Την ξεκάθαρη κυβερνητική θέση πως «κάθε θύμα έχει την ίδια αξία, είτε είναι στην Παλαιστίνη, είτε είναι από την εβραϊκή κοινότητα είτε είναι στην Ουκρανία είτε είναι οπουδήποτε» μετέφερε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, κατά την ενημέρωση των πολιτικών συντακτών, σχολιάζοντας με αυτόν τον τρόπο τη στάση κομμάτων απέναντι στην τρομοκρατική επίθεση στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας.

Πρόκειται, όπως είπε, για ένα από «τα πιο φρικαλέα ακούσματα, δεν μπορεί να το χωρέσει ανθρώπινος νους. Δολοφονήθηκαν, σύμφωνα με τα μέχρι τώρα στοιχεία, 15 άνθρωποι από το τυφλό μίσος αυτών, οι οποίοι προέβησαν σε αυτή την επίθεση» και εξήγησε πως «το να καταδικάζεις κάτι τέτοιο είναι κάτι παραπάνω από αυτονόητο, σε όποιο κόμμα και αν ανήκεις. Αυτονοήτως, ο πρωθυπουργός της χώρας εξέδωσε μια ανακοίνωση, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και δυστυχώς όχι όλα τα κόμματα, τουλάχιστον με βάση τα όσα είδαμε στις επίσημες ιστοσελίδες τους. Δεν θέλω να το σχολιάσω παραπάνω αυτό, το αφήνω στον κόσμο να το σχολιάσει».

Ο ίδιος θύμισε ότι πριν από μια βδομάδα, με αφορμή μια ερώτηση που δέχτηκε για τη συμμετοχή του Ισραήλ στη «Eurovision», -«αυτό έκρινε ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυρία Δούρου ως σοβαρό θέμα να ρωτήσει δια του κοινοβουλευτικού ελέγχου εμένα ως αρμόδιο υφυπουργό»-, μίλησε για υποκρισία.

«Δεν περίμενα να περάσουν τόσο λίγες ημέρες και να έρθει ένα τόσο φρικτό περιστατικό για να με επιβεβαιώσει. Γιατί σκεφτείτε πόσες ανακοινώσεις και τί θα γινόταν αν τα θύματα δεν ήταν από την εβραϊκή κοινότητα», σχολίασε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Και έκανε σαφές πως «κάθε θύμα έχει την ίδια αξία, είτε είναι στην Παλαιστίνη, με όλο αυτό το οποίο είδαμε, όλες αυτές τις σκηνές που είδαμε, είτε είναι από την εβραϊκή κοινότητα είτε είναι στην Ουκρανία είτε είναι οπουδήποτε. Όταν ζυγίζεις την αξία της ανθρώπινης ζωής, έχεις τεράστιο πρόβλημα εσύ ο ίδιος, στο μυαλό σου, ασχέτως σε ποιο κόμμα ανήκεις, αυτό είπα. Κάποιοι το ειρωνεύτηκαν και κάποιοι μάλιστα αναλυτές, που βγαίνουν και σε παράθυρα και σε πάνελς»

Ο Παύλος Μαρινάκης συμπλήρωσε πως «όλο αυτό το μίσος, όλη αυτή η στοχοποίηση ενός ολόκληρου λαού ή συνολικά της εβραϊκής κοινότητας, όλος αυτός ο χυδαίος αντισημιτισμός, πρέπει κάπου να σταματήσει. Γιατί βλέπουμε πού οδηγεί. Όσο και να διαφωνείς με τις αποφάσεις ηγετών, κρατών, δεν μπορείς να στοχοποιείς έναν ολόκληρο λαό, τις ομάδες τους, τους τραγουδιστές τους, να επιτίθεσαι σε όποιον βλέπεις μπροστά σου. Αυτή είναι η άλλη όψη του φασισμού. Άλλο πράγμα να καταγγέλλεις ένα κράτος και να έχεις μια θέση συγκεκριμένη -δημοκρατία έχουμε- και άλλο πράγμα να στοχοποιείς έναν λαό». «Αρκετά», κατέληξε.