Μια συγκλονιστική ιστορία επιβίωσης έρχεται στο φως από τον πόλεμο στην Ουκρανία, με πρωταγωνιστή έναν 49χρονο στρατιώτη που παρέμεινε 491 ημέρες σε απομονωμένη θέση του μετώπου, έχασε και τα δύο πόδια του και κατάφερε τελικά να σωθεί χάρη σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιχείρηση διάσωσης με μη επανδρωμένο αεροσκάφος.

Ο Κοστιαντίν Βλασένκο, στρατιώτης της 30ής Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, βρέθηκε τον Ιούνιο του 2025 σε προωθημένη θέση στην περιοχή του Χαρκόβου. Όπως περιέγραψε στον Ουκρανό δημοσιογράφο Γιούρι Μπούτουσοφ, αρχικά κρυβόταν μαζί με έναν συμπολεμιστή του μέσα σε τσιμεντένιο αγωγό αποστράγγισης, καθώς η συνεχής παρουσία ρωσικών drones καθιστούσε σχεδόν αδύνατη οποιαδήποτε μετακίνηση.

Η αντικατάστασή τους, που είχε αρχικά προγραμματιστεί ύστερα από δύο μήνες, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ. Οι προσπάθειες προσέγγισης της θέσης αποδείχθηκαν εξαιρετικά επικίνδυνες, με αποτέλεσμα οι δύο άνδρες να παραμείνουν εγκλωβισμένοι επί μήνες.

Έχασε τον συμπολεμιστή του και ακρωτηρίασε το πόδι του

Τον Φεβρουάριο του 2026, όταν το καταφύγιό τους πλημμύρισε, οι δύο στρατιώτες μετακινήθηκαν σε εγκαταλελειμμένο σχολείο. Εκεί δέχθηκαν αλλεπάλληλες επιθέσεις από ρωσικά drones, κατά τις οποίες ο Βλασένκο τραυματίστηκε σοβαρά και στα δύο πόδια, ενώ ο συμπολεμιστής του σκοτώθηκε.

Παράλληλα, οι ρωσικές δυνάμεις επιχείρησαν να τον πείσουν να παραδοθεί, ρίχνοντας στην περιοχή μεγάφωνο που αναμετέδιδε σχετικό μήνυμα. Ο ίδιος αρνήθηκε, ενώ λίγο αργότερα νέοι βομβαρδισμοί κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του σχολείου.

Ο τραυματισμένος στρατιώτης κατάφερε να συρθεί μέσα σε μια παλιά μαντεμένια σόμπα, η οποία τον προστάτευσε από τις εκρήξεις και μετατράπηκε στο καταφύγιό του για τους επόμενους μήνες.

Η κατάσταση της υγείας του επιδεινωνόταν διαρκώς. Το ένα πόδι του υπέστη τόσο εκτεταμένη νέκρωση, ώστε αποκολλήθηκε, ενώ αναγκάστηκε να ακρωτηριάσει μόνος του το άλλο χρησιμοποιώντας ένα μαχαίρι.

«Τα δάκρυα έτρεχαν, αλλά έπρεπε να κόψω. Και το έκοψα», περιέγραψε ο ίδιος.

Η οικογένειά του και η μάχη με την απομόνωση

Παρά τους τραυματισμούς του, συνέχισε να επικοινωνεί με τους διοικητές του μέσω ασυρμάτου, ενημερώνοντάς τους για τις κινήσεις των ρωσικών δυνάμεων.

Οι συμπολεμιστές του τού έστελναν τρόφιμα, νερό, φάρμακα και προσωπικά αντικείμενα με drones, προσπαθώντας να τον κρατήσουν στη ζωή.

Ανάμεσα στις προμήθειες που παρέλαβε ήταν και ένα βιβλίο του Στίβεν Κινγκ, το οποίο του είχε στείλει η σύζυγός του, Τατιάνα.

Όπως εξομολογήθηκε, η σκέψη της κόρης του, Χριστίνας, αποτέλεσε το σημαντικότερο κίνητρο για να συνεχίσει να αγωνίζεται, ακόμη και όταν είχε αρχίσει να θεωρεί τον θάνατό του αναπόφευκτο.

Η πρωτοφανής επιχείρηση διάσωσης

Τελικά, οι ουκρανικές δυνάμεις οργάνωσαν μια ασυνήθιστη επιχείρηση απομάκρυνσής του, χρησιμοποιώντας ειδικά τροποποιημένο βαρύ drone της εταιρείας Gurzuf Defence.

Στον Βλασένκο στάλθηκαν κινητό τηλέφωνο με εκπαιδευτικό βίντεο και οδηγίες για να μπορέσει να ασφαλιστεί στον μηχανισμό μεταφοράς του αεροσκάφους.

Όταν το drone έφτασε στη θέση του, ο στρατιώτης κατάφερε να δεθεί στον εξοπλισμό ανύψωσης. Πριν απογειωθεί, σχημάτισε μια καρδιά με τα χέρια του και ύψωσε τον αντίχειρά του προς την κάμερα.

Η επιχείρηση, που πραγματοποιήθηκε με τη συνδρομή πολλών ουκρανικών στρατιωτικών μονάδων, χαρακτηρίστηκε από τους διοργανωτές της ως ιστορική πρωτιά στην εναέρια απομάκρυνση τραυματισμένου στρατιώτη με drone.

Ο 49χρονος μεταφέρθηκε τελικά σε ασφαλή περιοχή και νοσηλεύεται, έχοντας μπροστά του μια μακρά περίοδο αποκατάστασης.

«Δεν έχω λόγια. Είναι πραγματικά θαύμα», δήλωσε, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του σε όσους συνέβαλαν στη διάσωσή του.

Παρά τη δημοσιότητα που έχει αποκτήσει η περιπέτειά του, ο ίδιος αποφεύγει να χαρακτηρίσει τον εαυτό του ήρωα. Ακόμη και για την πρωτοποριακή επιχείρηση που του έσωσε τη ζωή, διατηρεί το χιούμορ του: «Δεν μου αρέσει να είμαι πρώτος. Προτιμώ να είμαι δεύτερος».