Η παρουσία της Λάουρα Κοβέσι στο Φόρουμ των Δελφών, όπως και κατά την προηγούμενη επίσκεψή της στην Ελλάδα, διέψευσε όλους όσοι πίστευαν ότι ούτε λίγο ούτε πολύ με τις υποθέσεις που ερευνά και όσα πει θα… ρίξει την κυβέρνηση και θα τελειώσει πολιτικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Πέραν του ότι είναι εξαιρετικά αφελές να πιστεύει τούτο οποιοσδήποτε πολιτικός της αντιπολίτευσης ή δημοσιογράφος, χάνοντας επί της ουσίας την επαφή του με την πραγματικότητα, η τακτική αυτή δικαιώνει στο τέλος της ημέρας το Μέγαρο Μαξίμου και τα κυβερνητικά στελέχη που επισημαίνουν διαρκώς πως ούτε παρεμβαίνουν στο έργο της Ευρωπαίας Εισαγγελέως, ούτε υποδείξεις τής κάνουν, ούτε –πολύ περισσότερο– επιδιώκουν να την προσβάλουν και να τη μειώσουν.

Γράφει η Έρση Παπαδάκη

Ψιλά γράμματα, θα πει κάποιος, όταν πρόκειται για την αντιπολίτευση. Διότι το αφήγημα συγκεκριμένων κομμάτων ή πολιτικών αρχηγών και αντίστοιχα των μέσων ενημέρωσης που πρόσκεινται σε αυτούς έχει φτιαχτεί εδώ και καιρό και επαναλαμβάνεται σαν καραμέλα αδιακρίτως. 

Είτε πρόκειται για τα Τέμπη και την περιβόητη Σύμβαση 717, είτε πρόκειται για την υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ και τις αγροτικές επιδοτήσεις, είτε πρόκειται για τα κονδύλια του Ταμείου Ανάκαμψης, κοινός παρονομαστής για όλους αυτούς δεν είναι η έρευνα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας. 

Είναι η – αποκλειστικά δική τους– ετυμηγορία για την τάχα «διεφθαρμένη κυβέρνηση», για τον πρωθυπουργό, για τους υπουργούς και τους κυβερνητικούς βουλευτές, η οποία ετυμηγορία ωστόσο ουδεμία σχέση έχει με την πραγματικότητα και όσα μπορεί να ευαγγελίζεται η κ. Κοβέσι. Με άλλα λόγια, η αποθέωση της Ευρωπαίας Εισαγγελέως από την αντιπολίτευση και από τα μέσα ενημέρωσης που πρόσκεινται σε αυτήν είναι μεν ξεκάθαρα μέρος του πολιτικού και προεκλογικού παιχνιδιού που επιχειρούν να παίξουν, αλλά δεν είναι ταυτόχρονα απλώς μια υπερβολή με πολιτικές σκοπιμότητες. Είναι μια ολόκληρη τακτική και πρακτική των συγκεκριμένων κύκλων να παίξουν τα ρέστα τους και να επενδύσουν πολιτικά στο… σπονσοράρισμα της κ. Κοβέσι, την οποία ούτε λίγο ούτε πολύ έχουν θεοποιήσει. 

Σ’ αυτό άλλωστε έγκειται και η κριτική που ασκούν αρκετά κυβερνητικά στελέχη, τα οποία επισημαίνουν πως με τη στάση τους η αντιπολίτευση και μερίδα ΜΜΕ ψηλώνουν, πέρα από το… ούτως ή άλλως μεγάλο μπόι της, τη Ρουμάνα αξιωματούχο και της δίνουν τάχα έναν ρόλο τιμωρού κατά της διαπλοκής και της διαφθοράς – η οποία, σύμφωνα με τους ίδιους, ενέσκηψε τώρα στα εγχώρια πράγματα και γι’ αυτό τάχα όλοι πέφτουν από τα σύννεφα… 

Υπάρχει όμως και μια άλλη παράμετρος: αυτή που λέει πως η ίδια η κ. Κοβέσι σκέπτεται ν’ ασχοληθεί με την πολιτική όταν εγκαταλείψει το πόστο της Ευρωπαίας Εισαγγελέως. Οι σκέψεις αυτές προφανώς δεν είναι αβάσιμες εάν κάποιος λάβει υπ’ όψιν του ότι η Ρουμανία δεν έχει καταφέρει να αντιμετωπίσει με αποτελεσματικό τρόπο τα κατάλοιπα του κομμουνιστικού παρελθόντος, ενώ επιπλέον αντιμετωπίζει διαρκώς προβλήματα διαφθοράς, με τους πολίτες να πιστεύουν ότι όλοι οι πολιτικοί έχουν βάλει το… δάχτυλο στο βάζο με το μέλι. 

Εξ ου και τα τελευταία χρόνια είναι συχνές ογκώδεις διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, με μοναδικό αίτημα να υπάρξει δικαιοσύνη και να αντιμετωπιστεί η διαφθορά. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η ανάδειξη της κ. Κοβέσι σε ρόλο «τιμωρού» θα μπορούσε να φαντάζει ως ιδανική λύση στα μάτια πολλών εντός Ρουμανίας. 

Αλλωστε και εκείνη υποστηρίζει πως έπεσε θύμα διώξεων όταν ως επικεφαλής Εισαγγελέας κατά της Διαφθοράς ερευνούσε πολιτικούς, γεγονός για το οποίο μάλιστα δικαιώθηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. 

Με άλλα λόγια, έχει έτοιμο το… αφήγημα στην περίπτωση που πάρει την απόφαση να περάσει στην απέναντι όχθη.