Μόλις τον περασμένο Απρίλιο η Κοινή Υπουργική Απόφαση για τις «Απάτητες Παραλίες» προέβλεπε την προστασία του Ελαφονησίου, της εμβληματικής παραλίας με την παγκόσμια αναγνώριση στα Χανιά.
Οι φωτογραφίες που έκαναν τον γύρο των ΜΜΕ πριν λίγες μέρες όμως δεν θύμιζαν σε τίποτα την παραλία με τα γαλαζοπράσινα νερά, ενταγμένη στο δίκτυο Natura 2000 και βραβευμένη στα Travellers’ Choice Awards του Tripadvisor. Για την ακρίβεια, έμοιαζε περισσότερο με κάποια αστική παραλία της Ασίας όπου σε κάθε λουόμενο αναλογούν μερικά εκατοστά ακτής.
Η εξέλιξη αυτή θέτει υπό αμφισβήτηση την κυβερνητική πρωτοβουλία για την προστασία του φυσικού περιβάλλοντος στη χώρα, ενώ η τοποθέτηση του δημάρχου Κισσάμου, Γιώργου Μυλωνάκη, σε τηλεοπτικό δίκτυο προκαλεί ανησυχία.
Ο κ. Μυλωνάκης επιχείρησε να μειώσει την αξία των αντιδράσεων υποστηρίζοντας πως «η ίδια κατάσταση είναι εδώ και 25 χρόνια. Υπάρχει πολύ ελεύθερος χώρος να κάνει κάποιος το μπάνιο του. Υπάρχουν κι αυτοί που θέλουν τις ξαπλώστρες». Η εικόνα που μεταδόθηκε κυριολεκτικά σε όλο τον κόσμο μέσω web cam μόνο διαφημιστικά δεν μπορεί να λειτουργήσει για τη χώρα με τον τοπικό Τύπο να εγείρει ζητήματα για την προστασία του σημείου. Λουόμενοι είχαν τοποθετήσει ομπρέλες ακόμα και στα βράχια διεκδικώντας ένα κομμάτι παραλίας. Δίπλα στις πολυάριθμες ομπρέλες που βρίσκονται εγκατεστημένες νόμιμα, ξάφνου «φύτρωσαν» εκατοντάδες άλλες επισκεπτών αλλοιώνοντας συνολικά την εικόνα της παραλίας.
Τουρισμός και σκουπίδια
Το ερώτημα που ουδείς μπαίνει στη διαδικασία να απαντήσει είναι πώς προστατεύεται ένας τόπος μοναδικός τόσο για την πανίδα όσο και για τη χλωρίδα καθώς φιλοξενεί μέχρι και μεσογειακές φώκιες, ενώ εκεί ζουν από κρητικοί αγριόγατοι έως και αγιόφιδα. Πώς οι ορδές των «τουριστών» άραγε μπορούν να συμβαδίζουν με το φυσικό περιβάλλον;
Ο τουρισμός και τα απορρίμματα καταγράφονται στις μεγαλύτερες απειλές που αντιμετωπίζει το Ελαφονήσι: «Κατακλύζεται το καλοκαίρι από πλήθη τουριστών, που τη διατρέχουν απ’ άκρου εις άκρον ποδοπατώντας τη βλάστηση και ενοχλώντας τα πουλιά. Ιδιαίτερα ενοχλητικές είναι οι ομπρέλες και οι ξαπλώστρες, συν οι πρόχειρες τουριστικές εγκαταστάσεις» σημειώνεται σχετικά στη βάση δεδομένων για την Ελληνική Φύση «Φιλότης».
Αξίζει να σημειωθεί πως τα ομπρελοκαθίσματα μειώθηκαν πέρυσι ενώ δημιουργήθηκαν και νόμιμοι χώροι στάθμευσης σε απόσταση ενός χιλιομέτρου για την προστασία της περιοχής. Αυτό όμως φαίνεται πως έχει ως αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη χρήση από επισκέπτες που όταν φτάσουν στην παραλία, μετά από περπάτημα κάτω από τον ήλιο, στήνουν όπου τους εξυπηρετεί. Σύμφωνα με τα όσα έχει υποστηρίζει ο Γιώργος Μυλωνάκης, ο δήμος από κοινού με τον όμορο δήμο Κανάνου Σελίνου έχουν εγκαταστήσει 24ωρη φύλαξη και έλεγχο της περιοχής τριακόσιες εξήντα πέντε μέρες τον χρόνο.
Δεν ιδρώνει το αυτί τους
Και από την Κρήτη στη Χαλκιδική και σ’ ένα διαφορετικό φαινόμενο: πριν μερικά εικοσιτετράωρα, ο Δήμος Πολυγύρου προχώρησε σε παρέμβαση για απελευθέρωση της Γερακινής από ομπρέλες που είχαν πακτώσει διάφοροι περιορίζοντας την ελεύθερη πρόσβαση των λουομένων. Συνολικά απομακρύνθηκαν 100 ομπρέλες και ξαπλώστρες που «προστατεύονταν» ακόμα και με λουκέτα.
Πέρασαν μόλις λίγες ώρες προτού κάποιοι καταπατητές επιστρέψουν στο σημείο και τοποθετήσουν εκ νέου ομπρέλες. Πρόκειται για ιδιοκτήτες ακινήτων στην περιοχή που εκμεταλλεύονται εμπορικά μέσω της βραχυχρόνιας μίσθωσης την περιουσία τους προσφέροντας στους ενοικιαστές «προνομιακή» θέση στην παραλία!
«Δεν γίνεται να ανεβάζω κάθε μέρα την ομπρέλα στο σπίτι. Την επόμενη μέρα θα είμαι πάλι εδώ. Ο δήμος μάς πήρε την ομπρέλα και έβαλα νέα. Η ομπρέλα μου δεν είναι πακτωμένη, απλά είναι βιδωμένη για να μην την πάρει ο αέρας. Οσες είναι πακτωμένες πρέπει να κατασχεθούν», υποστηρίζει από την άλλη κάτοικος της περιοχής στην εφημερίδα «Μακεδονία» παραγνωρίζοντας το γεγονός πως η «διευκόλυνσή» του είναι παραβίαση της κείμενης νομοθεσίας. «Καταλαβαίνω ότι δεν μπορούμε να έχουμε μόνιμα τον εξοπλισμό σε δημόσιο χώρο», παραδέχεται την ίδια ώρα άλλη κάτοικος, προχωρώντας στο παράλογο συμπέρασμα πως «δεν εμποδίζουμε κάποιον».
Στη Σιθωνία, από την άλλη, οι παραβάτες υπήρξαν ακόμα πιο ευφάνταστοι στήνοντας αυθαίρετες κατασκευές σε Κριαρίτσι, Καλαμίτσι και Αρετές. Σε ορισμένες από τις εγκαταστάσεις υπήρχαν φωτοβολταϊκά συστήματα, φιάλες υγραερίου, πρόχειρες κουζίνες και οικοσκευές, με τον οικείο δήμο να επισημαίνει ότι τέτοιου είδους κατασκευές μπορεί να εγκυμονούν κινδύνους, ακόμη και για την εκδήλωση πυρκαγιάς. Η απάντηση των καταληψιών ήταν ότι το κάνουν… εδώ και 25 χρόνια!
