Διαρκής υπήρξε η προσπάθεια πολιτικής εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης από τον ΣΥΡΙΖΑ, με αποκορύφωμα τη σκευωρία της Novartis.
Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να έχει σπάσει σε δέκα κομμάτια, μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να τους παράτησε στα κρύα του λουτρού, μπορεί όλοι αυτοί που βγήκαν από το «κόμμα-μπάμπουσκα» να εκδίδουν τη μία ανακοίνωση μετά την άλλη προσπαθώντας να προκαλέσουν θόρυβο, αλλά παραμένουν οι ίδιοι άνθρωποι που βγήκαν από την ίδια μήτρα.
Δηλαδή από το κόμμα που επαξίως πήρε τη σκυτάλη από το ΠΑΣΟΚ σε μια διαρκή σκυταλοδρομία επίθεσης στη Δικαιοσύνη. Αλλά και στη διαρκή προσπάθεια πολιτικής εργαλειοποίησης της Δικαιοσύνης, με μοναδικό σκοπό να πλήξουν τους πολιτικούς τους αντιπάλους.
Αποκορύφωμα υπήρξε η υπόθεση της Novartis, μιας πρωτοφανούς πολιτικής σκευωρίας, όπου οι κουκουλοφόροι έγιναν… οσιομάρτυρες και όπου παρεμβάσεις στη Δικαιοσύνη καταγγέλθηκαν από τους ίδιους τους λειτουργούς της. Όλοι θυμόμαστε ότι το βράδυ της 5ης Φεβρουαρίου 2018, ο κ. Παπαγγελόπουλος, που ήταν «άλλης σχολής», έβγαλε απόφαση μιλώντας για το μεγαλύτερο σκάνδαλο όλων των εποχών – το οποίο τελικά πήγε κουβά από τους δικαστές, αρχής γενομένης από την περίοδο της συριζαϊκής διακυβέρνησης.
Ζήσαμε πρωτοφανείς καταστάσεις, με εισαγγελείς να καταγγέλλουν αντιθεσμικές παρεμβάσεις, απειλές κατά δικαστών, καταγγελίες για ευνοιοκρατία και «παράκεντρα εξουσίας και διαφθοράς», δημόσιες δηλώσεις για τον τρόπο χειρισμού ορισμένων υποθέσεων, υποκλοπές προσωπικών δεδομένων, εκδικητικές πειθαρχικές διώξεις, πιέσεις για να ασκούν οι δικαστές διώξεις και… «ας πάνε παρακάτω να απαλλαγούν»! Ήταν τέτοια η ανάμιξη στη Δικαιοσύνη, που προκλήθηκε εμφύλιος στους κόλπους της: Ανώτερη εισαγγελική λειτουργός μήνυσε τον αναπληρωτή υπουργό Δικαιοσύνης για ευθεία παρέμβαση στο έργο της, πρόεδρος του Αρείου Πάγου μηνύθηκε για απόπειρα εκβίασης και δωροληψίας, ο υπουργός Δικαιοσύνης άσκησε πειθαρχικό έλεγχο σε εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και σε άλλους τέσσερις ανώτατους εισαγγελικούς λειτουργούς, σε συνέχεια αναφοράς έτερου εισαγγελικού λειτουργού, δικαστές στράφηκαν με αγωγές κατά συναδέλφων τους…
Οπότε, ουδεμία έκπληξη που ούτε αυτούς τους βολεύουν τα πορίσματα, οι διατάξεις και οι αποφάσεις του Αρείου Πάγου για τις υποκλοπές. Και αυτοί προτιμούν έναν «θεσμό» με ζωή πέντε χρόνων όπως η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, απαξιώνοντας τον Άρειο Πάγο με τη δύο αιώνων ιστορία και τον εισαγγελέα του Κ. Τζαβέλλα, που έχει πρωτεύσει στις προτιμήσεις των συναδέλφων του.
Επιθέσεις σε Κλάπα και Αδειλίνη
Είχαν προηγηθεί οι επιθέσεις στην πρόεδρο και την εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, κυρίες Ιωάννα Κλάπα και Γεωργία Αδειλίνη, αντίστοιχα. Ούτε αυτές τους άρεσαν! Είναι γνωστό το επεισόδιο (1/11/2024), όταν στην επετειακή ημερίδα την αφιερωμένη στην ίδρυση του Συμβουλίου της Ευρώπης που οργανώθηκε από την Προεδρία της Δημοκρατίας και τη Βουλή των Ελλήνων, ο κ. Τσίπρας έκρινε πως έπρεπε να κάνει υποδείξεις στη Δικαιοσύνη για το πώς πρέπει να λειτουργεί. Κλάπα και Αδειλίνη εγκατέλειψαν την αίθουσα και το τι άκουσαν δεν λέγεται. Είναι άλλωστε γνωστό πως όταν η Ενωση Δικαστών είχε αποκαλέσει την κριτική στη Δικαιοσύνη «αστοιχείωτη», ο Τσίπρας είχε με θράσος απαντήσει: «Εμείς οι αστοιχείωτοι καταφέρνουμε και ξεπερνάμε πολλές φορές ακόμα και θεσμικά εμπόδια αυτών που έχουν ιδιαίτερη στοιχείωση, και να μας στήνουν τέτοια εμπόδια, θα τα Γράφει η ΣΟΦΊΑ ΒΟΎΛΤΕΨΗ Βουλευτής Β3 Νοτίου Τομέα Αθηνών ΝΔ, δημοσιογράφος ξεπερνάμε».
Ηταν τον Ιούνιο του 2017, όταν ο Πολάκης είχε αποκαλέσει τη Δικαιοσύνη «προστασία του κάθε νταβατζή», οπότε ο Τσίπρας ανέλαβε να απαντήσει για λογαριασμό του, αποκαλώντας τη Δικαιοσύνη «θεσμικό εμπόδιο»! Στον κ. Τσίπρα είχε τότε απαντήσει η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων, σημειώνοντας ότι «η αντιμετώπιση της Δικαιοσύνης ως “θεσμικού εμποδίου” είναι άκρως επικίνδυνη λογική, που τελικά συμβάλλει καθοριστικά στην αμφισβήτηση του κράτους δικαίου».
Ο Σωκράτης Φάμελλος, πάλι, σε συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ (20/2/2025, «Αταίριαστοι»), είχε πει: «Ομως ναι, έχω κατακρίνει επιλογές της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, όπως το σκάνδαλο των υποκλοπών, και σήμερα έκρινα την κυρία Αδειλίνη. Ναι, δεν εμπιστεύομαι την ηγεσία της Δικαιοσύνης, γιατί λειτουργεί πολύ συχνά ως βραχίονας της κυβέρνησης». Και από το βήμα της Βουλής (25/6/2025), ο Νίκος Παππάς δεν δίστασε να εκστομίσει: «Κλάπα και Αδειλίνη προήχθησαν με τις τηλεοπτικές άδειες, βυσσοδόμησαν στα Τέμπη, καθυστερούν με τον ΟΠΕΚΕΠΕ»! Λογικό να προτιμούν την κ. Κοβέσι, που αδιαφορεί για τη διάκριση των εξουσιών…
Τι να πρωτοθυμηθούμε;
Μιλάμε γι’ αυτούς που δεν τράβηξαν ποτέ το μακρύ χέρι τους από τον σβέρκο της Δικαιοσύνης, χρησιμοποιώντας όλες τις αθέμιτες μεθόδους. Διόρισαν πρόεδρο του Αρείου Πάγου (την κ. Θάνου) στις δύο τα ξημερώματα της 29ης Ιουνίου 2015, αφήνοντας κενές τις θέσεις των άλλων δύο ανωτάτων δικαστηρίων. Μια ραδιουργία που θα ζήλευε και ο Ρασπούτιν, αφού είχαν ανακοινώσει το γελοίο δημοψήφισμα του Ιουλίου, είχαν κλείσει τις τράπεζες, προετοίμαζαν τις εκλογές του Σεπτεμβρίου και ήθελαν να έχουν σιγουρέψει υπηρεσιακό πρωθυπουργό.
Όταν αποφάσισαν να θέσουν υπό τον έλεγχό τους την ενημέρωση με τον νόμο Παππά και εν όψει της απόφασης του Συμβουλίου της Επικρατείας για τις τηλεοπτικές άδειες, ο κ. Τσίπρας συναντήθηκε (6 Οκτωβρίου 2016) με τους προέδρους των ανωτάτων δικαστηρίων και εξήγγειλε αυξήσεις στους μισθούς των δικαστικών. Φυσικά, το ΣτΕ δεν μάσησε. Στις 28 Οκτωβρίου 2016 έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο Παππά. Και τότε άρχισε το πυρ ομαδόν! Το ίδιο το Γραφείο του τότε πρωθυπουργού μίλησε για παρακράτος, ο Πολάκης για «δικαστικό πραξικόπημα», η Γεροβασίλη για απόφαση που… στερεί νοσηλευτές από τα νοσοκομεία και πόρους για τους παιδικούς σταθμούς και ο Παππάς, ο υπουργός που είχε προκαλέσει όλη την ανωμαλία, για «απόφαση που δικαίως σε μεγάλο κομμάτι του λαού μας δημιουργεί ένα αίσθημα αδικίας».
Είχε προηγηθεί η παρέμβαση Τσίπρα, στη ΔΕΘ, τον Σεπτέμβριο του 2016 εν όψει της απόφασης του ΣτΕ. Είχε τότε προειδοποιήσει τη Δικαιοσύνη να μην πάει κόντρα στον διαγωνισμό, διότι… έτσι θα χάνονταν πολλά χρήματα για το ελληνικό Δημόσιο. Από το Περιστέρι, στις 16 Ιουνίου 2016, ο Πολάκης δήλωσε πως «μεγάλη μερίδα των δικαστών είναι –για να το πω ευγενικά– εξαρτώμενοι ή –για να το πω κανονικά– στο παραδικαστικό κύκλωμα του παρελθόντος ή του παρόντος».
Ήθελαν «άλλους» δικαστές που θα έβγαζαν «άλλες» αποφάσεις!
Και έκτοτε δεν έπαψε να υποστηρίζει πως πρέπει να διορίσουν τρεις-τέσσερις χιλιάδες δικαστές, που θα τους «εκπαίδευαν» στην «άλλη σχολή», για να διοριστούν τρεις-τέσσερις χιλιάδες δικαστές να κάνουν τη δουλειά τους! Πυρ ομαδόν και κατά του Εφετείου Αναστολών τον Ιούλιο του 2017: Ο κ. Τζανακόπουλος, κυβερνητικός εκπρόσωπος τότε, απεφάνθη ότι η απόφασή του «καταγράφεται στο “μαύρο βιβλίο” της ελληνικής Δικαιοσύνης», ενώ ο Τσίπρας, κατά την επίσκεψή του στο υπουργείο Εργασίας, δεν δίστασε να πει ότι το δικαστικό σώμα «βγάζει αποφάσεις υπέρ των εργοδοτών».
Στις 5 Ιουλίου 2017, από το βήμα της Βουλής, ο κ. Παπαγγελόπουλος είχε πει: «Στα εξοπλιστικά προγράμματα υπήρξε περίοδος που οι μίζες έπεφταν βροχή! Τι βροχή; Καλύτερα θα ήταν να πω καταιγίδα, και μάλιστα τροπική, ή ακόμη καλύτερα ή χειρότερα, κατακλυσμός. Το δυστύχημα είναι ότι μεγάλο μέρος του πολιτικού συστήματος, αλλά δυστυχώς και κάποιοι εισαγγελείς και δικαστές, έκαναν πως δεν καταλαβαίνουν. Η Δικαιοσύνη, εκτός από τυφλή, προσέθεσε στα αυτιά της και ωτοασπίδες. Οχι μόνο για να μη βλέπει, αλλά και για να μην ακούει».
Τον Μάρτιο του 2018, το ΣτΕ ακύρωσε την απόφαση του Φίλη, που ως υπουργός Παιδείας είχε επιφέρει ριζική αλλαγή στον χαρακτήρα και τον τρόπο διδασκαλίας του μαθήματος των Θρησκευτικών στις τάξεις Γ΄έως Στ' Δημοτικού και του Γυμνασίου. Το ΣτΕ υπενθύμισε το άρθρο 16 του συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι η παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του κράτους και μεταξύ των σκοπών της είναι η ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης. «Η απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ για τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών στο δημοτικό και το γυμνάσιο βασίζεται, σύμφωνα με όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας, σε ένα σκεπτικό βγαλμένο από εποχές αλήστου μνήμης, το οποίο προσομοιάζει με σκοταδιστικές απόψεις ακραίων θεολογούντων», ανέφερε στην ανακοίνωσή του ο ΣΥΡΙΖΑ.
Κανένα πρόβλημα με τις δικές τους υποκλοπές
Οσο για τις υποκλοπές επί εποχής ΣΥΡΙΖΑ, που είχαν αποκαλυφθεί από το 2016 από το Citizen Lab, και πάλι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα. Αλλωστε, επί των ημερών τους είχαν τριπλασιάσει τις νόμιμες επισυνδέσεις. Οπότε, δεν είχαν πρόβλημα όταν το ΚΚΕ κατήγγειλε ότι η ΑΔΑΕ κρατούσε επί χρόνια στο σκοτάδι τις έρευνες για τις συνακροάσεις με το τηλεφωνικό του κέντρο. Δεν είχαν πρόβλημα όταν το φως της δημοσιότητας είδε υποκλαπείσα συνομιλία Τόμσεν-Βελκουλέσκου. Δεν είχαν πρόβλημα όταν, τον Δεκέμβριο του 2016, ο τότε πρόεδρος της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ζαμπίρας, ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, είχε δηλώσει απερίφραστα ότι «δεν διασφαλίζεται το απόρρητο των τηλεφωνικών επικοινωνιών» και ότι «είμαστε εκτεθειμένοι, μπροστά στην εξέλιξη των νέων τεχνολογικών δυνατοτήτων».
Τότε που υπεύθυνη ήταν η εξέλιξη της τεχνολογίας!
Τα άκουγαν ατάραχοι όλα αυτά, δεν σήκωναν τον κόσμο στο ποδάρι, αντίθετα έλεγαν, πρωτοστατούσης της τότε προέδρου της Επιτροπής, κ. Τασίας Χριστοδουλοπούλου, ότι είτε μέσω δορυφόρου είτε με τη βοήθεια της νέας τεχνολογίας μπορούν να γίνονται παρακολουθήσεις που φθάνουν ακόμα και μέχρι την αναγνώριση φωνών! Οπως είχε τότε δηλώσει ο κ. Ζαμπίρας, «στόχος της ΑΔΑΕ είναι πρωτίστως η πρόληψη των παραβιάσεων του απορρήτου των επικοινωνιών. Με τη συστηματική καθοδήγηση των παρόχων υπηρεσιών επικοινωνιών σχετικά με την ανάγκη να λαμβάνουν μέτρα ασφαλείας καλλιεργήθηκε με επιμονή μια κουλτούρα ασφαλείας ώστε να πραγματοποιούνται οι αναγκαίες δράσεις και επενδύσεις και η ασφάλεια να αποτελέσει θεμελιώδη παράμετρο των παρεχόμενων υπηρεσιών.
Παράλληλα, η ΑΔΑΕ ανέπτυξε πρωτοβουλίες και για την ενημέρωση των χρηστών και των συνδρομητών τηλεπικοινωνιακών υπηρεσιών σχετικά με τα μέτρα αυτοπροστασίας που θα πρέπει να λαμβάνουν για τη διασφάλιση του απορρήτου των επικοινωνιών». Είχαν δηλαδή δεχθεί πως ο ρόλος της ΑΔΑΕ είναι να προλαμβάνει τις παραβιάσεις, να καθοδηγεί τους παρόχους για τα μέτρα ασφαλείας και να ενημερώνει τους συνδρομητές για μέτρα αυτοπροστασίας τους. Και όχι να τους ενημερώνει αν έχουν πέσει θύματα παρακολούθησης.
Οι πύρινες ανακοινώσεις του ΠΑΣΟΚ
Τότε, το ΠΑΣΟΚ βρισκόταν στην απέναντι πλευρά. Οταν, τον Οκτώβριο του 2016, είχε κηρυχθεί έκπτωτος ο κ. Ντογιάκος από τη θέση του προϊσταμένου της Εισαγγελίας Εφετών –διότι, λίγες εβδομάδες πριν από τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη των διοικήσεων των δικαστηρίων, μεταβλήθηκε το ως τότε ισχύον πλαίσιο, αλλοιώνοντας το δικαστικό αυτοδιοίκητο– το ΠΑΣΟΚ ανέφερε στην ανακοίνωσή του: «Η πορεία προς την πλήρη κομματικοποίηση της Δικαιοσύνης συνεχίζεται απροκάλυπτα, με ένταση και σκοπιμότητα την πλήρη άλωσή της. Το κύρος της δικαστικής λειτουργίας έχει πληγεί για ακόμα μία φορά, με μεθοδεύσεις παρασκηνίου και ανοιχτή πλέον αντιπαράθεση μεταξύ της ιεραρχίας της Δικαιοσύνης και ανώτερων δικαστικών».
Υπενθυμίζω επίσης στο ΠΑΣΟΚ την ανακοίνωσή του της 18ης Σεπτεμβρίου 2017, με αφορμή την επιλογή του νέου προέδρου του Αρείου Πάγου, όταν μιλούσε για «σκοτεινή κυοφορία μηνών», «αλγεινή εικόνα ενός αδικαιολόγητα ακέφαλου Αρείου Πάγου», «πρωτοφανή “βουτιά” στην επετηρίδα», «απροκάλυπτη περιφρόνηση για κάθε έννοια θεσμικής και αξιοκρατικής τάξης», «εργαλειοποίηση της Δικαιοσύνης». Καταλήγοντας: «Φοβούνται τη Δικαιοσύνη. Τρέμουν κάθε μορφή δημοκρατικού ελέγχου. Στα Δικαστήρια, στη Βουλή, στην Κοινωνία. Ο,τι κι αν κάνουν, ό,τι κι αν απεργάζονται, η αναπόδραστη πορεία τους προς το τέλος έχει ήδη αρχίσει».
Σήμερα, με τον πιο τυχοδιωκτικό τρόπο, τα έχουν ξεχάσει όλα αυτά και συντάσσονται με αυτούς που κατήγγελλαν!
