Έχει τελικά σοβαρές πιθανότητες ο Κυριάκος Μητσοτάκης να αγγίξει και πάλι το 41%;
Αν κάποιος μελετήσει με προσοχή τις δημοσκοπήσεις της τελευταίας τριετίας –ουσιαστικά ολόκληρη τη δεύτερη τετραετία του - το κοινό συμπέρασμα που προκύπτει είναι σαφές: παρά τη φθορά του χρόνου και τη βαρύτητα της διακυβέρνησης, ο πυρήνας της εκλογικής επιρροής της Νέας Δημοκρατίας παραμένει αξιοσημείωτα ανθεκτικός.
Πράγματι, καταγράφεται μια ανακατανομή της εκλογικής «πίτας» και μια απόκλιση από το εμβληματικό 41%, ωστόσο οι απώλειες αυτές είναι δυσανάλογες σε σχέση με όσα ιστορικά θα ανέμενε κανείς από ένα κυβερνών κόμμα στη δεύτερη θητεία του. Δεν πρόκειται για μαζική μετατόπιση προς την αντιπολίτευση. Αντιθέτως, σημαντικό μέρος των διαρροών κατευθύνεται προς τους αναποφάσιστους και τους ανεξάρτητους, γεγονός που καταδεικνύει ότι η αντιπολιτευτική «πίτα» παραμένει συγκεκριμένη και περιορισμένη.
Την ίδια στιγμή, η είσοδος νέων παικτών - κόμμα Καρυστιανού και επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα- κατακερματίζουν περαιτέρω το εκλογικό σώμα, απευθυνόμενοι όμως σε διαφορετικά ακροατήρια: η αριστερή δεξαμενή προς τον Τσίπρα, η άκρα δεξιά κατά των εμβολίων προς την Καραστιανού. Εξελίξεις απρόβλεπτες μέχρι πρόσφατα, ειδικά μετά τη ρήξη που προκάλεσε η δήλωση για τις αμβλώσεις της τελευταίας.
Το τελικό συμπέρασμα είναι πολιτικά κρίσιμο: με μεγαλύτερη συνέπεια στην επικοινωνία και ουσιαστική αντιμετώπιση του βασικού κοινωνικού προβλήματος, της ακρίβειας δηλαδή, η κυβέρνηση έχει ρεαλιστικές πιθανότητες να προσεγγίσει πολύ κοντά – τα επίπεδα του 41% την άνοιξη του 2027.
