Ο ηθοποιός Μιχάλης Μόσιος, γνωστός ως ο «Ταμτάκος» του ελληνικού κινηματογράφου, πέθανε σε ηλικία 79 ετών, όπως ανακοίνωσε με συγκινητική ανάρτηση ο γιος του, βυθίζοντας στη θλίψη τον καλλιτεχνικό κόσμο.
Συγκινητικό το αποχαιρετιστήριο μήνυμα του γιου του Μόσιου
Την είδηση του θανάτου του Μιχάλη Μόσιου έκανε γνωστή ο γιος του μέσα από μια ιδιαίτερα συγκινητική ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
«Δεν το πιστεύω ότι γράφω αυτό το κείμενο… όμως με τεράστιο πόνο οφείλω να ανακοινώσω πως ο μπαμπάς μου, Μιχάλης Μόσιος, δυστυχώς έφυγε… Ο μεγαλύτερός μου εφιάλτης έγινε πραγματικότητα. Ήσουν ο πιο τίμιος άνθρωπος που έχω γνωρίσει και σε ευχαριστώ που μου έδωσες τις ευαισθησίες σου, το ήθος σου και μου έμαθες να είμαι τίμιος και αξιοπρεπής.
Πήγες να βρεις τον αδερφό σου, τον Στάθη, που μοιραστήκατε τόσα πολλά πριν κάνετε ακόμα καριέρα. Η μόνη φορά που σε είδα να κλαις σαν μωρό παιδί ήταν όταν έφυγε. Τώρα κι εμείς με τη σειρά μας κλαίμε για εσένα.
Το μόνο που με χαροποιεί, όσο είναι δυνατόν, είναι ότι έφυγες πλήρης, γεμάτος. Ένα ορφανό φτωχό παιδί, που κατάφερε να μοιράσει γέλιο και να τον αγαπήσει ο κόσμος.
Θα κλείσω με ένα στιχάκι από ένα τραγούδι που είχα γράψει για τον φόβο τού να χάσω τον μπαμπά μου:
«Δεν ξέρω πώς θα το αντέξω
Άμα σε χάσω μπαμπά.
Θ' αφήσω τα κλειδιά μου απ' έξω.
Μήπως και μπεις ξανά.
Αντίο, πατέρα μου»».
Ποιος ήταν ο Μόσιος, η πορεία του στο θέατρο και τον κινηματογράφο
Ο Μιχάλης Μόσιος γεννήθηκε στις 10 Μαρτίου 1947 στη Στενήμαχο Ημαθίας και έκανε τα πρώτα του βήματα στο Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, όπου από το 1969 έως το 1972 συμμετείχε σε σημαντικές παραστάσεις αρχαίου ελληνικού και παγκόσμιου ρεπερτορίου, όπως οι «Πλούτος», «Αγαμέμνων», «Βάτραχοι», «Αντιγόνη», «Μάκβεθ», «Φάουστ», «Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας», «Ερωτόκριτος» και άλλες.
Στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου συνέχισε τη θεατρική και κινηματογραφική του πορεία. Το 1972 συμμετείχε στην ταινία «Αν Ήμουν Πλούσιος», σε σκηνοθεσία του Στέλιου Τατασόπουλου, ενώ την ίδια χρονιά εμφανίστηκε στον «Ριχάρδο Γ΄» δίπλα στον Δημήτρη Χορν στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς.
Ακολούθησαν συμμετοχές στις παραστάσεις «Τα Πατατάκια», «Θέλω Έρωτα Όχι Πόλεμο», καθώς και στην περιοδεία του έργου «Ο Σεΐχης της Καβάλας» με τη Ρένα Βλαχοπούλου, συνεργασία που συνεχίστηκε και τα επόμενα χρόνια. Στη μεταπολίτευση επέστρεψε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιώς, όπου έλαβε μέρος στις παραστάσεις «Παπαδόπουλος και Σία» και «Η Χαρτοπαίχτρα», αφήνοντας το δικό του αποτύπωμα στο ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο.
