοδουλίδη αλλά και με τον Εμανουέλ Μακρόν– αντέδρασε άμεσα και, μετά την αμυντική στήριξη της Κύπρου, αποφάσισε την αποστολή Patriot στην Κάρπαθο ενώ απάντησε θετικά στο αίτημα της Βουλγαρίας για παροχή αντιβαλλιστικής προστασίας.
Οι κινήσεις αυτές προκάλεσαν είναι αλήθεια… βουβαμάρα και αμηχανία σε όλους όσοι στήριξαν το αφήγημά τους σε υπερπατριωτικές κορόνες αναφορικά με τη στάση του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης έναντι της Τουρκίας.
Οπότε; Οπότε τώρα γίνεται ανασχεδιασμός. Με θεωρίες συνωμοσίας και fake news. Mε τον ορισμό της παραπληφόρησης και της τρομοκράτησης των πολιτών. Έτσι οι κινήσεις Μητσοτάκη χαρακτηρίστηκαν «αυτονόητες» και για να δέσει το γλυκό άρχισαν και τα fake news. Aπό το ότι οι φρεγάτες στάλθηκαν στην Κύπρο για να συμβάλλουν στην αντιπυραυλικοί ασπίδα του Ισραήλ.
Μέχρι και τη συμμετοχή της φρεγάτας «Κίμων» σε άσκηση έρευνας και διάσωσης ανοιχτά της Κύπρου έσπευσαν να αξιοποιήσουν γράφοντας ότι έφυγε από τη Λεμεσό για να πάει προς το Ισραήλ ενώ ως προς τους Patriot που στέλνονται στη Βόρεια Ελλάδα μετά και το αίτημα της Βουλγαρίας ειπώθηκε ότι αφορά την προστασία της βάσης στην Αλεξανδρούπολη.
Όλα αυτά επιχειρείται να συνδεθούν με την επιχείρηση τρομοκράτησης των πολιτών αφού ήδη λέγεται και γράφεται ότι η χώρα μας μετατρέπεται σε στόχο για τις επιθέσεις του Ιράν. Έφτασε ο γραμματέας του ΚΚΕ να υποστηρίζει πως στόχος drones ήταν η Ελλάδα και όχι η Κύπρος, επικαλούμενος «έγκυρες» πληροφορίες που μόνο ο ίδιος είχε.
Η πραγματικότητα είναι πως ο πρωθυπουργός έδειξε μια ακόμη φορά ότι χειρίστηκε με ιδανικό τρόπο μια κρίση, αλλά ότι υπάρχει και σχέδιο για τις όποιες εξελίξεις. Και αυτό δεν αρέσει στα κόμματα της αντιπολίτευσης και στους επικεφαλής τους, ειδικά όταν έρχεται η στιγμή να συγκριθούν με τον Κυριάκο Μητσοτάκη στις δημοσκοπήσεις και την καταλληλότητα για πρωθυπουργός.
Κακά τα ψέματα, όταν ο αρχηγός ενός κόμματος –ο όποιος αρχηγός– βρίσκεται δημοσκοπικά σε μονοψήφια ποσοστά στην καταλληλότητα, ουσιαστικά καταγράφεται ως μη πρωθυπουργίσιμος επηρεάζοντας έτσι και την πορεία του κόμματος του οποίου ηγείται.
Τα δημοσκοπικά δεδομένα δεν είναι ο μόνος λόγος. Είναι κοινό μυστικό πως κάποιοι αντιμετωπίζουν με… φιλικό τρόπο καθεστώτα όπως αυτό στο Ιράν, όπως αντιμετωπίζουν για παράδειγμα και την εισβολή των Ρώσων του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία.
Σε κάθε περίπτωση, όμως, αυτήν τη στιγμή στη χώρα καταγράφονται τα κόμματα της αντιπολίτευσης που βρίσκονται σχεδόν σε απελπισία από τη μια πλευρά και από την άλλη μια παράταξη που με επικεφαλής τον Κυριάκο Μητσοτάκη κινήθηκε με πρόγραμμα ως προς την αμυντική θωράκιση της χώρας. Ειδικά από το 2020 και την υβριδική επίθεση στον Έβρο διαμορφώνεται μια στρατηγική που αφορά την αποτρεπτική δύναμη της χώρας καθιστώντας την και πυλώνα σταθερότητας στην ευρύτερη περιοχή – όπως είναι πλέον ορατό.
Παράλληλα, κινήθηκε με στρατηγικές συμμαχίες όπως αυτή με τη Γαλλία και στη συνέχεια με τις ΗΠΑ, συμφώνησε ΑΟΖ με Ιταλία και Αίγυπτο, διαμόρφωσε τον θαλάσσιο χωροταξικό σχεδιασμό αποτυπώνοντας τα ανώτατα δυνητικά όρια της χώρας ενώ με τις συμφωνίες για τις εξορύξεις έδωσε ηχηρή απάντηση στο παράνομο τουρκολιβυκό σύμφωνο.
Και κάπου εδώ οι όποιες συγκρίσεις είναι καταλυτικές...
