Το πακέτο μέτρων για το 2027 θα ξεπεράσει το ένα δισεκατομμύριο ευρώ, ανέφερε ο Όμηρος Τσάπαλος, μιλώντας στην ΕΡΤ για τις εξαγγελίες που προετοιμάζει η κυβέρνηση ενόψει της ΔΕΘ.
Ο εκπρόσωπος Τύπου του υπουργείου Οικονομικών ξεκαθάρισε ότι οι ανακοινώσεις για παρεμβάσεις σε βάθος τετραετίας αποτελούν «ξεχωριστό λογαριασμό». Όπως επισήμανε, αναμένονται σημαντικά μέτρα για την άμβλυνση αδικιών, αλλά και μεταρρυθμίσεις με στόχο την προσέλκυση περισσότερων επενδύσεων και την περαιτέρω μείωση της ανεργίας.
Συγκεκριμένα, ανέφερε:
«Ο μικρομεσαίος επιχειρηματίας και γενικότερα το επιχειρείν, θα είναι στο επίκεντρο χωρίς να ξεχνάμε το συνταξιούχο, τον μισθωτή, τον αγρότη και κάθε νέο. ‘Όλοι θα δουν να αποτυπώνεται ο εαυτός τους στην ομιλία του πρωθυπουργού, τόνισε.
«Μισθωτός ή συνταξιούχος με κατώτατο μισθό πλήρωνε στο παρελθόν μεγαλύτερο φόρο από έναν ελεύθερο επαγγελματία και θέλουμε ο πολίτης να δει τη συνέπειά του να μεταφράζεται και σε φορολογική ελάφρυνση», είπε ο κ. Τσάπαλος συμπληρώνοντας ότι «όσο πιο συνεπής είναι ένας ελεύθερος επαγγελματίας στον τρόπο που συνδιαλέγεται με την εφορία τόσο μεγαλύτερη ωφέλεια θα έχει».
Με παράδειγμα τα τεκμήρια διευκρίνισε: «Έχουμε φτάσει μετά από 3 χρόνια σκληρής δουλειάς και πολιτικού κόστους να μπορούμε να μειώσουμε τη φοροδιαφυγή και άρα μπορούμε να πούμε ότι το τεκμήριο μπορεί, όχι να καταργηθεί εν συνόλω, αλλά να εξορθολογιστεί»
Μέσα στο πλαίσιο που διαμορφώνει η αναζήτηση νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας στην περιοχή είναι υποχρεωμένη να κινηθεί η Αθήνα σε ό,τι αφορά και τα ελληνοτουρκικά, τα οποία επιστρέφουν ολοταχώς στην προ του Δεκεμβρίου 2023, υπογραφή της Διακήρυξης των Αθηνών, με την Τουρκία να θέτει επί του πεδίου όλο το φάσμα των διεκδικήσεών της εις βάρος της χώρας μας.
Οι διεκδικήσεις παραμένουν οι ίδιες, όπως έχουν διατυπωθεί εδώ και τουλάχιστον τρεις δεκαετίες, εμπλουτισμένες βεβαίως με νέα στοιχεία, σε ένα περιβάλλον το οποίο όμως είναι εντελώς διαφορετικό.
Οι πόλεμοι στην Ουκρανία και στο Ιράν, αλλά και η συνεχιζόμενη ένταση στη Μ. Ανατολή, διαμορφώνουν μια εντελώς διαφορετική κατάσταση, η οποία δεν μπορεί να αγνοηθεί και ως προς τις επιπτώσεις που έχει στα ελληνοτουρκικά.
Οι ΗΠΑ, στη δεύτερη θητεία Τραμπ, στέλνουν το μήνυμα για την πρόθεση ολοένα και μεγαλύτερης απεμπλοκής από τη Μ. Ανατολή και την Ανατολική Μεσόγειο (παρά την εξέλιξη του πολέμου στο Ιράν), ενώ η συναλλακτική αντίληψη της εξωτερικής πολιτικής που ακολουθείται είναι κάτι που μάλλον ευνοεί την Άγκυρα στην πρόθεσή της για μια συνολική συναλλακτική αντιμετώπιση των ελληνοτουρκικών διαφορών, με αγνόηση του Δικαίου της Θάλασσας.
Η Τουρκία αναδεικνύεται σε μια ισχυρή περιφερειακή δύναμη, έχοντας και τη στήριξη της Ουάσιγκτον, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν τόσο με την καχυποψία που δημιουργεί η αυτοπεποίθηση και επεκτατικότητα της εξωτερικής πολιτικής της στον αραβικό κόσμο, όσο και η σοβαρή αντιπαράθεση για την κατανομή ισχύος στην περιοχή με το Ισραήλ.
Επίσης, το διπλωματικό βέρτιγκο που έχουν προκαλέσει στην Ευρώπη οι μεγάλες περιφερειακές κρίσεις δίνουν την ευκαιρία στην Τουρκία να ξαναστρώσει τους διαύλους επικοινωνίας με ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, που βλέπουν πλέον την Άγκυρα ως τον αναγκαίο στρατηγικό εταίρο της ΕΕ, κάνοντας τα στραβά μάτια στις παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου, αλλά και στη στρατηγική αυτονομία που διεκδικεί, με στόχους που δεν είναι πάντοτε συμβατοί με εκείνους της Ευρώπης.
Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια επίσης εκμεταλλεύθηκε τα κενά που άφησε η τουρκο-αραβική αντιπαράθεση και αποκατέστησε σημαντικές σχέσεις με την Αίγυπτο, τα ΗΑΕ και άλλες αραβικές χώρες, ενίσχυσε σημαντικά την αποτρεπτική ισχύ της χώρας και επί του πεδίου για πρώτη φορά κινήθηκε αποφασιστικά με τετελεσμένα εντός της διεθνούς νομιμότητας. Πιθανόν θα μπορούσαν να έχουν γίνει και άλλες κινήσεις, όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων νοτίως της Κρήτης και εντός της οριοθετημένης ΑΟΖ με την Αίγυπτο, η ανακοίνωση του κλεισίματος των Κόλπων και η υιοθέτηση ευθείων γραμμών βάσης, κινήσεις εντός του πλαισίου της UNCLOS που θα ενίσχυαν περαιτέρω την προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Αυτό δεν υποβαθμίζει βεβαίως τη σημασία κινήσεων όπως ο ΘΧΣ, τα θαλάσσια πάρκα και ο χωροταξικός σχεδιασμός για τον τουρισμό και τις ΑΠΕ, η αδειοδότηση των οικοπέδων νοτίως της Κρήτης βάσει της προσωρινής μέσης γραμμής του νόμου 4001/2011, αλλά και η προσπάθεια συζήτησης με τη Λιβύη για παραπομπή της διαφοράς οριοθέτησης στο ΔΔ της Χάγης.
Η Αθήνα, με ρηματική διακοίνωση στην Άγκυρα αλλά και με ενημέρωση της ΕΕ και σύντομα και του ΟΗΕ, κινείται σε διπλωματικό επίπεδο, προκειμένου να καταδείξει την προσπάθεια της Τουρκίας, μέσω περιβαλλοντικών πρωτοβουλιών, να προωθήσει και να επιβάλει την αναθεωρητική ατζέντα εις βάρος της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας.
Όμως, η μεγάλη πρόκληση είναι να μην δοθεί η δυνατότητα στην Τουρκία να επιβάλει αυτά τα τετελεσμένα, μετατρέποντάς τα σε κανονικότητα, προκειμένου να αποφευχθεί μια θερμή ένταση, την οποία δεν επιθυμεί καμία πλευρά.
Ήδη η Άγκυρα στέλνει μηνύματα με την επιστροφή στην τακτική των παραβιάσεων του ΕΕΧ και των παραβάσεων εντός FIR Αθηνών, πλέον με F-16 αλλά και με UAVs, όπως την περασμένη Παρασκευή, στα όρια του τερματικού αεροδιαδρόμου της Αλεξανδρούπολης, κάτι που εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για την ασφαλή αεροπλοΐα και θέτει σε δοκιμασία την Ελληνική Πολεμική Αεροπορία, που στέλνει ελληνικά μαχητικά για την αναγνώρισή τους.
Στο θέμα της ηλεκτρικής διασύνδεσης GSI, το οποίο φαίνεται ότι θα προηγηθεί άλλων θεμάτων που μπορεί να προκαλέσουν εντάσεις, επανέρχονται παλαιότερες ιδέες περί γνωστοποίησης των εργασιών σε όλα τα παράκτια κράτη, με την προσδοκία ότι έτσι θα ικανοποιηθεί η απαίτηση της Άγκυρας να έχει λόγο για τις εργασίες σε περιοχές που θεωρεί τμήμα της «Γαλάζιας Πατρίδας». Οι ιδέες αυτές είχαν εγκαταλειφθεί αφενός διότι άφηναν μια «γκρίζα ζώνη», καθώς για τέτοιες εργασίες μέχρι τώρα δεν ακολουθείται αυτή η πρακτική, και κυρίως γιατί, σε ό,τι αφορά εργασίες εντός της οριοθετημένης Ελληνικής ΑΟΖ ανατολικά της Κάσου, θα ήταν εντελώς προβληματική η γνωστοποίηση των εργασιών από την Γαλλική εταιρεία στην… Τουρκία ή στην Αίγυπτο ή ακόμη και στη Λιβύη…
Αλλά και η Τουρκία δεν αρκείται σε απλές γνωστοποιήσεις και, επειδή διεκδικεί ακόμη και τις αρμοδιότητες έκδοσης NAVTEX στην περιοχή της «Γαλάζιας Πατρίδας», θα εκλάβει την οποιαδήποτε γνωστοποίηση ως αίτημα για έκδοση Αναγγελίας προς Ναυτιλομένους.
Σύντομα, εξάλλου, και πριν ακόμη τεθούν σε εφαρμογή τα Θαλάσσια Πάρκα της Τουρκίας, θα υπάρξει μια ακόμη δοκιμασία με εργασίες τοποθέτησης οπτικών ινών διασύνδεσης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, που πρόκειται να επανακινήσουν τις επόμενες ημέρες και θα επεκταθούν σε περιοχές των διεθνών υδάτων και της μη οριοθετημένης ελληνικής υφαλοκρηπίδας, οι οποίες διεκδικούνται από την Τουρκία και όπου και πάλι η Άγκυρα αμφισβητεί την ελληνική περιοχή αρμοδιότητας έκδοσης NAVTEX.
Την περασμένη Πέμπτη ήρθε το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας να ανανεώσει μια ακόμη διεκδίκηση της Τουρκίας, προειδοποιώντας για το ενδεχόμενο αμυντικού σχεδιασμού που θα περιλαμβάνει και τη Ρόδο, επαναφέροντας την απαίτηση για αφοπλισμό των νησιών του Αιγαίου. Προστέθηκε και αυτή η απαίτηση στις θέσεις που παρουσίασε τις προηγούμενες ημέρες, τόσο με την αυθαίρετη και μονομερή αντίληψη περί οριοθέτησης θαλάσσιων ζωνών, των δήθεν αρμοδιοτήτων στο Αιγαίο και στην Αν. Μεσόγειο, αλλά και στο μείζον ζήτημα των δήθεν «γκρίζων ζωνών».
Ένα πλαίσιο που καθιστά πλέον σαφές ότι δεν υπάρχει κανένα περιθώριο συνεννόησης με την Άγκυρα. Και οποιαδήποτε συζήτηση θα περιορίζεται στη διαχείριση της κατάστασης, ώστε να αποφευχθεί μια στρατιωτική εμπλοκή, χωρίς αυτή η επιδίωξη να «κανονικοποιεί» τις τουρκικές διεκδικήσεις.
