Τριάντα μήνες μετά την ανάληψη των καθηκόντων της παρούσας δημοτικής αρχής, υπό τον Χάρη Δούκα, αν κάποιος προσπαθούσε να περιγράψει την Αθήνα με μία μόνο λέξη, δύσκολα θα επέλεγε τη λέξη «καλύτερη».
Η προεκλογική υπόσχεση ήταν μια πόλη πιο λειτουργική, πιο καθαρή, πιο ασφαλής και πιο πράσινη. Μέχρι στιγμής, όμως, η καθημερινότητα των Αθηναίων δείχνει να μην κάνει βήματα προς τα εμπρός. Η καθαριότητα εξακολουθεί να αποτελεί ζητούμενο σε πολλές γειτονιές, οι μικρές παρεμβάσεις προχωρούν με αργούς ρυθμούς και οι μεγάλες πρωτοβουλίες, που θα έδιναν το στίγμα της νέας διοίκησης, ακόμη αναμένονται. Κάθε νέα δημοτική αρχή δικαιούται έναν εύλογο χρόνο προσαρμογής.
Όμως, όταν φτάνουμε στη μέση της θητείας, η συζήτηση δεν μπορεί να περιστρέφεται μόνο γύρω από αόριστες υποσχέσεις, αλλά κυρίως γύρω από το τι κατάφερε να αλλάξει. Και εδώ αρχίζει, αναπόφευκτα, η σύγκριση με την προηγούμενη διοίκηση του Κώστα Μπακογιάννη. Ανεξάρτητα από τις διαφωνίες που μπορεί να είχε ή να έχει κανείς μαζί του, άφησε πίσω του συγκεκριμένο έργο. Αναπλάσεις, όπως η αναβάθμιση του Εθνικού Κήπου, η νέα εικόνα σε αρκετές παιδικές χαρές, το νέο μοντέλο στην αποκομιδή των απορριμμάτων, η δημιουργία και η ανακαίνιση δημόσιων χώρων, οι επενδύσεις στον φωτισμό LED και η επιτάχυνση των ψηφιακών υπηρεσιών του Δήμου αποτελούν παρεμβάσεις που έγιναν και παραμένουν ορατές στην πόλη.
Ακόμη, στο πεδίο της κοινωνικής πολιτικής, η δημιουργία του Πολυδύναμου Κέντρου Αστέγων, το 2020, συνέβαλε σημαντικά στην αντιμετώπιση του προβλήματος της αστεγίας. Βεβαίως, υπήρξαν και επιλογές που προκάλεσαν έντονη συζήτηση, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα τον Μεγάλο Περίπατο. Ωστόσο, η σημερινή εικόνα της Βασιλίσσης Όλγας δικαιώνει, σε μεγάλο βαθμό, τον αρχικό σχεδιασμό. Έτσι, ακόμη και αρκετοί από τους επικριτές του αναγνωρίζουν ότι υπήρχε μια συνεχής παραγωγή έργου, σημαντικού και ουσιαστικού, που δημιουργούσε δημόσιο διάλογο. Αντίθετα, στη σημερινή διοίκηση η αίσθηση που κυριαρχεί είναι περισσότερο αυτή της διαχείρισης παρά της πρωτοβουλίας.
Οι δημόσιες παρεμβάσεις επικεντρώνονται συχνά στην επικοινωνία και λιγότερο σε έργα που αλλάζουν ουσιαστικά την εικόνα της πόλης. Οι πολίτες, άλλωστε, δεν αξιολογούν τους δημάρχους από τις ανακοινώσεις τους, αλλά από το πεζοδρόμιο που περπατούν, τον κάδο που αδειάζει στην ώρα του, το πάρκο που χρησιμοποιούν και τη γειτονιά στην οποία ζουν. Το δεύτερο μισό της θητείας είναι πάντα η πιο κρίσιμη περίοδος. Η παρούσα δημοτική αρχή έχει ακόμη τον χρόνο να παρουσιάσει το δικό της αποτύπωμα.
Μέχρι σήμερα, όμως, η Αθήνα δείχνει να περιμένει ένα όραμα και ένα συνεκτικό σχέδιο, με μετρήσιμα και ορατά αποτελέσματα. Αυτή, άλλωστε, είναι και η πεμπτουσία της αυτοδιοίκησης: το απτό αποτέλεσμα στην αντιμετώπιση των καθημερινών προβλημάτων. Και ίσως αυτό να είναι το μεγαλύτερο παράδοξο: πολλοί πολίτες, που άσκησαν αυστηρή κριτική στην προηγούμενη δημοτική αρχή, αρχίζουν πλέον να συγκρίνουν τις δύο διοικήσεις και να αναγνωρίζουν ότι, παρά τα λάθη της, η πόλη έδειχνε να κινείται με μεγαλύτερη ταχύτητα, με πιο ξεκάθαρο και ολοκληρωμένο σχέδιο.
Η σύγκριση, τελικά, δεν γίνεται ποτέ από την αντιπολίτευση. Γίνεται από την ίδια την καθημερινότητα των Αθηναίων. Και, στο τέλος, είναι σκληρή αλλά δίκαιη.
Ο Στέργιος Σπάσος είναι αναπληρωτής Υπεύθυνος Οργανώσεων Αττικής ΟΝΝΕΔ
