Αρχισαν τα όργανα για τα καλά εντός Αριστεράς.

Η δημόσια τοποθέτηση της τομεάρχη Παιδείας της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης, Ιωάννας Λαλιώτου, ότι το κόμμα Τσίπρα δεν προτίθεται να καταργήσει τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που ιδρύθηκαν με τον νόμο Πιερρακάκη, αλλά θα περιοριστεί σε επιμέρους αλλαγές στο υφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο, εκλήφθηκε από τον ΣΥΡΙΖΑ ως ηχηρή ιδεολογική υποχώρηση.

Επικαλούμενη την πραγματικότητα που έχει διαμορφωθεί στην κοινωνία και το γεγονός ότι χιλιάδες νέοι έχουν ήδη εγγραφεί σε αυτά τα ιδρύματα, η ΕΛΑΣ επέλεξε έναν δρόμο προσαρμογής, τον οποίο τα κόμματα του αριστερού χώρου θεωρούν απροκάλυπτη… παράδοση σε κεντροδεξιές επιλογές.

«Πλήρης παράδοση»

Χαρακτηριστική είναι η ανακοίνωση του ΣΥΡΙΖΑ στην οποία σημείωσε πως τα όσα είπε η κ. Λαλιώτου δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνείας, πιστοποιώντας ότι το κόμμα Τσίπρα αποδέχεται πλήρως τα όσα έχει θεσμοθετήσει η κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Ταυτόχρονα, η Κουμουνδούρου ξεκαθαρίζει ότι η θέση της παραμένει «σταθερή και αδιαπραγμάτευτη» και περιλαμβάνει κατάργηση του νόμου Πιερρακάκη, απορρόφηση των φοιτητών των ιδιωτικών σχολών στη δημόσια τριτοβάθμια εκπαίδευση και αυστηρή περιφρούρηση του άρθρου 16 τόσο στο γράμμα όσο και στο πνεύμα του, επαναλαμβάνοντας πως «η Παιδεία δεν μπορεί να μετατρέπεται σε αντικείμενο εμπορίου και κερδοσκοπίας». 

Στον χορό των αντιδράσεων μπήκε και ο Γιάνης Βαρουφάκης, που με τον γνώριμο αιχμηρό λόγο του, σχολίασε με ανάρτησή του πως η ΕΛΑΣ σπεύδει να λάβει το «χρίσμα της επίσημης συνιστώσας του ολιγαρχικού μονο-κόμματος». Διερωτήθηκε, μάλιστα, με νόημα τι θα συνέβαινε στην Παιδεία αν το συγκεκριμένο κόμμα κατάφερνε να γίνει κυβέρνηση, στηλιτεύοντας τη στάση του πρώην πρωθυπουργού και των στελεχών του.

Ιδιαίτερα επιθετική ήταν και η παρέμβαση της Νέας Αριστεράς, η οποία κατηγόρησε την ΕΛΑΣ ότι αποδέχεται πλήρως τον ρόλο του διαχειριστή και του συνεχιστή της πολιτικής της Νέας Δημοκρατίας. Ταυτόχρονα χαρακτηρίζει πολιτικό παράδοξο το κόμμα Τσίπρα να επιλέγει να διατηρεί στην πράξη αυτό που διακηρύσσει ότι δεν αποδέχεται θεσμικά, ιδίως μετά την άρνηση να συναινέσει στην αναθεώρηση του άρθρου 16, υπονοώντας ότι τα στελέχη του συγκεκριμένου κόμματος και ο πρώην πρωθυπουργός φάσκουν και αντιφάσκουν. 

Μάλιστα τονίζει με νόημα ότι η επίκληση της «συντελεσμένης πραγματικότητας» από πλευράς ΕΛΑΣ αποτελεί τρανταχτή δήλωση παραίτησης από την ιδέα της πολιτικής αλλαγής. 

Αλλαγή ισορροπιών

Με βάση τα παραπάνω, η δημόσια συζήτηση για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια και το άρθρο 16 δεν λειτουργεί απλώς ως μεμονωμένο πεδίο προγραμματικής διαφωνίας μεταξύ των κομμάτων της Αριστεράς, αλλά γίνεται καταλύτης για να βγουν στην επιφάνεια το βαθύ ιδεολογικό χάσμα, οι στρατηγικές μετατοπίσεις και οι προσωπικές επιδιώξεις που επαναπροσδιορίζουν τον χάρτη και τις ισορροπίες στον συγκεκριμένο χώρο.