Η εικόνα περίπου εκατό ατόμων να περικυκλώνουν νυχτερινές ώρες το σπίτι όπου ζει ο περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς με την οικογένειά του δεν συνιστά πολιτική διαμαρτυρία.
Συνιστά ευθεία απόπειρα εκφοβισμού. Και αυτό είναι το πρώτο που πρέπει να ξεκαθαριστεί.
Οι δράστες δεν κατευθύνθηκαν προς το γραφείο του περιφερειάρχη, ούτε προς κάποιο θεσμικό κτήριο της Περιφέρειας. Επέλεξαν την οικογενειακή του κατοικία. Επέλεξαν τη γειτονιά όπου ζουν τα παιδιά του και οι οικείοι του. Επέλεξαν να μεταφέρουν την πολιτική αντιπαράθεση στο κατώφλι ενός σπιτιού. Πρόκειται για μια άνανδρη ενέργεια που ξεπερνά κάθε δημοκρατικό όριο.
Η επίθεση συνδέθηκε με την υπόθεση των Προσφυγικών της Λεωφόρου Αλεξάνδρας και την κινητοποίηση υπέρ απεργών πείνας.
Ωστόσο, οι ίδιοι οι ισχυρισμοί πάνω στους οποίους οικοδομήθηκε η στοχοποίηση του περιφερειάρχη καταρρέουν όταν εξεταστούν τα πραγματικά δεδομένα.
Η Περιφέρεια Αττικής έχει παρουσιάσει αναλυτικά το σχέδιο ανάπλασης, διαψεύδοντας τις θεωρίες περί εμπορευματοποίησης και εκδίωξης των σημερινών διαμενόντων. Τα Προσφυγικά δεν πρόκειται να μετατραπούν σε πεδίο κερδοσκοπίας ούτε να παραδοθούν σε ιδιωτικά συμφέροντα. Αντιθέτως, ο σχεδιασμός προβλέπει κοινωνικές κατοικίες και ξενώνα φιλοξενίας συνοδών καρκινοπαθών ασθενών του νοσοκομείου «Άγιος Σάββας». Πρόκειται για μια παρέμβαση με σαφές κοινωνικό πρόσημο, η οποία επιχειρεί να δώσει λύση σε ένα πρόβλημα που παραμένει άλυτο επί δεκαετίες.
Η πραγματικότητα είναι ότι η περιοχή των Προσφυγικών έχει μετατραπεί τα τελευταία χρόνια σε ένα άτυπο άβατο παρανομίας. Η Πολιτεία απουσίαζε, οι κανόνες καταργήθηκαν και η αυθαιρεσία βαφτίστηκε κοινωνική πολιτική. Όποιος τολμούσε να μιλήσει για αποκατάσταση της νομιμότητας αντιμετωπιζόταν περίπου ως εχθρός.
Ακόμη πιο ανησυχητική είναι η σιωπή του πολιτικού συστήματος. Η καταδίκη μιας επίθεσης σε οικογενειακή κατοικία δεν θα έπρεπε να εξαρτάται από κομματικές συμπάθειες ή αντιπάθειες. Κι όμως, τα περισσότερα κόμματα επέλεξαν να σφυρίξουν αδιάφορα. Η απουσία καθαρής τοποθέτησης δημιουργεί την εντύπωση ότι ορισμένοι θεωρούν ανεκτές τέτοιες πρακτικές όταν ο στόχος είναι πολιτικός αντίπαλος.
Ιδιαίτερα εκκωφαντική είναι η στάση του δημάρχου Αθηναίων και του ΠΑΣΟΚ. Η σιωπή τους δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Η διαρκής προσπάθεια διατήρησης σχέσεων με ακραίους χώρους και ομάδες που κινούνται στα όρια της νομιμότητας οδηγεί συχνά σε αμήχανες υπεκφυγές όταν απαιτείται καθαρός λόγος.
Η δημοκρατία δεν απειλείται από τα έργα ανάπλασης ούτε από την κοινωνική κατοικία. Απειλείται όταν εκατό άτομα μπορούν να εμφανίζονται έξω από ένα σπίτι για να τρομοκρατήσουν μια οικογένεια και ένα μέρος του πολιτικού κόσμου επιλέγει να κοιτάζει αλλού. Η ανοχή σε τέτοιες πρακτικές δεν είναι ουδετερότητα. Είναι συνενοχή.
