Η απουσία των αυτοαποκαλούμενων «αρχηγών» της Αριστεράς, της Κεντροαριστεράς και λοιπών «δημοκρατικών» δυνάμεων από την κηδεία της Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ προκάλεσε εύλογη θλίψη και απορία.
Μια προσωπικότητα οικουμενική, με διεθνή ακτινοβολία, που τίμησε την Ελλάδα ως πρώτη γυναίκα πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης και αφιέρωσε τη ζωή της στη γνώση και στον πολιτισμό, άξιζε τον στοιχειώδη σεβασμό της παρουσίας τους.
Η απουσία τους δεν είναι απλώς πολιτικό ατόπημα. Για πολλούς, είναι ένδειξη απομάκρυνσης από τις αξίες που διακηρύσσουν. Όταν οι θεσμοί και οι άνθρωποι που τους υπηρέτησαν με ήθος δεν τιμώνται, τότε η δημοκρατική ευαισθησία αποδεικνύεται ρηχή.
Πολύ περισσότερο, μάλιστα, όταν η Αρβελέρ υπηρέτησε την Αριστερά ακόμα και από τις τάξεις της ΕΠΟΝ στη νεαρή της ηλικία.
